Snif

Ja, ik ben verkouden. Ik ben niet de enige, er waren hier virusjes rond en met alle contacten van de afgelopen dagen, de kussen die uitgewisseld worden, hebben de virussen natuurlijk een groot publiek. Mijn keel is rauw, mijn kaakholtes zijn verstopt, een klassieke verkoudheid, met (door de verstopte kaakholtes) enige kiespijn en lichte hoofdpijn. Gelukkig heb ik geen afspraken dus ik kan mij lekker thuis overgeven aan de malaise, want ook mijn ogen doen mee, alles is een beetje waterig.

Vandaag dus druk bezig met heen en weer schrijven van filmpjes, aangezien ik nu 10 externe harde schijven heb is het een aardige organisatie, want ik heb bijvoorbeeld 1 schijf waar de series opstaan, uitgezonderd dan weer de Science Fiction series, een schijf met documentaires, eentje met allemaal films over de 2e wereldoordlog, een schijf met kinder en familiefilms, enz. enz.

Dat betekent dus nogal eens filmpjes heen en weer schuiven, schijven aankoppelen en weer afkoppelen, bijhouden in het alfabetregister op welke schijf ze dan terecht zijn gekomen, best een klusje. Maar een mooi werkje als je je niet helemaal 100 % voelt. Ik heb zojuist worstenbroodjes uit de vriezer gehaald, als ik me dan niet zo lekker voel dan heb ik zin in dat soort 'troost'eten. Lekker en makkelijk, met een zweem nostalgie. Vanwege de niet zo grote betrouwbaarheid van het electriciteitsnet, en ondanks de cpu backup batterij, copieer ik de films want als dan de stroom wegvalt is een film niet kapot. Dat had ik nogal eens in het verleden. Is wel meer werk, want dan moet je hem na copieren weer van de originele schijf verwijderen, maar goed, wel zekerder.

Naarmate de dag vordert neemt ook het onbehagen toe. Het hoesten wordt intenser, mijn hoofd krijgt wattenbolletjesambitie en de spieren in mijn lijf doen inmiddels ook mee. Denkelijk heb ik verhoging, na aanvankelijk vanwege een koudegevoel een lekker vest te hebben aangetrokken bezorgt me dat nu een vochtig voorhoofd. Het is vrijdag, dus Hazzam heeft zijn biddag, wat inhoudt dat ik de potplanten maar weer eens naloop en her en der bijwater. Ik hoorde op de parkeerplaats een verdacht geluid en ja hoor, ondanks Hazzams bezweringen was er een vrachtwagen met luidjes doende het hout weg te halen, terwijl Hazzam nog lang niet alle bruikbare stukken had verwerkt. Ik heb hem dus gebeld want ik baal daar stichtelijk van, vermoedelijk heeft hij weer gebeld met die lui die daar bezig zijn, want ik zie nu dat de grote stukken apart worden gelegd. Pffffff.

Uiteindelijk kwam Hazzam er persoonlijk bij en riep mij op een bepaald moment. Ik zou 200 pond moeten betalen voor het hout. Aangezien ik eerder met de initiatiefnemer Giovanni had gesproken en gevraagd had of ik dat hout mocht hebben, ging ik er ook maar even naar toe. Gelukkig was Giovanni er ook en bleek het allemaal anders. Hij wil van alle bewoners op zijn rijtje 200 pond omdat hij de boel daar opknapt en inmiddels 1200 pond heeft uitgegeven. Maar ja, de meesten daar zijn Egyptenaren, dus die vinden het allemaal best. Hij zei wel dat hij het fijn zou vinden als ik meebetaalde, maar aangezien ik in mijn straat al steeds de rotzooi van anderen opruim zag ik dat niet zo zitten, wat hij ook begreep.

Anyway, Hazzam is de grote stammen eruit gaan trekken en heeft die bij mij voor het huis gelegd en ondertussen groeit mijn houtstapel met mooie haardklare brokken voor volgend jaar. Na alle feestgedruis zal ik de timmerman van Injy vragen om dat houtrek bij de poort te maken, dan kan daar dit hout mooi opgeborgen worden, op dit moment ligt het opgestapeld op de oprit zodat het niet bovenop het reeds gedroogde hout terecht komt. Deze winter kan ik dan mooi het reeds gedroogde hout stoken en voor volgend jaar zit ik dan ook gebeiteld.

 
De houtstapels groeien
hier kan ik wel weer even mee vooruit

De verkoudheid is overgegaan in een vervelende hoest die uiteindelijk een aardig tijdje aanhield. Maar ik ben niet de enige, het schijnt te heersen. Het gaat wel over, desnoods met een hoestdrankje.

Never a dull day in Egypt

Midden december 2009