Sinterklaas in Hurghada

Het was weer zover vandaag, Sint kwam Hurghada bezoeken, onze eigen Sint met zijn Pieten, zwarte Pieten en Sint met kruis op de mijter, de multicultifanatici hebben hier geen poot aan de woestijngrond. Misschien voelt het zoiets als de discussie in het Europa die nu nogal speelt, dat de minaretten op de mosketen een dikke middelvinger naar het westen zijn, zo hebben wij hier onze Goedheiligman met alles er op en eraan. Hoezo roze, paarse, gele en groene? Er is toch maar 1 echte zwarte piet, of is het ineens allemaal anders? Kortom, een mooi, ouderwets (zo je het zo noemen wilt) Sinterklaasgebeuren. Blije kindjes, blije ouders en een heleboel grote mensenkinderen die deze gebeurtenis niet wilden missen.
Weliswaar geen 5 december, maar Sint heeft het zo druk en hier zijn de meeste mensen vrij op vrijdag, dat was dus een mooie samenkomst.
De kinderen, groot en klein, en dan heb ik het niet alleen dus over de onder de 10 jaar mensen, hebben weer genoten. Sint was weer spitsvondig, corrigerend, maar ook de goedheiligman die voor alle kindjes een cadeautje had. Dit jaar kwam hij niet met een speedboot aangevaren, maar in een cabriolet Mercedes.

 

Ik voel mij vaak gezegend, hier te wonen, met al die verworvenheden, weliwaar vaak bevochten, maar ze zijn er. Hoe heerlijk is het Sinterklaasfeest te vieren, de liedjes te zingen, de glunderende, maar ook soms aarzelende kindergezichtjes te zien, want hier in Hurghada hebben we zakken van Sinterklaas waar een kind ruim in past. Ook de cadeautjes uiteraard. Dit jaar was er een Piet die een strafje heeft. De zakkenwasserpiet had zijn taakje verzuimd en derhalve was er een groot probleem. Maar alle problemen worden opgelost hier, zeker met al die mooie mensen die hier wonen, een lieve handwerkvaardige dame had zich achter het naaimachine begeven en speciale Hurghada-Sinterklaaspietenzakken vervaardigd.
Die nalatige zakkenwasserpiet moet voor straf hier blijven, om alvast te wennen aan een jaartje Egypte had hij zijn Pietenpak om moeten ruilen voor een ghalabya, zodat hij hier straks ongemerkt rond kan waren, het is zijn straftaakje om de kinderen hier het komende jaar in de gaten te houden en ja, met een serieus pietenpak is dat te opvallend....

 

Dat bleek wel weer, toen Sint en zijn Pieten naar ons toekwamen was er onderweg nogal bekijks, taxichauffeurs die hun auto spontaan stilzetten, verbaasde Egyptenaren die ook met open mond hun wandel bevroren, want zeg nou zelf, het is toch een prachtig gezicht, die man in zijn rode habbijt, met die mijter en dan die vrolijk ogende zwarte pieten met krulhaartjes en glimmende pakjes. Ok, de ghalabayapiet was een compromis, maar met dat zwarte krulhaar en zijn huidskleur, toch effe anders dan zelfs de mensen uit het diepe zuiden van egypte.

Tot ongeveer donker, wat tegenwoordig rond een uurtje of vijf, half 6 valt, hebben we onze goedheligman geeerd. Als de zon ondergaat wordt het hier wat frissiger en dan ga je beter huiswaarts.
Ik had een afspraak met Denise, gisteren heb ik in de Esplanada Mall de aldaar op de hoek gezeten Italiaanse lekkernijenaanbieder gevonden en ik kon de verleiding niet weerstaan. Ik ging er eigenlijk naar toe voor een lekkere bak met ijs, want dat is daar goddelijk.

Wachtend op mijn ijsje viel mijn oog op hun menukaart, en nog erger een apart bord met het aanbod van een plateu met... proscuitto, salamie en bacon, naast allerlei andere zaken. Ik vroeg mij af of dat dan wel echte varkensdingen waren en uiteraard ga ik dan toch maar op onderzoek uit. Jawel, echt varken, ham, salami en bacon. Want tja, in deze tijden van drooglegging van alles wat maar kan linken aan varken, de mexicaanse griep, die door de artsen- en pharmaceutenmaffia (vind ik dan) opgeblazen verkoudheid of zo, want hoeveel minder mensen zij nu toch echt overleden, in vergelijking met de jaarlijkse ' gewone' griep?, wordt hier nog steeds varkensgriep genoemd, en ja, varkens, jemig, vies, vuil en gevaarlijk, .............. kortom varkensvlees (mits meegenomen door je vrienden, kennissen en familie of zelf, ..... ) is hier niet meer verkrijgbaar. Nah, dus wel daar in de Esplanada Mall. Ik heb een schotel ervan besteld voor twee personen en die vanavond opgesmikkeld, samen met Denise. Ik had nog een pak met proscuitto, die heb ik er maar bij gedaan, ik kan je verzekeren dat het smullen was. Denise had bij de Metro van dat lekkere stokbrood gehaald, drankje erbij, open haardje aan, lekker muziekje op de achtergrond, wat kan een mens dan nog meer wensen.........

Het leven hier is niet zo koud, zo hectisch en zo gemaakt als in Nederland, vind ik dan..... De mensen die hier komen en gaan, of voorgoed komen, kunnen dit wel beamen, het is hier best wel fijn leven, geen hemeld op aarde, maar het benadert het regelmatig en dat had ik in Nederland echt niet, al dat gezeur, het druilige van het klimaat en de mensen, nog niet te spreken van de mist......
Die blauwe lucht, die bijna altijd schijnende zon, tja, soms overdadig (maar daar hebben ze airco's voor uitgevonden), hoe heerlijk om in december nog zonder dikke sokken, truien, vesten, wanten enzovoort door het leven te moeten gaan. Die natte voeten ook, regen en natte sneeuw, als je een beetje pech had waren je schoenen nat en je sokken ook. Hier loop ik overdag nog steeds op blote voeten.
's Avonds ok, beetje bedekking van bloot lijf, maar overdag, die zon, die 's zomers verzengende, verfoeide koperen ploert, hij is verkiesbaar boven die grauwe grijze verkrampte luchten die de lach van het uitspansel verbergen.

Never a dull day in Egypt

Hurghada, 8 december 2009