Prinsesje

Ken je dat, ik had als jong kind zo'n gevoel dat ik niet thuishoorde in het gezin waar ik opgroeide. Ik voelde me echt een prinsesje wat bij de 'gewone' mensen was geplaatst om te leren hoe 'het volk' leefde, omdat ik dan beter zou kunnen functioneren in mijn echte bestaan. Bizar, maar tja, zo kan dat dan gaan.

Enige tijd geleden liet iemand mij weten dat ik geduld moest hebben want hij kon mij nog niet het prinsessenbestaan leveren wat ik verdiende. Ik zei hem dat ik dat best wel overgroeid was (gelukkig maar) en ik niet zo in zijn watten gelegd hoefde te worden. Ik doe het eigenlijk prima op mijn niet- of wel eigen 'prinsessen' of 'heksen'manier, of gewoon op zijn Andrées.

Ik ben een keukenprinses, een tuingodin, een goede moeder, een waardevolle vriendin voor velen en gewoon een mooi mens, zoals ik het dan van anderen meekrijg, en zelf toch ook wel durf te bekennen. Ja, hoezo prinses, wat prinses? Wat is er meer te wensen, of dan dus, aan mij te geven dan echte liefde, vertrouwen, eerlijkheid, en intimiteit. De rest heb ik al vanuit andere, zelfverkregen hoek.

Prinses, god beter het, ik ben geen onwetend kind meer, ook geen meisje levend in een arm gezin (in mijn jeugd was het niet zo gemakkelijk maar dat gold voor veel mensen). Ik ben een volwassen vrouw, althans daar heb ik de leeftijd voor, enige intelligentie is mij niet vreemd. Wat moet ik op mijn leeftijd nog prinsesje worden of zijn? Ik heb een waterbed, dus die erwten voel ik niet. De meeste Draken in mijn leven heb ik al verslagen, die ik nog niet ken, tja, die ken ik dus nog niet. Kanker, dementie, kan allemaal komen, maar zou een aangeboden prinsessenbestaan in die zin me daar van vrijwaren? Ik durf te weten van niet.
Tot nu toe heb ik alles alleen opgelost, de zogenaamde prins die mij een prinsessenleven zou geven was altijd 'de beste stuurman aan wal'. Veel geblaat en weinig wol, als een paling in een emmer met snot dus. Want als het er op aankwam, als ik echt iemand naast me nodig had, was hij (niet) thuis, ver weg, geweldige adviezen, maar niet daar om fysiek of daadwerkelijk te helpen, of mijn hand vast te houden, te knuffelen of te troosten. Daar had ik dan gelukkig mijn vriendinnetjes voor en mijn eigen wil en doorzettingsvermogen. Wat heb je dan aan een prins van de 'koude' grond? Hoezo jouw prinses? De eeuwigdurende fantasie van hoe het zou kunnen zijn als je maar.............. Luchtfietsen, sprookjes. Zoals ze dat zo mooi zeggen in den Vlaanderen, meh onderd sjineze, mar nie met den deze. Of; gij speult niet mej meune vuute.

Een keukenprinses ben ik al volgens velen. Nog lekkerder gaan koken? Tuurlijk, dat kan, nog beter tuinieren, ook dat is mogelijk, alles kan. Maar er zijn gewoon grenzen en beperkingen en ik wil gewoon leven, niet wachten, eindeloos wachten op dan een 'prinsessenbestaan'. Nog meer kleren? Nog meer zilveren bestek en serviezen die je nauwelijks gebruikt? Nog meer kristal, nog meer goud? Ik kan het allemaal zelf kopen en wel of niet vernieuwen als het stuk gaat in de afwasmachine. Allemaal van mezelf, door mij gekozen en betaald.
Een mooie uitspraak vond ik deze; zelfs een miljonair (een echte dan he) kan niet meer dan 2 biefstukken per dag naar binnen krijgen, er zijn altijd fysieke, psychische, financiële, of wat dan ook omstandigheidsgrenzen. Daar leer je dan mee leven of je lost ze op. Hoef je geen Einstein voor te zijn, gewoon nuchter en realistisch. Wat nou prins, miljonair of prinses. Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg is een oude wijze uitspraak. En wat gewoon is, ach ieder heeft zijn eigen invulling daarvan.

Dus tja, ik heb (meestal dan toch) een heerlijk leventje, zonder gouden, blikken of hoornen kroontje, ik zou dat ding toch altijd kwijt zijn, net zoals mijn brillen ;-).
Het is echt weer een druk sociaal gebeuren, eergisteren een 'impromptue' diner bij Margaret, gisterenavond een etentje met Nancy en George, waar ook nog een Nederlandse mevrouw bij was die op voor de eerste keer op vakantie was in Egypte en zich doodverveelde in El Gouna. Die heeft voor een taxiritje van de rotonde in Dahar naar Nancy's huis, 40 pond betaald, de chauffeur vroeg haar 100. Zij vond dus al dat ze goed had onderhandeld, terwijl de prijs eigenlijk niet meer dan 5 is, maar goed, dat leer je allemaal op den duur, iedereen die hier nu wel weet wat de prijzen zijn is in het begin ook gruwelijk belazerd, ook ik.

Vanmorgen kwam Eveline onverwacht langs, die hebben eergisteren 'een dagje Cairo' gedaan, waarbij in de bus haar 11-jarige dochter door een man op intieme plaatsen is betast. Dus die was helemaal over de rooie, generaal van toeristenpolitie is er bij geweest, fotoherkenning en allerlei gedoe, en gisteren, toen hun kinderen in een zwembadje waren dreef er een dode Rus in. Het mot niet gekker worden, eerst 2 dagen ziekenhuis, dan het gedoe met ongewenste intimiteiten en pal daarop een verdronken man. De telefoon gaat regelmatig, er gebeurt van alles hier in het dorp en in mijn kennissen/vriendenkring. Ook is Alexander Wijssink hier, een onderzoeksjournalist van het NRC om een artikel te schrijven over de orfi-huwelijken en de 'foute mannen' praktijken. Ik ken hem al jaren en help hem dan aan namen en mensen die hem kunnen helpen of hun verhaal willen vertellen. Die komt begin van de avond langs, Eveline komt later op de avond haar was ophalen, vanwege al mijn spulletjes (plantjes en lekkers) heeft zij minder kleding in de koffers gestopt en dus was ik met liefde haar spulletjes en het is zulk lekker weer dat ze binnen de kortste keren droog zijn. Wel zo handig.

Morgenavond ga ik uit eten met Eveline, echt als dames onder elkaar, lekker kletsen over mannen en hun onmogelijkheden, want pfff, je vraagt je soms af waarom wij ze als vrouwen eigenlijk verdragen.

Geweldig tuinnieuws, ik had op 1 april Ipomeia in de blisters van Easypant gedaan, met portie potgrond dus, en ja hoor, vanmorgen zie ik blad en een stengel van 1 centimeter. Het lijkt wel of ze sinds ik ze buiten heb gezet al weer een cm zijn gegroeid. Ook de kattensnorzaadjes zijn sinds gisteren babyplantjes en de trostomaat die ik als uitprobeersel in de tomatenblisters had gedaan is ook een groen sprietje. Vanmiddag heb ik zelf het hele arrangement van de oprit en het houten terras schoongemaakt (grote kermamieke potten, plantenbakken, potplanten, tafels, stoelen etc.) en teruggezet zoals ik het wil, de bakken met mint ervan ontdaan, daar kunnen echte, door mij gewenste planten in. De kamperfoelie naast de deur gesnoeid en langs de electriciteitsdraad van de bel geleid, de langere takken boven de deur vastgemaakt aan een schroef. Ik hou er niet van als iemand (zoals Omar) meent de wijze waarop ik 'evenwicht' zie en creeer dat effe omgooit. Hij had bijvoorbeeld meubels en planten elders gezet, en dan ook nog eens die plantentafeltjes, waarvan er twee blauw zijn niet bij elkaar gezet, maar her en der, bij de ongelakte. Ook de houten klompen van mijn zus had hij weggehaald en onzichtbaar bij de watertanks weggehangen. Verzopen of te droge planten respectievelijk van verdrinking en verdroging gered en alle plantenschotels schoongemaakt, de grond ontdaan van rommel en dode bladeren verwijderd. Het ziet er weer fris uit.
Volop bezig dus, tussen alle bedrijven door maak ik blisters en bakken/potten met zaadjes, heerlijk hoor. Ik merk wel dat mijn handen protesteren, pfff, dat is dus niet anders, die beperking blijft, helaas. En nu maar weer mezelf zien in te houden, lastig, want het is allemaal weer zo leuk, ik word er zo blij van.

Vanavond een aantal uren een goed gesprek gehad met die onderzoeksjournalist, was weer verhelderend en interessant. Bizar en bijzonder, de gemeenschap hier, de vrouwen hier, enfin, plezierig om een goede gesprekspartner te hebben. En weer een dag voor bij, ik ben nu macaroni met ham en kaas aan het maken, nou ja ham, dat is dan dus 'smoked chicken, maar is voor dit doel prima te gebruiken. Ennya op de achtergrond, blijft mooie muziek vind ik. Mijn leven is vol, soms snap ik het nog niet hoe ik me zo heb laten verleiden tot luchtfietsen. Maar goed, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald, ook weer zo'n levenswijsheid, o ja, sommige mensen noemen dat tegeltjeswijsheid. Nou whatever, wijsheid.

O ja, als een van de lezers van mijn verhaaltjes nog eens deze kant op komt en mij een plezier wil doen, 'portie potgrond', je weet nu wel waarom ;-). Kattenvoer en koffiepads blijven ook altijd welkom, maar die portie potgrond maakt me echt weer helemaal Andrée in haar element.

Ik heb trouwens sinds een paar dagen op mijn dongel (usb modemding) weer het volle vermogen, toch wel lekker, het gaat weer als een zonnetje.

Het oude motto blijft in stand, never a dull day in Egypt.

Hurghada, 4 april 2009

En nee hoor Paulus, mocht je denken dat dit meer van hetzelfde is, jammer (of prettig) voor jou, geen gezeik en gezeur meer, toch?
Deze keer heb ik de knop omgedraaid, definitief, eindelijk heb ik duidelijkheid gekregen, want, geen keuze maken is ook kiezen.
Af en toe heb ik het nodig om de gezinsbegoocheling te beschouwen en daar conclusies uit te trekken, opdat ik nooit meer in je 'zoete zever' zal trappen. Ik heb je al vaker gezegd, je zou een Arabier kunnen zijn. Prachtige verhalen, maar meer maak je niet waar.
Finish Galash, enta mies kwais.
Sneeuwpoppen in mijn tuin, ach, gelijk jouw beloftes, leuk om eventueel over te fantaseren, jeetje, ja, zou allemaal zo maar kunnen, maar niet zolang de aardas een andere tilt gaat krijgen. En daar zit geen zinnig mens op te wachten. Sneeuw in Egypte, oeff, tropische temperaturen in Amstelveen?
Dat is nog waarschijnlijker dan dat jouw bestaan een verandering ondergaat.
Wie weet realiseer je je ooit welke warmte je vergooid hebt, niet alleen van mij, maar ook van al mijn vrienden, vriendinnen en familie. Arme man, hoeveel geld je dan ook zou hebben......
Die schandpaal heb je jezelf aan genageld, door iedereen ook van alles wijs te maken. En ook zij vertrouwden je en zijn verbijsterd. Het zijn jouw beloftes aan hen geweest. Jouw verhalen. Je hebt ze allemaal belogen en bedrogen.
O ja, en leef gelukkig in de wetenschap dat je schulden hebt aan je zelfverklaarde prinsesje, voor de advocaat, voor tickets, mensen die andere accomodatie moesten huren, hotels, enz. enz..
Rijk he, welk een zegen.... hahahahahaha.
Zij controleert je uitgaven, ja ik weet het, ik heb het allemaal begrepen en aangehoord. Jij bent haar speel´bal´ of zo. ´t Is simpelweg wat je kiest of niet kiest, toch?
The errors of a wise man are the rules for the fool!