Nijl- en tempeltrip 13,
op het meer, de verjaardagviering

De reden van deze trip was tweeledig, de kinders mee te nemen op een reis naar mooie tempels, dus een stuk geschiedenis op te snuiven en omdat de vriendin van mijn zoon nog nooit in Egypte was geweest heb ik een paar highlights uitgezocht die in deze tijd van het jaar te doen zijn. Tenslotte was het het einde van de hete tijd en in Luxor is het al gauw 10 graden warmer dan in Hurghada, maar in Aswan en Abu Simbel wel minimaal 15 graden. Gelukkig was het net een koelere periode (voor hier dan) en was het op het meer met de wind ook uit te houden. De tweede reden was dat ik mijn verjaardag wilde vieren op het meer, op de Prince Abbas. Ik heb vorig jaar een groot feest gegeven en dit jaar wilde ik het in de beslotenheid van mijn eigen ´familie´ doen.

Na de lunch gingen de kinders weer hun zwembaddingen doen, ik kwam door zoonlief in contact met een paar Spanjaarden die nog een paar dagen in Hurghada gingen verblijven (bleek achteraf El Gouna) en graag informatie kregen waar ze het beste konden duiken of snorkelen en wat er zo al te beleven was, qua restaurants en dergelijke. Eerst zaten we op het gangboord op een trap, maar na een tijdje (het waren hele leuke mensen) zijn we naar de Greenery gegaan, waar je ook kan roken en onder het genot van een koel biertje zijn we verder gegaan met uitwisseling van kennis en informatie.

Daarna werd het al weer tijd voor de high tea, en weer zonsondergangen, maar we hebben de high tea overgeslagen en samen met de kinders heb ik een fles rosé opgengetrokken die wij op het zitje naast mijn hut genuttigd, met wat knabbels die ik mee had genomen. Tot de tijd kwam voor het diner (en het omkleden en optutteren daarvoor) hebben we gezellig zitten kletsen over alle belevenissen en wat zoal de revue passeerde. Gelukkig was het hele tandgebeuren achter de rug, al een paar dagen had zoonlief geen pijn meer, de eerste dagen geholpen door mijn tovermiddel, de pijnstiller die ik gebruik voor rug- en andere akelige pijnen. Ik kreeg mijn verjaardagscadeautje en daarna trokken we naar beneden om het diner te nuttigen.

Gereed voor de verjaardagsviering

Ik voelde dat er wat broeide en ja hoor, op een bepaald moment hoorde ik de trommels in de keuken, even daarvoor wilde ik een sigaretje gaan roken, maar dat mocht ik niet, zowel de kinders als de chefkok verzochten me dringend om te blijven zitten. De obers hadden zich weer in hun Nubische outfit gestoken en met hun instrumenten kwamen ze aan de tafel voor me zingen.

Alleen was dit niet zoals ik wel eerder gezien had, blijkbaar was de hele boot geinformeerd, alle gasten in het restaurant zongen ´Happy Birthday´en aan alle tafels werd gezwaaid met de servetten, ik wist niet wat me overkwam. Ik kon zelfs een paar traantjes niet binnenhouden, het was overweldigend.

 

Ik werd van mijn stoel gehaald en samen met de kinderen hebben we in een kring gedanst op Nubische muziek. Daarna werd ik aan tafels gevraagd waar mensen uit een diverse landen me hun verjaardagslied toezongen.

Uiteraard kreeg ik ook nog een mooie taart met een kaars die ik uit mocht blazen, maar de taart hebben we nauwelijks opkregen, het diner was al geweldig genoeg.

 
De taart
en het toetje

Na het toetje kwamen er ook nadien nog mensen naar onze tafel om voor me te zingen en zo ben ik in totaal 9 talen toegezongen (Nederlands, Engels, Italiaans, Frans, Spaans, Catelaans, Baskisch, Egyptisch en Nubisch). Echt geweldig.

Na al deze festiviteiten hebben we bij de hut nog een borrel gedronken en toen was het weer hoog tijd om naar bed te gaan, de volgende morgen moesten we wederom vroeg uit de veren, voor de trip naar de luchthaven van Aswan. De koffers waren al een beetje gepakt, zodat we ´s morgens alleen de laatste dingen (vooral uit de badkamer) er nog in moesten stoppen want ´s morgens vroeg gaat het denken meestal niet zo optimaal. Het was een mooie dag en een verjaardag die ik niet licht zal vergeten.

Lake Nasser, 6 september 2009