En dan denk je dat je alles hebt

De vooruitgang in communicatie is grenzeloos. Ook in Egypte kun je, naast internetten via de telefoonlijn, een wat trage geschiedenis hier, ook internetten met een adsl-lijn, die als tweede draadje in je telefoondraad zit. Wat je daarvoor nodig hebt is een adsl-modem, hier ook wel router genoemd, en voila je kunt dan zelfs films of muziek downloaden en je hoeft niet een eeuwigheid te zitten wachten tot een internetpagina geladen is op je pc.

Het wordt nog prettiger als je dan ook een wireless, oftwel draadloos netwerk hebt waardoor je in de tuin, zonder kabels (althans zonder telefoon of netwerkkabels) kunt zitten internetten. Lekker op je terras met je laptopje de wereld over. Een verbazingwekkend verschijnsel dat je ook in Egypte kunt creeeren. Wat je daar voor nodig hebt zijn (in mijn geval) een adsl-router (en dus geen modem), en netwerkkaarten voor in de pc. Ondertussen kunnen dan ook de beide computers met elkaar spreken, oftewel je kunt bestanden van de ene op de andere computer gebruiken of overbrengen. Vernuftig nietwaar?

Zoonlief, de pc/internet/netwerk specialist, heeft dit de twee weken dat hij hier was aangelegd en als bonus heeft hij ook mijn beide pc's compleet schoongemaakt, dus de harde schijven geformateerd (gewist) en opnieuw alles geinstalleerd. Er zat nogal wat spyware op wat de machines behoorlijk vertraagde en met mijn anti-spyware kon ik het er wel afhalen, maar na het opnieuw opstarten stonden ze er alle 60 die mijn spyware detecteerde er allemaal direct weer op. Inmiddels gebruik ik dus geen microsoft internet explorer meer maar Mozilla Firefox omdat die een beveiliging tegen spyware heeft.

Goed dus. Alle programma's weer geinstalleerd, alle bestanden weer min of meer op hun plek, alles draait als een zonnetje. Zoonlief vertrekt en de volgende morgen wil je op internet. Helaas. Geen netwerk. Dit gebeurt hier wel vaker dus trek je de electriciteitsdraad eruit die je dan een kwartiertje of zo er uit laat. Dan steek je hem er weer in en vaak werkt het adsl-modem met deze kick-start wel weer. Vandaag dus niet. Ok, de volgende stap, de beide computers opnieuw opstarten. Ook geen verbetering. Stekker er weer uit en nu langer.
Nog geen resultaat.

Om een uur of 3 kreeg ik er genoeg van en probeerde ik de gewone telefoonlijn. Ook die was dood. Alle stekkers in het stekkerdoosje er in en er uit gehaald en nog niets. Toen werd het met duidelijk. Ik pakte de sleutels, ging de voorpoort uit en ja hoor, daar lag mijn telefoondraad in stukken op de straat.
De aanleg is nogal curieus gedaan. Er zit een telefoondoos op het dak van een bungalow aan het begin ofwel eind van de straat, ligt er aan waar je vandaan rekent. Daar vandaan loopt mijn telefoondraad via het dak van Margaret, mijn vriendin 3 huizen verder, via het dak van haar buurman, via het huis naast me naar mijn dak, alwaar de draad inmiddels op de 1e verdieping via een gat in de muur de werkkamer inkomt. Voorheen was het nog driester, van het dak ging een draadje naar mijn terrasdeur. Via de deurpost kwam de draad dan binnen en liep via de gordijnrailsteunen achter de bank naar de bijgeleverde telefoon. Inmiddels staat de oplader van de draadloze telefoon dus ook boven en zijn de draden uit de woonkamer verdwenen. Eindelijk.

Toen de draad nog via de terrasdeurstijl liep was er een wonderlijk verschijnsel. Vaak was de telefoon bezet, terwijl ik hem niet gebruikte. Ik meende toen dat iemand de draad aftapte, niet ongebruikelijk hier en als jouw lijn over een aantal daken loopt kunnen andere mensen op het idee komen nietwaar? Ik baalde als een stekker, want iedere keer als ik dan 's avonds op internet wilde was de lijn in gesprek. Uiteindelijk heb ik Am-Samir gebeld die had de lijn ook aan laten leggen en ik wilde nu een werkende lijn, de hele dag.
De dag voordat de muhandis (monteur/ingenieur) telefonica zou komen kwam ik achter de reden van het gebeuren, ik was online, niets aan de hand. Het werd donker en om te voorkomen dat de muggen op het licht af zouden komen sloot ik de terrasdeur. En woeps, ik was offline en de telefoonlijn in gesprek.
Ik deed de terrasdeur open en ik had weer telefoon. Toen begreep ik het, de terrasdeur kneep de draad af, niet zo wonderlijk natuurlijk. De lijn zat ook nog eens met een knoopje, ja echt waar, een knoopje aan elkaar gefrutseld, zonder tape of wat dan ook. Maar goed het heeft min of meer gewerkt tot de lijn eindelijk na 1 jaar of meer naar het dak is verhuisd en vandaar naar de werkkamer.

Morgen wordt de lijn ingegraven, ik ben het nu zat om iedere keer als er weer een bulldozer of iets langskomt zonder telefoon en internet te zitten.

En dan maar hopen dat ze de weg om een of andere reden later weer niet op gaan graven en alsnog de lijn weer verbreken.

Never a dull day in Egypte....

Een dezer dagen zal ik me weer eens bezighouden met het plaatsen van nieuwe foto's, er is weer heel wat veranderd ondertussen!

Hurghada, 6 juli 2005