Nijl- en tempeltrip 2,
de Hoge Dam en Botanische tuin

Nog even voor het slapen gaan van een heeeeeel kort nachtje, het eiland Philea hebben we niet mogen bezoeken, dat sloot om 4 uur, waarschijnlijk ook weer rammeldanperikelen, de obelisk ( de grootste die er ooit gemaakt is en hier onafgemaakt ligt, er zat en foutje in dus hebben ze hem slechts aan 3 kanten helemaal met inscripties gebeiteld) was ook niet meer te bezoeken, we hebben dus als alternatief dan maar de High Dam gedaan. Nog een beetje ruzie gemaakt daar, het zal ook weer eens niet zo zijn, want we moesten voor daar te zijn en te parkeren of zo pp 25 pond betalen. Tuurlijk betaal ik voor een stukkie weg (nou ja was wel een geweldig uitzicht en ook de electriciteitsopwerkingsdingen waren er te zien) een een korte tijd dat je daar nog mag zijn effe 25 pond p.p. Toen de militairen en nog een meneer die zich belangrijk vond zich er mee gingen bemoeien en er gesproken wordt om de taxi te confisceren, met mogelijk een vrolijk bezoek (nou ja en zo) aan het politiebureau in het vooruitzicht kwam, ik kon het in het arabisch wel meekrijgen, heb ik dan toch maar een beetje ingebonden. Maar in plaats van 3 tickets te moeten betalen hoefden we er dan maar 2. Een beetje arabisch helpt echt hoor, vooral als je netjes scheldt en ze meekrijgen dat je geen stomme toerist bent.

 
Philea-Eiland vanaf de Hoge Dam
De Hoge Dam

Toch wel de moeite waard, het eiland Philea hebben we vandaar ook kunnen bekijken, alsmede hoe zo'n dam dan gebouwd wordt. Er is een constructietekening om je inzicht te geven hoe en wat. Een aardig werkje is het geweest, er hebben 35.000 mensen aan gewerkt, waarvan er tijdens de bouw (totaal 11 jaar) 415 zijn omgekomen.

 
Kaart van de Hoge Dam
Electroturbineplant

Over de dam is het volgende te verhalen; in de jaren 50 werd duidelijk dat de eerste dam bij Aswan (gebouwd door de Britten tussen 1898 en 1902) bij lange na niet voldoende hoog was om de jaarlijkse overstromingen van de Nijl tegen te gaan en Egypte wilde zich ook met een prestigieus project op de kaart zetten (alsof ze aan hun sfinx, pyramiden etc. niet bekend genoeg waren, maar ja, dat was natuurlijk wel wat eeuwtjes geleden. De wereldbank trok onder druik van de VS de eerder beloofde lening in, waarna de toenmalige (sterk socialistische) president Nasser het Suezkanaal nationaliseerde om zo toch pondjes binnen te krijgen voor de bouw. Dit was weer de oorzaak van de Suezcrisis, de Franzosen, Engelsen en Israelische legers vielen de kanaalzone aan, maar werden verslagen. Uiteindelijk boden de Russen geld en expertise aan en werd begonnen met de bouw in 1971. Nasser zelf heeft de voltooiing van de dam niet mee mogen maken, dit was in 1971, een jaar na zijn dood, een feit. Een monument ter herinnering aan de Sovjetsteun, een soort lotusachtige toren is aan de westkant te zien.

 
Begin van Lake Nasser
Russisch-Egyptisch monument


Als de dam breekt wordt het grootste gedeelte van Egypte weggevaagd en door de enorme vloedgolf zullen de landen aan de overkant van de Middelandse Zee ook wel wat probleempjes krijgen.

 
Nassermeerkant van de Hoge Dam
Nijl aan de andere kant

Door ophoping van slib (wat vroeger de Nijloever zo vruchtbaar maakte) stijgt het Nassermeer per jaar en ook de druk op de dam wordt zo stukje bij beetje verhoogd, in de toekomst zal dus wederom een dam voor deze dam gebouwd moeten worden, ofwel men moet met uitbaggeren beginnen, het is mogelijk en in mijn wens wordt dan de vruchtbare klei (gedroogd) aan de boeren langs de hele Nijl uitgedeeld. Dat is dan mijn droom voor dit land.

 
De oever van Kitchener Eiland
Palmenbos op Elephantine-eiland

Tegenover ons eiland Elefantine, zo genoemd omdat er voor de zuidpunt enorme rotsblokken liggen die vanuit de verte op badende kuddes olifanten lijkenop het eiland, ligt het Kitchener eiland. Dit is genoemd naar Lord Horatio Kitchener (1850-1916) bekend geworden door zijn oproep aan Engelse jongelui om mee te vechten in de eerste wereldoorlog 'Your country needs you'. Hij heeft het eiland cadeau gekregen in de jaren 80 van de 19e eeuw toen hij feitelijk als consul generaal Egypte bestuurde. Hoewel militair was hij ook een verwoed tuinier en verzamelaar van planten en heeft het eiland omgetoverd tot een botanische tuin. Ik moet zeggen het was geweldig, een collectie om jaloers op te zijn. Ik ga daar zeker nog eens naar terug, dan in een koelere tijd, ik kon er evenwel mijn tuinmevrouwtjeshart helemaal ophalen, zij het in een verhitte staat, en dat was niet van opwinding..

 
Hanekammen
Aparte boomstam

Als je daar van je bootje afstapt wordt je uiteraard belaagd door verkopers, vooral met geurige kettingen, daar hangen kralen aan die van wierook zijn gemaakt, althans zo ruikt het dan, wellicht is het een zachte houtsoort die ze drenken in geurbaden. Maar met een doorlopend "la chukran" (nee dankjewel) kwamen we door de entree waar we een kaartje moesten kopen in de tuin.
Vlak naast de ingang is de bibliotheek en een 'museum', daar hangen allemaal oude pentekeningen van de bladeren van de planten met hun botanische en algemeen bekende namen, en hun zaden ervoor. De twee mannen die daar hun job hebben lagen te slapen en sprongen op bij onze verstoring van hun rammeldanslaap.
We kregen verse blaadjes van de eucalyptus, citroen, jasmijn en basilicum aangereikt, heerlijke geuren stuk voor stuk. Uiteraard stond daar bij het weggaan wel bakshisch(fooi) tegenover.
We kregen de maquette van de tuin te zien en ons werd uitgelegd waar de highlights te vinden zijn.

Een van de hoofdlanen in de botanische tuin met de koningspalmen

De tuin is lang en smal, met drie wandelpaden recht vooruit (een aan de linker- en een aan de westeroever en een middenpad) en dan daar op regelmatige afstand weer dwarspaden zodat je in vierkantjes de hele tuin door kan steken. Veel bombaxen, alle mogelijke soorten palmen, ficussen en een aantal planten die ik ook graag in min tuin zou hebben, maar denkelijk doen ze het in Aswan beter vanwege de kleigrond (de Nijlklei geldt als de vruchtbaarste van de wereld of zo) en het onverminderde zoetwater wat opgepompt kan worden uit de lopen daar tientallen poezendieren rond, er zal wel genoeg prooi voor ze zijn, alhoewel ze er uitzien als de in heel Egypte te vinden dunne katten, hoge poten, spitse snuit, lange oren, vaak ook een lange dunne staart, echt een ander model dan de europese korthaarkatten (de gewone huiskatten dus).

 
Prachtige oude bomen
en palmen

Er was een jong katje, rood/wit gevlekt, met magnifieke blauwe ogen. Die had ik wel willen meenemen, echt fantastisch lichtblauw, nog nooit gezien, zo mooi. Het (aangezien ik ze niet opgepakt heb weet ik niet wat het geslacht was) liep daar samen met een broertje of zusje, redelijk tam, het was aaibaar, denkelijk vanwege die aparte kleur ogen krijgt het meer aandacht dan anderen. Een Nubische bewaker vertelde ons dat moeders 2 verschillende ogen had, een normale grijsgroene en zo'n hemelsblauwe.
Ook daar een beetje lopen kwalleballen, er was een prachtige boom en ik wilde foto's maken van de epifiet (soort parasiet maar met prachtige bloemen) die in een boom groeide. De bewakers noemden dat een lotus en ja, daar leek het wel op.
Ze waren daar aan het wateren en dan wordt de klei hier wat zompig en kun je wel een beetje wegzakken. Maar de meneer die er toezicht op moest houden zag de westerse claims al in de lucht hangen denkelijk want ik mocht echt niet en hij was een beetje boos. Nah, ik weet hoe glibberig nijlklei is, heb het ook in mijn tuin tenslotte, maar ok, ik had zoiets van het is een bezorgde en aardige meneer, dan maar niet.

 
Snoezepoes
o.a. Washingtonia en Cicca's

De taxichauffeur was een beetje van het pad, die wilde uiteindelijk 200 pond, ik heb hem 100 gegeven, en ook met de korting van de Aswan Dam hebben we vandaag weer 125 pond bespaard................. Oja, in de soukh hebben we uiteindelijk een kurkenrukker gevonden, in een setje van messen en snijplank en wat voor ongein dan ook. Uiteindelijk kreeg ik hem mee voor 35 pond, nog een godsvermogen, maar goed, af en toe kan ik ook mild zijn en heb ik geen puf of zin om maar te blijven knokken.

De soukh, een soort van Arabisch winkelcentrum in Aswan is de moeite waard, echt nog authentiek, niet zoals de Sheratonroad in Hurghada met de ene goud/souvenier/katoenwinkel na de andere, maar de echte smalle winkeltjes, volgepropt met de specifieke artikelen. De 'Blokkers' zijn echte winkels van sinkel, geen plekje onbenut, alles hangt door en over elkaar, je hebt de shopverkoper nodig (die vaak dan weer de echte eigenaar moet bellen) voor de navigatie in deze wirwar van artikelen. Uiteraard word overal geprobeerd je te verleiden tot het binnengaan van de desbetreffende winkel, maar waarom zou ik gordijnen kopen in Aswan, of kruiden, whatever. Als ik wil kan ik dat ook in Hurghada, maar begrijpelijk, zij zien de dollartekens al voor hun irissen dwarrelen. Helaas. Ik was op zoek naar een kurkentrekker en eventueel sigaretten voor zoonlief.

Er was een meneer van een huishoudelijke artikelenwinkeltje op de hoek van de eerste zijstraat voor ons gaan zoeken, maar die kwam zonder resultaat terug. We hebben zelfs geen bakshish hoeven geven. Er was een andere shophouder waar zoonlief sigaretten wilde kopen, maar die vroeg 150 pond voor een slof LM sigaretten wilde die ik in Hurghada koop voor 37,5 pond. Die heeft dus ook geen goede zaken gedaan, we hebben hem uitgelachen.

zonsondergang in Aswan vanaf balkon kamer van de kinders

We hebben, onder het genot van een koel biertje genoten van wederom een magnifieke zonsondergang, vanaf het balkon van de kinderen, de Nijl aan onze voeten, het Kitchenereiland (waar de botanische tuin zich bevindt) op de voorgrond en daarachter de woestijn, een echte woestijn van donkergele poederzandheuvels die door de wind in fantastische vormen omgetoverd zijn. Echte zandduinen dus. Het kleurenspectakel, de verandering in tinten van het woestijnzand, de lucht die in lagen van roze, oranje, geel, blauw, indigoblauw verschiet.

 
Westbank Aswan
Mausoleum en Tombes op Westbank

De westbank is alleen benaderbaar met een boot of feluca vanaf de corniche van Aswan of vanaf Elephantine eiland, dat stuk woestijn wordt Kubbet el-Hawa genoemd, daar zijn de tombes van de Edelen, de resten van een Koptisch klooster en het Mausoleum van Agha Khan, hierboven als verlichte objecten in het donker te zien.
De volgende keer dat ik in Aswan ben ga ik dat allemaal eens bezoeken, alsmede de Nilometer op het eiland Elephantine, met alle andere bezienswaardigheden daar ben ik wel een paar daagjes zoet daar.

Na de zonsondergang zijn we op zoek gegaan naar vulling voor onze buikjes, het buffetrestaurant mocht ons niet zo bekoren, temeer omdat daar niet gerookt mag worden. Er was nog een á la carte restaurant op de 14e verdieping van de toren met een wederom spectaculair uitzicht over heel Aswan.

 
Nacht over Aswan
en de andere kant

Het eten was ook voortreffelijk en als bonus hadden we een violist die duidelijk conservatorium had gedaan, heel bijzonder. Ik vroeg hem of hij 'Fur Elise' kon spelen, en verdomd, hij moest even zoeken, maar hij deed het perfect, het is niet zo simpel heb ik altijd begrepen om dat stuk muziek op viool te doen, maar jawel.
Overal in de wereld waar ik in pianobars of dergelijke ben geweest met live-muziek heb ik gevraagd of ze 'Fur Elise' voor me wilden spelen, met wisselend succes. Dit was een perfect afronding van een dag in Aswan, en het begin van een kort nachtje.
Na het eten werden we uitgenodigd om te chill-outen op heerlijke ligbanken, dat vonden wij een prima afsluiting van ons dagje Aswan.

 
Fur Elise op viool
en heerlijke chill-out banken

Al met al een hectisch, wonderbaarlijk dagje, morgen schrijf ik wel verder, ik ga nu proberen nog een kleine 4 uur te slapen.......... met een aantal vroege uurtjes in weer een woestijn in het vooruitzicht.

Aswan, 3 september 2009