Het tropenleven

Nou vertelt iedereen dat je dit niet de tropen kunt noemen, maar daar trek ik me niet zo veel van aan, het komt aardig in de buurt. Wat is dan 'mijn tropenleven'. Ik schrijf daar maar iets over, want het schijnt dat toch aardig wat mensen, met plannen voor een leven in Hurghada, deze site bezoeken. Speciaal voor hen één van de manieren waarop je hier kunt leven, in Egypte, in Hurghada.

De definitie van 'tropen' in het boek 'Tropische Planten van Jens G. Rohwer is o.a.: "Dikwijls worden de tropen gelijkgesteld aan het gebied waar het altijd warm is, het gehele jaar door. Dat klopt ook wel ongeveer voor gebieden op zeeniveau, waar de gemiddelde jaartemperatuur 26-28 graden celcius bedraagt. In deze opvatting kan men de tropen beschouwen als het gebied waar het nooit vriest en waar de gemiddelde temperatuur op zeeniveau niet onder de 18 graden celcius daalt."
Dus ondanks alle protesten, volgens deze definitie woon ik in de tropen hahaha.

Ik werk dus niet, nou ja, niet voor een baas, ik hou me bezig met tuinieren, zoals de meeste mensen al begrepen hebben die regelmatig op dezde website komen. Voor de rest ben ik nog steeds bezig het huis zover te krijgen dat ik het predikaat 'af' kan geven, alhoewel dat natuurlijk nooit zo zal zijn. Een huis is, net zoals een tuin, nooit af. Er is altijd iets te verbeteren, mooier te maken, je krijgt een idee omdat je iets ziet in een tijdschrift, op tv, of bij iemand anders in huis. Altijd weer valt er iets te verfraaien, of het nou een andere kleur is, een meubelstuk, een praktische oplossing voor een probleempje, een woning is, evenals een tuin een oneindig proces.

's Morgens sta ik op, meestal rond een uur of half negen, ik zet geen wekker, maar meestal word ik rond die tijd wakker, ik doe (nu het weer wat koeler wordt) de terrasdeur open om de katten buiten te laten en zet de waterkoker aan. Ik steek een sigaretje op en ga op het (winterterras) wakker zitten worden. In de hete tijd open ik het kattenluik in de terrasdeur en ga via de achterzijde naar het zomerterras omdat het daar dan koeler is en ik de koelte in huis wil bewaren. Vervolgens maak ik, als het water gekookt heeft, een kop koffie. Als mensen mij weer een voorraadje hebben gebracht is dat capuccino, anders maak ik ofwel verse koffie, ofwel ik gebruik de hier verkrijgbare oploskoffie met verse melk. De melk (gesteriliseerd in pakken of plastic flessen) smaakt zoals de meeste gesteriliseerde melk enigzins overheersend. Verse melk heb ik hier nog steeds niet kunnen vinden, dat lijkt me ook niet onlogisch in deze warmte, maar wie weet komt het nog ooit. Als ik de veranderingen zie die de 8 jaar dat ik hier nu kom op een rijtje zet, zal het me niet verbazen als dat ook nog eens komt.

Ik neem mijn eerste kop koffie, de katten komen dan meestal langs voor een aai en een vriendelijk woord, zij hebben ondertussen hun 'ochtendplas' en eventuele andere boodschappen gedaan, ergens in de tuin en gaan vervolgens verder liggen slapen, meestal buiten nu het niet zo warm meer is. Meestal verhuis ik tussen de eerste en tweede kop naar het zonneterras waar dan nog schaduw is en waar de katten dan weer op de matras springen om naast me te komen liggen of in de buurt om zoveel mogelijk knuffels resp. aaien te verkrijgen. Soms lees ik dan even iets in een tuintijdschrift of een tuinboek, of een woontijdschrift of ik bekijk de tuin en bedenk een en ander wat ik nog moet doen of zou kunnen doen.

Dan ga ik de zaaisels water geven, het is zonde als die door watergebrek weer doodgaan, daar doe je alle moeite niet voor. Ik heb twee oude waterflessen en ik loop dan van de kraan naar de zaaibakken heen en weer en sproei via mijn hand de potjes, meestal aan ze zijrand om de nieuwe frutselplantjes niet te beschadigen want eenmaal zo'n fragiel steeltje geknakt kun je het vergeten. Als er een was gedraaid is hang ik die op, na eerst gekeken te hebben of ze met een van de twee bouwplaatsen in de buurt niet met zandverplaatsingen, steenstorting of andere stofwolken verspreidende werkzaamheden bezig zijn.

Dan zie ik weer dat bijvoorbeeld een roos moet worden gesnoeid, hoor de zaden van de wonderboom (ricini) zich weer met een knalletje in mijn tuin verspreiden en pak de snoeischaar, die altijd wel ergens rondslingert om die klusjes te klaren. De katten laten ondertussen merken dat ze hun 'ontbijt' willen en ik geef ze droogvoer van plaatselijke koop en blikvoer voor Loki en Doggie Dog. Meestal was ik de schoteltjes onder de plastic voerbakjes even af en vul ze weer tot de rand met water om te voorkomen dat mieren in grote getale op het eten afkomen. Soms is er een afwasmachine uit te ruimen en uiteraard dan ook weer in te ruimen. Na weer een kop koffie, op een ligbed of op het zitje bij het schuurtje of op het zomerteras ga ik verder met het wateren van alle potplanten, stekken, uitgeplantte zaaisels, de hanging baskets en de bloembakken die ik sinds kort heb kunnen creeeren.

De vier aardbeiplantjes krijgen ook iedere morgen water, ik ben maar wat blij dat ze zich blijkbaar thuis gaan voelen en nieuwe blaadjes maken. De ernaast als lange slungel groeiende suikermeloen krijgt ook een slok, alhoewel ik denk dat dat geen succes gaat worden. Ik heb vorige week wat nieuwe lathyrus (pronkerwt) in de grond gestopt en ook die krijgen iedere dag een slok of wat. Inmiddels komen er een paar boven. De knolselderij (5 plantjes heb ik kunnen overhouden), straks voor de erwtensoep krijgen hun scheut water en als ik dan een plant zie die op apegapen ligt loop ik nog met wat flessen heen en weer. Vanmorgen heb ik de nieuwe vederpalm (Phoenix roebelinii), in het tropisch plantenboek dwergdadelpalm geheten ook flink wat water gegeven, eergisteren heb ik hem in een grote pot (voorheen mijn vijverpot) geplaatst, in het stuk tuin waar ik hem wilde plaatsen kon ik niet diep genoeg graven om zijn wortelkluit fatsoenlijk kwijt te kunnen. Ik stuitte daar op een plaat cement, de bescherming voor de hoofdkabel van de electriciteit, en vele wortels van de (haag)ficussen en roze bouganvilliae die daar al wat langer staan. Tijdens dat klusje heb ik een hoek van de wijsvingernagel van mijn linkerhand gescheurd. Blijkbaar was een van de stukken beton/cement en/of stenen weerbarstiger dan de kwaliteit van mijn nagelbed en is het tikken van dit verhaal wat lastiger.

De selderij en rode bieten, alsmede de borage laten ook merken dat ze wel willen, de spinazie staat waarschijnlijk wat te donker (achter de senne) en ook de ijsbergsla is niet echt vrolijk. De bonen daarentegen beginnen ook aan hun vermeerderingsproces en willen dus ook iedere dag wel wat water.
Zo ben ik dus gemiddeld anderhalf tot 2 uur bezig met wateren. In de kruidentuin blijft het vechten tegen de bierkaai, ik weet niet wat daar aan de hand is maar zelfs als ik dat stuk onder water heb gezet dan blijft het praktijk dat het water binnen de korste keren weer is verdwenen.
Soms pak ik de tuinslang en sproei het meeste. Soms doe ik het met de flessen, ligt aan mijn bui en in hoeverre mijn handen niet te pijnlijk zijn. Als er water in de leiding zit zet ik weer een stuk tuin onder water, of als het water lang blijft komen meerdere stukken.

Meestal pluk ik onder het wateren her en der wat onkruid weg of pak de snoeischaar voor een kleine ingreep. Ik check de stekken en andere kweekplanten of de wortels niet uit de potten groeien, zo ja, dan gaan ze naar achteren, naar de 'werkplaats' om in een grotere pot te worden gezet. De werkplaats is inmiddels redelijk georganiseerd, een grote emmer met zaai/stekgrond en een met potgrond, waar ik ook de oude potgrond vaak weer in gooi, en klei uit de tuin als ik weer een plant of boom heb gepoot, de basis is ook weer zand en turf, gemengd met klei en (gekochte droge) compost. Mijn eigen compost bevat te veel onkruid ben ik achter gekomen. Die gebruik ik wel voor in de tuin, maar voor de potten is dat niet zo geschikt.

Rond een uurtje of 10 komt Samir, de boab, meestal langs om te vragen hagat tani (oftewel of ik nog wat nodig heb) en dan bedenk ik wat hij voor me mee kan nemen uit Down Town. Meestal vers fruit voor mijn ontbijt van rond 3 uur, joghurt met knispermusli en vers fruit en eventuele zaken als spijkers, lampen, electriciteitsdraad, of wat dan ook. Sinds een paar dagen ben ik bezig om de kussens op het winterterras te laten vervangen door dikkere, maar wel met dezelfde blauwe stof. Nou, dat valt weer eens niet mee. Ik kwam er op tijd achter dat de stof dus heel anders zou gaan worden, ofwel donkerblauw met een gouden medallionmotief ofwel lichterblauw met een groen/wit streepje. Het heeft al heel wat kwartieren en telefoontjes gekost om duidelijk te maken dat ik echt alleen maar dezelfde stof wil. Deze stof is van hier, de kussens voor mijn rotansetje zijn hier gemaakt bij de 'bambooshop' en dus hier verkrijgbaar. We zijn weer benieuwd hoe dit af gaat lopen.
Vandaag gaat hij ook naar het waterbedrijf om de rekening te betalen, ik heb hem 500 pond meegegeven. Am Samir die dat altijd deed is helaas twee weken geleden plotseling overleden. Hij had nog ruim 1000 pond van me om de telefoon te betalen. Die ben ik dus kwijt. Maar goed, ik hoop dat hij daar de ziekenhuisrekening van heeft kunnen betalen of iets van dien aard. Hij was iets van 54, niet chronisch ziek of wat dan ook. En dan, plotsklaps, weg. Iets waar ik nooit aan zal wennen, dat mensen zomaar patsboem dood zijn, weg zijn, je ze nooit meer zal zien of horen. Ook al had ik altijd moeite met Am Samir, hij deed mijn water, telefoon, electriciteitsrekeningen en haalde de post uit de postbus voor Margaret en mij. Nu moet Samir die dingen gaan doen. Ik hoop dat hij dat op tijd doet zodat niet het een of ander afgesloten gaat worden.
Zojuist, terwijl ik een nieuwe kof koffie wilde maken, werd er aan de poort gebeld, Samir. Met een heel verhaal over het water, ik heb hem gevraagd de laatste maanden te betalen, het gaat dan om 1200 pond van juni, juli, augustus en tot vandaag 21 september dus. Het werd weer een ingewikkeld verhaal. De eerste 2 ton kosten als ik het goed bedrijp 55 piaster per ton, daarna 3 pond per ton. Precies snap ik het nog niet, maar het zal wel. Ik weet dat ik de afgelopen maanden enorm veel water heb gebruikt en vergeleken met Nederland is het nog niet zo veel. Ik weet niet wat je daar nu voor een kuub water betaalt, maar dat het buitensporig veel was, weet ik wel. Hier zijn mijn grootste kostenposten voor vaste lasten het water en wat is nou dan nog 40 euro per maand voor de hete maanden, en de energie in de hete maanden voor de airco's. Voor de rest een paar flessen gas per jaar die 15 pond of zo kosten en dat is het dan. In Nederland betaalde ik aan vastrecht voor energie 150 euro per maand als ik het goed onthouden heb.

Soms zet ik onderwijl de pc aan om mijn mail te checken of iets op te zoeken m.b.t. planten, insecten of wat dan ook. Tussen alle bedrijvigheid door schrijf ik in een schriftje dingen die me te binnen schieten om uit Nederland mee te laten brengen, kruiden, ingredienten om te koken die hier niet te krijgen zijn, zaden die ik graag heb, of specifieke dingen zoals de befaamde capuccino en rookworst, maar ook zuurkool, paling, vet spek (voor de paté die ik in de nabije toekomst ga maken) en dat soort zaken.

Zojuist een klus geklaard waar ik al 3 dagen mee bezig was. Ik moet geld overmaken van mijn nederlandse rekening naar mijn rekening hier, dit om straks geld te hebben voor de winkelaankoop. Ik kan per dag maar een maximum pinnen van 2800 pond en dan is er ook nog een weekmaximum en het duurt dan dus nogal om wat geld bij elkaar te krijgen. Ondertussen lopen ook de kosten door en moet er weer, zoals vandaag, 1200 pond voor water af bijvoorbeeld. Ik werd er af en toe horrendol van. Had ik alles ingevuld, kreeg ik de melding dat het internetbankieren niet geheel goed functioneerde en kon ik weer opnieuw beginnen. Niet zo erg als dat een keer of een paar keer gebeurt, maar tien keer achter elkaar en dan 4 keer op een dag? Dan kreeg ik ook weer te horen dat de swiftcode niet juist was. Dus na diverse mailcommunicatie met mijn bank in Nederland (met o.a. de suggestie om 'even' langs te komen) heb ik me maar in mijn 'straatkleren' gehesen en ben naar de bank gegaan om nou eens precies de juiste gegevens te krijgen. Zo'n overboeking kost dan wel 23 euro (alsof je een emmer leeggooit), maar ja, dan maar eenmalig flink wat overmaken, zodat de kosten in verhouding reeel worden. Ik weet niet wat dat is, maar sinds ik hier woon, blijf ik het liefst in de tuin en is het 'naar buiten gaan' een moeite. Nou had ik dat ook al in Nederland, ook daar ging ik niet zo vaak het huis uit, maar hier is het toch meer. Zelfs boodschappen doen stel ik zo lang mogelijk uit. Gezellig uit eten gaan kost minder moeite hahaha.

Het is inmiddels half 4, de achterkant is gewaterd wat potten betreft. Tussendoor nog ruim een uur tot anderhalf met een vriendin zitten msn-en. Ik heb haar ontmoet via de website of het forum, en inmiddels ook persoonlijk hier in Hurghada. Samen hebben wij op mijn verjaardag de 4 eilandentocht gemaakt (o chips, moet ook nog op de site) en toen heb ik haar persoonlijk leren kennen, na een korte kennismaking op haar verjaardagsfeestje. Zij is weer vertrokken naar Nederland en we hebben onze levensfilosofie uit zitten wisselen, nl. dat de buitenkant allemaal niet zo belangrijk is. Mooie auto's, chique huis, deftige kleren, al die zaken waar veel mensen een groot belang aan hechten, het is allemaal vergankelijk en je kunt zonder, heel goed zonder. Echte vrienden, een plek om te wonen, genoeg geld om te eten en drinken en te kopen wat je nodig hebt en misschien een beetje meer voor de dingen die het leven nog aangenamer maken, dat is belangrijk, en vooral die echte vrienden......

Na ons gefilosofeer snel de tuin in gegaan om de rest van de tuin te wateren. De waterpomp staat te snorren, er zit weer water in de leiding. De tanks zijn allebei vol en ik ben nu via het irrigatiesysteem (nou ja) de tuin per deel aan het bewateren. Nu is de rij ficussen aan de achterkant aan de beurt, tezamen met de palm van het zomerterras. Als dat stuk nat genoeg is en er is nog water in de leiding dan gaat de grote voortuin een beurtje krijgen.

Ik moet af en toe om mijzelf lachen, ik stel dingen soms uit zoals een kop koffie of het drinken van de noodzakelijke flessen water. Dan beloof ik mezelf dat ik dat krijg als ik bijvoorbeeld alle potten van het achterstuk heb gewaterd. Dan zeg ik tegen mezelf dat ik ook het zomerterras wel even mee kan nemen en drie kwartier later heb ik dan eindelijk 'mijn beloning'. Ik dacht dat ik de enige was die dat deed, zo'n tik van mij, maar het blijkt dat ik beslist niet de enige ben. Grappig hoe een mens in elkaar komt te zitten.

Zo meteen nog even de twee hibiscusstekken van Sophie (als het goed is paarswitte) in een nieuwe pot doen en ook 2 donkerroze en 2 roze/witte dubbele bouganvilliae stekken. Dan is de dag ongeveer al weer voorbij. Maar ik moet ook nog tijd maken om te 'ontbijten'.
Inmiddels lopen er weer grote mieren in de woonkamer, ook weer zo'n taakje, opsporen waar die nu weer vandaan komen en vervolgens poeder strooien om een invasie te voorkomen. De laatste keer kwamen ze uit het stopkontakt!
Het maken van foto's van de tuin voor bij de verhaaltjes zal weer tot morgen minimaal moeten wachten.

Hurghada, 21 september 2005