Wat een leven,

Het is wat drukjes, al die sociale contacten en etentjes. Maar, wel heerlijk hoor. Van de week bij Denise uit Engeland meegebracht roast porc (varkensgebraad) op, met crackling (een delicatesse voor de Britten, is gewoon eigenlijk uitgebakken spek), roast patatoes (in de oven gebraden aardappels), met bloemkool in witte saus, brocolli en appelmoes. Ik had als voorgerechtje wat van de hamsoorten meegenomen. Het was jammen.
De dag erna heb ik spruitjes met kotelet gemaakt, met aardappeltjes en kerriesaus, mmmmmmmm, en zaterdag was het wederom El Gouna, samen met Jan, George en Patricia, hun eerste kennismaking met Restaurant Deauville. Als voorgerecht had ik ganzenlever, als hoofdgerecht een tonijnfilet, perfect gemaakt allemaal en als nagerecht chocolademousse, van echte hollandse chocolade. Het was echt zalig.

Maar dat was nog niet alles, gisteren heb ik mijn verlaatte verjaardagsviering met Denise en Margaret gedaan, de moeder van Denise is ook weer in Hurghada, en ja, wederom Deauville. Ik ga de kaart daar eens afwerken hahahahahaa.
De avond ervoor had ik met Bart (de Hollandse kok) zitten uitvogelen wat we konden eten, buiten de kaart dan. Aangezien Denise en haar moeder geen vismensen zijn stelde Bart voor om een steak tartare te maken. Nou dat hebben we geweten. Het was perfect, maar een behoorlijke hoeveelheid. Tussen dit voorgerecht en het hoofdgerecht hebben we maar even een kleine pauze ingelast. Daarna heb ik gekozen voor de lamsboutjes, wederom een zaligheid voor de smaakpapillen. Als nagerecht wilde ik eigenlijk de Crème brulée nemen, maar Bart kwam vertellen dat hij voor de nieuwe kaart tarte tatin had gemaakt en die was goedgekeurd en juist klaar. Nou ja, daar hoefden we dus niet zo lang over na te denken. Met een heerlijk gevulde buik en tot genoegen gestreelde smaakpapillen trokken wij weer Hurghadawaarts. Het leven wordt hier echt steeds aangenamer. Jammer dat het een stukkie rijden is, maar ja, het is de moeite waard.

Omdat de tuin blijkbaar volwassen is, heeft er een groeispurt plaatsgevonden, zelfs in de hete zomertijd. Nou hadden we voor het merendeel ook steeds water, dat scheelt aanmerkelijk. Maar ieder voordeel heeft zijn nadeel, het was een rimboe geworden ongeveer, alles was dichtgegroeid. Aangezien we geen schaduw meer nodig hebben voor het beschermen van de planten is het nu tijd om juist alles weer open te gooien. De mensen die hier geweest zijn weten dat als je naar het grote terras ging je altijd een duikje moest nemen vanwege een grote overhangende tak. Die is weg. De bombaxboom en de flamboyant zijn dermate vol van tak en blad geworden dat zij de inkijk van het (nog steeds niet afgebouwde) complex achter het huis wegnemen. Het is een aanmerkelijk stuk lichter geworden bij de entree. Terwijl Hazzam het zware werk deed heb ik de daar groeiende bougainvillea's ook wat gesnoeid resp. gefatsoeneerd. Vanwege te weinig licht en hoge ouderdom waren de takken niet meer bloemerig. Die krijgen nu ook de kans om zich weer in alle schoonheid te ontwikkelen. Misschien moet ik daarvoor gewoon verse nieuwe bouga's kopen, deze zijn behoorlijk verhout. Ik zal Kimo eens vragen wat hij er van vindt.

De naaldboom die in het tussenperkje bij het houten terras staat heeft ook een zwaar overhangende tak, die gaat ook een dezer dagen eraf, daarna mag Hazzam de ficushaag bij het grote terras ook in rechte lijn gaan fatsoeneren, zodat alles op den duur er weer een beetje onderhouden uit gaat zien. Ik ga Injy vragen of haar timmerman de rest van de palmnerfafscheidingen gaat vervangen door echte houten. De oude hebben nu iets van 5 jaar dienst gedaan, sommigen vallen ook gewoon uit elkaar, tijd voor verfrissing.
Kimo zou potgrond voor ons gaan mengen, als Denise terug is van Alex dan gaan we zien of dat is wat wij wensen en het net zo goed is als dat spul van boven Cairo. Want dan ga ik uitgebreid zaaien en ook de tuingrond weer eens verluchten en verrijken. Dat moet ook eens in de zoveel jaar gebeuren.

En zo blijf je dan gewoon bezig, is het niet iets in het huis, dan is de tuin wel aan de beurt, en als je dat even buiten beschouwing laat gebeurt er ook nog van alles op sociaal gebied. Een van de mensen die hier ook al weer jaren woont gaat terug naar Nederland. Ik heb haar (nep)kerstboom en fiets overgenomen. Een echte batavus-damesfiets, dat rijdt toch echt stukken beter dan dat lokale geval wat ik ook hier gestald had gekregen. Zeker nu het koeler wordt is een fiets helemaal niet verkeerd. Gisteren ben ik er mee naar het strand bij Margaret gegaan en op de terugweg bij Claude (de franse traiteur) binnengewaaid en de nodige lekkernijen besteld die inmiddels in de vriezer staan. Heerlijke ossobucco, moussaka en couscous, alsof je bij de albert heijn je kant en klare happen hebt gehaald. Heerlijk hoor.

Tussen de bedrijven door ben ik mijn dvd's allemaal aan het kopiëren of (indien nodig) shrinken en op harde schijven aan het zetten, hoef ik me niet meer zo druk te maken als een of andere onverlaat of onverwachte gebeurtenis de dvd'tjes beschadigt. Kan ik altijd weer een nieuwe branden.
Morgen wordt het huis weer gepoetst, vrijdag hopelijk de airco in de slaapkamer eindelijk gerepareerd, die drupt al maanden en na 2x door mijn reguliere aircoman te zijn gerepareerd (dus niet afdoende), ga ik een nieuwe meneer laten komen, de andere aircoman Chaled is ook altijd een probleemgeval wat betreft afspraken, deze man schijnt stipt op tijd te zijn, soms zelfs te vroeg!

Never a dull day in Egypt