Nijl- en Tempeltrip

Op dit moment zit ik op mijn hotelkamer is Aswan, ook wel Asouan genaamd. Zoonlief en vriendin zitten aan de overkant in een kamer, met bad en uitzicht op de Nijl en de woestijn/bergen. Ik zit aan de stadskant, ook met uitzicht op de Nijl. We zitten namelijk op het eiland Elefantine, berucht en beroemd uit de geschiedenisboeken en romans. Hier zouden de Tempeliers zich ook een tijdje gevestigd hebben. De Tempeliers waren de nazaten van Jezus, volgens mensen die het opgezocht hebben. Mogelijk zou Maria-Magdalena (wat volgens sommmigen de vrouw van Jezus moet zijn geweest) hier ook gewoond hebben, nadat ze uit Cairo moest vluchten. Maar ik ben er zelf niet bijgeweest, dus als het niet juist is lieg ik in commissie.

De rit door de woestijn van Hurghada naar Luxor is inmiddels voor mij niet zo nieuw meer, maar toch blijft het wel een aparte ervaring, vooral als je dan van de woestijn in het 'groene hart' komt, waar de landbouwgronden zijn.

 
De woestijn tussen Hurghada en Luxor
De landbouwgronden voor Luxor

 

Vanmorgen was het vroeg, het vliegtuig vertrok om 8.15 en gisterenavond was het een beetje laat. We kwamen rond half 2 's middags aan in Luxor na een 3,5 uur durende rit door de woestijn in het Sonesta, prima hotel, ook met uitzicht op de Nijl.

 
Uitzicht vanuit het Sonesta in Luxor
De kamer in luxor

 

Na inchecken en kopje koffie zijn we naar de Nijl vertrokken waar we samen met Patries een felucatocht hebben gemaakt met Egyptische lunch.

 
Luxor Tempel
Feluca op de Nijl bij Luxor

Het was niet helemaal zoals was afgesproken, er was wat vergeten, maar na een paar telefoontjes kwam het toch allemaal in orde, we hebben waarschijnlijk het 'ramadan-ontbijt', de iftar van een egyptisch gezin verorberd, lekker trouwens. Er stond wind, dus we hebben echt gezeild. Vrij opmerkelijk want in deze tijd van het jaar is er normaal gezien geen wind. Nog gekker, er waren ook wolken. Een prachtige zonsondergang mogen meemaken, beetje terug in de tijd dus, op een feluca, die nog steeds gebouwd worden zoals in de tijd van de pharao's, eten op de boot op kussentjes gezeten en dan de zon die over de westbank (vallei van de koningen) de wereld verlaat. Dan wordt het echt begrijpelijk dat de mensen in die tijd dachten dat de zon 's avonds stierf en 's morgens weer geboren werd.

 

Het Sonesta St. George in Luxor, onze eerste slaapplaats op de trip

En zo trokken de oevers van de Nijl aan ons voorbij

Mooi zo, met die palmbomen, balkende ezels, briesende kamelen, jongens die op snelle paardjes op de oevers racen en rondjes draaien als wervelwinden, je kunt zo je verbeelden hoe het in die tijd was, feitelijk is er niet zo veel veranderd. Geen bootmotoren, kleine bootjes die met groenten naar de overkant varen, want ook al is het de dodenkant (De Westoever), er wonen wel mensen, al eeuwen en generaties lang. De families die daar wonen zijn gedwongen verhuisd naar onder andere een nieuw, voor hen gebouwd, dorp, maar dat was tegen hun zin. Niet alleen vanwege hun tradities, families die bij elkaar wonen (schijnt dat het feitelijk 3 families zijn die steeds maar met elkaar trouwen), ze hadden daar ook hun inkomstenbronnen. Albastwinkeltjes, allerlei verkoop aan de toeristen en hun clandestiene werkjes.
Reden voor de verhuizing was dat zij de tombes die daar zijn gewoon gebruikten als stal/kippenren en de oudheidkundigen juist deze tombes willen bewaren, onderzoeken en conserveren. Vroeger zochten de egyptologen voornamelijk naar goud en andere kostbaarheden. De tendens is nu om meer te weten te komen hoe men in die tijden leefde, dus ook of juist, de gewone mensen.

Ik zag laatst een documentaire waarbij men in zo'n huis filmde en de bewoner van het huis steevast vol bleef houden dat de tombe die hij voor zijn ganzen en kippen in gebruik had geen tombe was, want er waren geen inscripties of schilderingen. Deze families zijn trouwens ook bekend als de graf en tomberovers. Eeuwenlang hebben zij hun huizen boven de tombes gebouwd en als er al iets van waarde of oudheidkundig belang gevonden werd, verkocht aan wie het maar wilde. Mummies, schatten, whatever. Men vermoed dat er nog ongelooflijk veel onder het zand verborgen ligt, er worden nog steeds graven gevonden, zij het dat Tutanchamun de topvondst blijft qua volledigheid en kostbaarheden.

 
Romantisch toch?
Prachtig die tinten, vind ik dan .....

Zonsondergangen, ik blijf er van genieten, die veranderende kleuren, de dramatiek van de weerspiegeling in het water. Denkelijk ga ik daar nooit genoeg van krijgen.

 
De nacht besluipt Luxor
Het winterpaleis van Koning Farouk in Luxor

Wat apart is in Egypte dat nog voor de zon onder is, de maan al verschijnt en tegen de tijd dat de zon echt onder gaat, de maan al een aardig stukje in het hemelruim is geklommen.

De aanlegplaats van de feluca's

Na de felucatocht zijn we snel een biertje gaan drinken bij JJ's. Dat is ongeveer de enige plek waar je tijdens ramadan bier kunt krijgen in Luxor, behalve dan in de hotels. Alle normale kroegjes zijn zonder bier en ook de terrassen aan de Nijl, helaas pindakaas, ook voor de toeristen. Na ons snelle biertje naar de tempel van Karnak, waar we de sound- en lightshow zouden bezoeken.

 
Een van de ram(ses)koppen in Karnak
Sound and Lightshow

En jawel, ook hier was het weer anders, wegens ramadan of de inmiddels ingestelde wintertijd waren de tijden veranderd, dus wij mochten de duitse versie aanhoren, in plaats van de engelse die om kwart voor 8 zou beginnen, met nog ergens een per ongeluk stukje spaans. We gaan het nog wel eens overdoen, tenslotte is het maar een paar uur rijden vanaf Hurghada.

 
Een van de obelisken van Hatsjepsoet
Een van de zuilen in de grote entree

Na de tempel weer naar JJ's waar we gezellig zaten tot een uurtje of 11. Met livemuziek, de eigenaar is een muzikant die professioneel in diverse bands heeft gespeeld. Het was weer bijzonder.

 
JJ's - Livemuziek
Luchthaven Aswan

Voor het slapen gaan even lekker in een heet bad liggen weken, dat was ook al weer meer dan een jaar geleden, mijn bad gebruik ik eigenlijk zelden, de nieuwe boiler is toch niet echt groot genoeg om een heet bad te maken, daarbij ben ik zo gewend aan douchen inmiddels, ik mis het eigenlijk niet echt.

Vanmorgen om 6 uur op, de auto naar het vliegveld kwam ons ophalen om 7 uur en even de lucht in, en we waren in Aswan. Gelukkig mochten we op de kamers, zij het dat ik even moest wachten tot de poetsploeg klaar was, en daar zitten we dan, op het eiland Elefantine. Het hele programma is verzorgd door GAT-tours, we hoeven eigenlijk nergens over na te denken, we worden helemaal gepamperd, overal prive-gidsen en chauffeurs, koffers worden geregeld, boardingpassen, kamers, wij gaan lekker zitten en alles wordt verzorgd voor ons, ik mag daar wel van genieten eigenlijk. Op alle vouchers staat dat we TOP VIP mensen zijn, en we speciaal behandeld moeten worden, hahahahahaha. Best handig als je zo je mannetjes hebt.

 
De kamer van Movenpick in Aswan
uitzicht op Aswan en Nijl vanaf balkon

Zo meteen gaan we naar de botanische tuin, die schijnt aan de andere kant van het eiland te zijn en de planning is om daarna het eiland Philae te bezoeken. Vanavond op tijd naar bed, want morgenvroeg worden we om 2 uur gewekt. Om 4 uur vertrekt het convooi naar Abu Simbel, waar we dan om 7 uur of zo aankomen. Ik moet nog proberen Nasr te bereiken om te zien of we dan al in onze hutten kunnen, normaal gezien is het inchecken om 1 uur. Misschien kunnen we nog een beetje dutten in de auto onderweg, want het zijn wel korte nachtjes steeds, wat op een bepaald moment opbreekt. Vanavond in ieder geval vroeg naar bed, dat is duidelijk.

 
Uitzicht vanaf balkon kinders, mausoleum Ghengis Kan en tombes
Het Mövenpick in Aswan, met de toren waar we die avond zouden dineren

Waar we de zonsondergang deze keer gaan meemaken is me nog niet helder, op zich zie ik het wel zitten om op het balkon van de kinderen dat te aanschouwen, met een koel biertje. Ik had als (wijn)koffervulling wat biertjes meegenomen, maar de koelkast hier werkt niet zo heftig, zo lijkt het. Uiteraard kunnen we het dan altijd nog als roomservice bestellen, maar we kunnen ook naar de 14e verdieping, daar is de high tea rond die tijd. Nou ben ik niet zo'n theemuts, maar goed, het kan ook zijn dat we nog ergens anders zijn, op het eiland Philae, of de botanische tuin, of zelfs in de stad, want we moeten nog op zoek naar een kurkentrekker. Ben ik zo slim om wijn mee te nemen, vergeet ik dat het misschien ook wel handig is om een kurkenrukker erbij te doen. Mijn grote Zwitserse mes ben ik al jaren kwijt dus tja, schiet niet op.

 
Tuin Mövenpick op Elephantine eiland
Rechts de aanlegplaats van de shuttlebootjes

Ik heb wel een flesopener aan mijn sleutelbos, maar helaas geen spiraalding. De souk is aan de overkant van het water een straatje in, schijnt, dus dat moet gaan lukken. Als je van het hotel weg wilt is er een gratis shuttle-motorbootje, waarvan de schipper toen hij mijn koffer pakte het handvat brak. Heb ik dat weer............ Maar goed, een kniesoor die daar zijn vakantie door laat verpesten, ik niet.
Helaas ben ik vergeten het kabeltje van mijn camera mee te nemen, alle kabels, behalve die, dus of de foto's nog hierop verschijnen tijdens de trip is even de vraag, anders wordt het na thuiskomst. Ik zal, als ik tijd heb eens zien wat voor foto's wegkunnen, dat gaat vast al weer heel wat mb'tjes opleveren en gelukkig heb ik in de camera een fikse geheugenkaart zitten. Maar ja, er is zoveel moois te zien dat ik niet graag beperkt word in de knipperij.

Mooi toch!

Wat ik wel minder vindt van beide hotels is dat ze geen waterkoker op de kamers hebben. Ik vind het altijd prettig om mijn eigen capuccino te maken en aangezien dit 5 of meer sterrenhotels zijn, had ik dat eigenlijk verwacht en niet mijn eigen reiswaterkoker meegenomen. Op de boot hebben we het wel gelukkig. Er moet wat te mopperen zijn nietwaar. De kinders hebben wel een bad, ik niet, zij hebben zicht op de woestijn en de zonsondergang en ik niet ;-). Maar ja, zij reizen iets minder dan ik (eigenlijk zelden of nooit), dus ik gun het ze van harte.

Het hotel

Zij zijn even gaan slapen, ik ga ze zo wakker maken, dan gaan we op sjouw. Ik heb van heer Aart een mooie reisgids (van National Geographic) te leen gekregen, een handig boekwerkje waar ik op bed even in heb liggen lezen en waardoor ik nu een beetje beeld heb wat waar is en hoe we er kunnen komen. Bedankt Aart, als vaste lezer van de site zul je dit wel een keer onder ogen krijgen ;-).

Never a dull day in Egypt...

Aswan, 3 september 2009