De tuin wordt volwassen 2

Iets wat ik ook minder leuk vind is dat als je planten/bomen/struiken in bloei koopt, ze na het planten bijna altijd hun bloemen en vaak ook hun bladeren en soms zelfs stukken van hun stam verliezen, waardoor je weer een heel seizoen moet wachten op herstel en bloei. Dit was het geval met de Koraalstruik (Erythrina crista-gali) en ook met de Lampenpoetser (Calistemon citrinus), daar vielen de bloemen vrijwel direct van af, bij de Lampenpoetster ging zelfs het blad bijna volledig verdorren. Gelukkig is de laatste nu weer getooid met nieuw blad en ook de Koraalstruik blijft groen. De Jacarandaboom (Jacaranda mimosifalia) begint ook goed in het blad te komen en de Gele Trompetstruik (Tecoma Stans) groeit langzamerhand tot aan de dakrand. De Flamboyant (Delonix Regia hier Bonsialla genoemd) begint, samen met de Chorisia (Veiba speciosa hier Kapokboom genoemd) en de moerbeiboom, te laten zien dat het echt bomen gaan worden. Dat moet ook om de inkijk van de werklui aan het hotel achter te beperken, zo niet volledig weg te nemen.

Lampenpoetster
Chorisia
Tecoma en Flamboyant

Ik kan nu al met behulp van de parasol vrij op het zonneterras liggen, een verademing. De bouw van dat (rot)hotel zorg ook voor heel veel stof en vuil. Iedere dag kan ik de terrassen wel 'ontstoffen' en als ik dan de plavuizen van het zomerterras veeg komt er een half stofblik met vuilen en stof af. De planten moeten derhalve ook dagelijks, dan wel om de 2 dagen worden afgesproeid om ze de kans te geven te blijven ademen. Iedere dag zijn ook alle planten bedekt met een laag stof/vuil. Om af en toe gek van te worden. Maar eens zal de bouw afgelopen zijn, 'inch allah', zoals dat dan hier heet.

Het zomerterras is ook vrij van inkijk, behalve dan als ik in de hangmat lig en ze betonijzer naar boven halen. Dat doen ze met een katrol vanaf het dak en als ze op die plek staan kijken ze over de haag van de buurman precies op het terras, daar waar de hangmat hangt. Het winterterras is door de ligging aan de voorkant geheel vrij van inkijk. De ficus die tegen de gietijzeren omheining met gevlochten henna groeit zorgt voor een vrijwel inkijkvrije tuin op ooghoogte en zelfs een meter daarboven. Aan de achterkant aan de weg zijn eucalyptusboompjes geplant. Van de 10 hebben 5 het overleefd, maar aangezien Kimo garantie geeft op zijn planten moet ik er dus nog 5 terugkrijgen. De druivelaars die beiden gesneuveld waren zijn inmiddels door hem vervangen door 2 nieuwe exemplaren. En nu maar hopen dat die het overleven. Ze staan nog steeds in de (verf)blikken waarmee planten hier meestal worden aangeleverd. Echt gezond is dat niet, maar ja, zo gaat dat nu eenmaal hier. Ecologisch resp. biologisch/dynamisch tuinieren kost hier wat meer moeite dan in Nederland. Je zult eerst de chemicalieen uit de aangeleverde grond van de planten moeten wegwerken vooraleer je planten 'schoon fruit' kunnen leveren. We doen ons best om met gekochte, dan wel zelfgemaakte compost de boel zo snel mogelijk gezond te maken.

Ondertussen heb ik her en der wat kleingoed opgetrommeld om hanging baskets en bloembakken te maken. Het is hier een hele klus om zoiets voor elkaar te krijgen. De potten en bakken dat gaat nog wel, is een kwestie van zoeken en ze zijn te vinden, naast de potten/bakken die ik uit Nederland heb meegenomen. Voor de potgrond heb ik nu ook een goede formule (schijnt dan toch) maar het vinden van plantjes is echt moeilijk. Ook de zelfgekweekte petunia's gaan vaak dood zo gauw als ik ze overpot in een mand, bak of pot. Maar inmiddels heb ik het dan toch voor elkaar om een paar bakken/potten/manden met bloeiend kleingrut, gemengd met grassen/pluimen of hangend spul te creeren. Vooral het vinden van de Russelia (Russelia equisetiformis) in rood en creme-wit heeft daar toe bijgedragen. Nou is die Russelia wel geclassificeerd onder de struiken en schjint dat een dichte struik te gaan moeten worden tot 1,2 m hoogte, maar voorlopig hangen ze in de bloembakken de boel op te fleuren. Je moet toch wat......

Bloembakken
met russelia wit
en russelia rood (de hangertjes dus)

Inmiddels is het waterhoekje min of meer af, er moeten nog wat mooie (klim)planten tegen de palmbladschuttingdelen op gaan groeien, maar, alles heeft zijn tijd nodig. We schijnen nieuwe leiding te hebben gekregen, een dikke buis nu, waardoor het in ieder geval zo is dat je veel vaker per dag water aangeleverd krijgt. Soms wel echt uren achter elkaar. Die tijd gebruik ik dan om stukken tuin volledig onder water te zetten. Het is beter om dat te doen dan iedere dag een beetje, met het eerste worden ze gedwongen lange wortels te maken en bij iedere dag wateren blijven ze oppervlakkig wortelen wat natuurlijk een probleem wordt als er een keer geen water te krijgen is (kan altijd voorkomen). Ondanks de 5000 liter die ik nu op kan slaan moet je voorzichtig blijven.

Waterhoek
Werkhoek
winterterras na verfbeurt

Het zithoekje bij het kleine huisje (of het schuurtje) is nu afgeschermd met een kast van palmnerf die ik voor 100 pond heb kunnen kopen. De kast was in gebruik bij het palmnerfbedrijfje voor kleding e.d., maar aangezien hij geen nieuwe wilde maken kon ik deze van hem overnemen. Ook heb ik nog 3 nieuwe tafeltjes aangeschaft, zodat nu overal tafeltjes staan om dingen op te zetten (planten, glazen, asbakken, enz.). Nu nog een aantal stoelkussens en eventueel bankkussens laten maken en de buitenboel is, wat dat betreft, helemaal zoals ik het hebben wil.

Voorzichtig ben ik begonnen met het schilderen van de buitenmuren. Het winterterras is in afwijkende, mediterane kleuren geschilderd. Aan de achterkant bij de buitenwasbak en het watertonnengebeuren ben ik aan het experimenteren met kleuren. Voorlopig heb ik een soort lichtbruin en creme, maar ik moet nog een geelachtige kleur vinden, zoals de oorspronkelijke verflaag.

Het houdt een mens van de straat, zullen we maar zeggen ;-).

Hurghada, 16 september 2005