Stoffig

Naast het schuren van het houten terras heb ik vandaag weer een beetje meer licht bij het zomerterras veroorzaakt. Daar moest al heel lang goed gesnoeid worden. De ficus daar (die je hier als heg hebt) was erg hoog opgeschoten en eigenlijk zou dat al vorig jaar gesnoeid zijn door de tuinlaaf van weleer. Maar goed, het moest nou echt een keer gebeuren want alles wat groeit heeft licht nodig en dat kwam er dus niet meer zo goed in. Deze keer heb ik de trapladder dan toch maar gebruikt ;-), dat was zelfs soms eng, want ik moest boven de pergola snoeien, en dat vereiste dus met de dikkere takken de zaag. Maar het is goed gegaan. Gevolg was wel dat het hele terras en de banken en uiteraard ikzelf helemaal onder het woenstijnstof zat. Dus terras, tafels en bedbank weer schoongemaakt, zodat het weer een beetje leefbaar werd. Mijzelf heb ik pas kort geleden ontstoft, ik heb natuurlijk ook nog mijn schuurwerkje, waardoor het niet zo zinvol is te douchen en haren te wassen als je nog moet schuren. Daarna was het eigenlijk zo zalig buiten, niet te heet, niet te koud dat ik tot donker heb genoten van het schone en frisse terras. Clousseau had ik al binnen want die gaat anders jagen en loopt het risico met de auto's hier een platte kat te worden, Douggy was nog wat rond aan het hobbelen en kwam af en toe aandacht vragen en geven. Uiteindelijk ben ik toch maar naar binnen gegaan, met al die blote stukken lijf werden de muskieten ook wat enthousiast.

De douche was heerlijk, wel even gedoe omdat die vlotter niet meer werkt bij de tank op het dak, maar na eerst een hete stralenpartij, daarna een koude stralenpartij, burbte de boiler en had ik lekker warm water. Er kwam werkelijk modder van me af. Voelt dan weer heerlijk als je haar en lijf weer schoon zijn. En de voldoening van weer licht en groei op het terras is de bonus. Van de week nog een deel van die ficus snoeien en dat stuk is weer helemaal zoals ik het wil.

Mijn agenda loopt weer vol, pfff. Morgen eten bij Felfella, dat is origineel Egyptisch/Midden-Oosten eten, altijd een feest, want dat restaurant heeft een uitzicht op de Rode Zee wat geweldig is. Dinsdag met Margaret shoppen, o.a. terug naar de winkel waar ze, tot nu toe, de mooiste zonnebedden hebben voor een leuke prijs. Donderdagavond Hollands avondje, vrijdag overdag waarschijnlijk stranddag bij Margaret, 's avonds verjaardag vieren van Denise, zondag Indisch met Nancy, Elly en een vriendin, en waarschijnlijk George, die vertrekt namelijk maandag voor een periode naar Amerika, zijn broer wordt 50 of zo.

Het eten bij de Indier bij de Marina was trouwens heerlijk, ook fantastisch dat uitzicht, de boulevard, de boten, de volle maan, met een iets bewolkte lucht, een perfecte avond. We kregen nog een complementaire koffie of thee aangeboden, maar ja, noch Margaret noch ik zijn koffie of theeleuten (en zeker 's avonds niet) dus uiteindelijk kregen we ieder een glas wijn gratis. Het was een genoegzame avond. Vanavond eet ik wat van de overgebleven gerechten, ik vind het altijd zo lekker om allerlei smaken te combineren en het spaart mij weer koken uit, want zo ernstig uitgebreid kook ik niet voor mij alleen. Als ik voor mezelf kook is het altijd wel lekker, maar ja, zoveel gerechten is dan ook weer overdreven, en daarbij, laat een indier nou maar lekker zijn kwaliteiten en kennis botvieren, ik geniet er wel van ;-). Lekker makkelijk en genoegzaam na een dag van toch wel weer stevige arbeid.

Wat betreft onze Paulus, ofwel hij is toch op vakantie ofwel hij heeft het afgeleerd om op de site te kijken, wel zo slim voor zijn 'genezingsproces', want hij heeft er volgens hem weer moeite mee om te wennen aan het feit dat ie mij niet meer in zijn leven heeft. Soms kun je echt zeggen 'wie heeft er een plaat voor zijn kop'. Ja, ik ook lange tijd, geloven tegen beter weten in, maar zelfs naar mij durfde hij te schrijven dat hij het ongelooflijk vind dat ie zich al die jaren zo in MIJ vergist heeft.
Ik heb hem geantwoord dat ie dat uiteindelijk inderdaad zo mag ervaren. Ik ben gestopt met zijn fantasiëen en leugens te geloven, eindelijk dan toch. Ook al waren de signalen al zolang borrelend. Liefde maakt blind, stekeblind dan zelfs ;-). Het lef, niet te geloven, of nou ja, het zal dan waarschijnlijk zo zijn dat ie zelf echt in die fantasiewereld leeft. Live in the dream of zo, ik ben er uitgestapt, dus wordt een eenzaam padje. Zijn (dant toch enige vrouw en) echtgenote weet nu ook genoeg, maar wie weet is die band zo sterk dat ze nog lang en gelukkig samen leven. Heeft ie toch iets bereikt, niet dan? En ik moest mij volgens hem maar lekker wentelen in mijn haat, maar eerlijk gezegd heb ik geen haat en ook geen liefde meer (laatste is wat begrijpelijker) maar het lijntje is gewoon op. Opgebrand, opgebruikt, want het was gebaseerd op uitspraken die nooit waargemaakt werden of konden worden. Uitstel, uitstel, geduld, geduld, prachtverhalen en ja, nog effe, 2,5 jaar lang.
Hoe dan ook, ja, de woede speelt nog af en toe op, boosheid over hoe gemeen iemand kan zijn, boosheid over mijn eigen stommiteit, mijn steeds maar weer terug in de val trappen. Dat gaat ook wel weer over, tenslotte heb ik weer een prima leventje met echte mensen, echte afspraken en mooie dingen om me heen, groeiend en bloeiend.
Ik kan niet ontkennen dat ik te verleiden was door de gedachte dat het dan toch waar kon zijn, een liefhebbende, eerlijke man, eentje om de rest van je leven mee te slijten, de valstrik van de liefde of zo? Nah, ik ben eindelijk dan toch genezen, pffff.
Aan mijn lijf geen polonaise meer.....misschien mag je het spaghetti bolognaise noemen, al die ingewikkelde draden overgoten met een lekker ruikend sausje. Weet ik veel. 't Heeft lang genoeg aan me gevreten, de woede slijt hopelijk ook spoedig, en dan wie weet, het leven is vol verrassingen zegt iedereen.

Op advies van Margaret heb ik de slaapkamerdeuren dicht gedaan en ja, dat helpt, vanmorgen was ik niet zo idioot vroeg wakker. Normaal heb ik altijd alles open, maar de badkamerdeurhandel is stuk, en daardoor krijg ik 's morgens bij zonsopgang licht binnen in de slaapkamer, ondanks dat ik alle ramen met verduisteringsgordijnen heb. Ofwel deuren dicht houden ofwel ook daar verduisteringsgordijn? Voorlopig maar effe deuren dicht dus, als de aircotijd weer aanbreekt is dat zowiezo het geval. Waar een mens zich zoal mee bezig kan houden.

Vandaag trouwens weer van alles van de kweekbakjes in potten/potjes gedaan. Het is echt feest met al die mooie gezonde planten. Voorlopig dus nog steeds.........

Never a dull day in Egypte

Hurghada, 12 april 2009