Prachtig allemaal

is ze niet prachtig

Het gaat echt geweldig, de boommalva die ik een paar dagen geleden gezaaid heb en die dus wellicht zelfs een kiemperiode in de koelkast zou nodig hebben als de zaadjes niet zouden ontkiemen staan al vrolijk met hun kiemblaadjes boven. De papaver van zoonlief heeft ook al een paar sprietjes, en ook de witroze datura is gekiemd. De easyplantjes blijven het goed doen. Twee vingerhoedskruiden zijn dood, maarin een bakje zitten 2 plantjes, dus eigenlijk dan maar 1 verloren. Ook twee fuchia's zijn definitief ter ziele. Bij de Riddersporen zijn er 2 slachtoffers, maar het lijkt er bij 1 op dat er toch nog een nieuwe groeipunt zit. De rest, de mimulusjes, de petunia's enz. enz. die doen het allemaal geweldig. Heerlijk hoor al dat frisse gezonde groen.

 
Vóór het schilderen van het hout
Vetplanten bij de palm

Vandaag heb ik de prikkelhoek helemaal schoongemaakt, gedeeltelijk laten schoonmaken, ook daar weer verdrietig achterstallig onderhoud. Dode planten, overwaterde, verdroogde, maar goed, een paar cactusjes hadden frisse nieuwe uitgroeisels, die heb ik afgebroken en te drogen gelegd, die gaan van de week in goede grond. De nog wel leefbare restanten prikkelplanten overgepot in een goed mengsel, bij de blauwe agaves en yucca alle dode of beschadigde bladeren weggehaald, Omar de yucca laten doen, en die allemaal weer in inbrekersmodus opgesteld. Denkelijk gaat niemand het wagen daar door proberen binnen te komen. Voor de ene grote blauwe agave moet ik een heeele grote nieuwe pot hebben, daar zitten aan 2 kanten uitlopers (nieuwe planten) en die hebben de pot opengescheurd.
Omar heeft ook de dubbele roze hibiscus in een pot gezet nog effe uitkienen waar die komt.

Vanmorgen een vriendinnetje op bezoek gehad, die is vanavond weer vertrokken. Eigenlijk zou ik bij Nancy gaan eten, lekker indonesisch, maar de drukte van de afgelopen dagen (iedere avond uit eten of bezoek) en het dagelijks hele dag in de tuin eist zijn tol. Ik ben gewoon bekaf. Mijn rug protesteert, mijn handen, armen en schouders. Ik zag het gewoon niet zitten om weer met mensen te zijn, ik had het gevoel dat ik om 8 uur of zo om zou vallen en vooral ook geen gezellige gast zou zijn. Wel jammer hoor, Nancy kookt echt heerlijk, echt indisch. Maar ja, volgende keer beter. Je kunt niet alles hebben tenslotte.

De hanging basket
Boommalva
Sempervirums/Huislook

Ik vond vandaag weer een bakje met zaadjes van particuliere dames terug, kleine zakjes die destijds 85 cent kostten of zo. O.a. van Astrids bloemenzaadjes, maar als je die site nu bezoekt blijkt ze zich gespecialiseerd te hebben en nu mengsels voor bruiloften en partijen te maken. Wel geinig hoe iemand dan vanuit eigen tuin blijkbaar een bedrijf heeft opgezet. De andere, Anja, heeft haar site sinds 2005/2006 niet meer bijgewerkt met de mededeling dat ze het te druk heeft met andere werkzaamheden. Nou ja, ik heb nog zakjes zat van ze. Wel geinig hoor, allerlei lathyrussoorten, ipomeia's en papavers zijn vandaag de kweek in gegaan.

De tafel met steeds groter wordende easyplantjes

De groentenplanten van Easyplant gaan denkelijk morgen de tuin in, de in de blisters gezaaide trostomaatjes zijn ook enthousiast en vrolijk bezig. Ik moet wel dagelijks die blisters draaien, de zaailingen groeien naar het licht en ik wil geen kromme plantjes. Hier in huis is de kattesnor ook vrolijk bezig met te laten zien dat het zaad nog goed was. Ook de eigen zaadjes van de blauwe salvia doen het goed. Het gisteren gezaaide kruidenmengsel laat ook al voorzichtig groene frutsels zien, moet ik wel mijn bril op hebben maar ja, ook daar begint het. Bij Vreeken had ik een verzameling van basilicumzaad besteld, 6 soorten, die zijn gisteren ook gezaaid. Spannend allemaal, maar basilicum gaat snel hier, paar dagen en je hebt kiemers. De vanilla geraniums zitten in een bak, de eerste uitgeplante easyplanten dus eigenlijk. Morgen ook denkelijk de aardbeitjes in bakken doen, geinig is dat een van de planten een uitloper heeft, daar vormen zich normalerwijze nieuwe plantjes aan, dus effe goed opletten dat die sliert op de grond komt.

Deel van de groentetjes

Met al het verpotten van de bestaande planten ben ik ook de 'oude' grond weer aan het hergebruiken. Omar heeft nogal wat kleipotten gemaakt, maar daar ben ik niet zo'n voorstander van. Die klei is uiterst vruchtbaar, maar niet zo handig. Als je het niet nat houdt wordt het echt baksteen zo hard. Ik meng die grond dus met zand en turf, alsmede met de potgrond die dan weer uit sommige andere potten komt. Zo krijg ik weer een doorlatend voedzaam mengsel. Wel niet zo goed voor mijn handjes, maar ja. Je mot wat. Het is wel een feest om dan al die opgefriste planten te zien pronken.

Op het houten terras heb ik een collectie vetplanten en succulenten gemaakt. Bij de palm links van binnenkomst had ik destijds in die aardenwerk schalen van allerlei succulenten gepoot. Maar met het rauwe wateren van Omar en consorten was daar nauwelijks nog aarde. Nou zijn die planten gelukkig niet zo gemakkelijk stuk te krijgen dus niet echt dramatisch. Maar ze staan nu in van die aardewerk potten die ik destijds in de vernis heb gezet, dit om te snelle uitdroging te voorkomen. Ziet er mooi uit. Ik zal morgen wel weer foto's maken van alle opgefriste hoeken.

Collectie vetplanten en succulenten

De muntbakken heb ik vandaag en gisteren ook onder handen genomen en ook naar het houten terras verplaatst. In de ene bak zit een grijsgroene fluwelige soort, maar ja, daar was ook gewone munt bijgezet. Die heb ik er vandaag uitgerukt en bij het schuurtje in die strook aarde gestopt. Ik vind dan dat er maar 1 soort in die bakken moet. Anyway, de stengels gelijk maar gekortwiekt en die knipsels weer in de grond gestopt, water erbij en groeien maar.

Een tijdje geleden heb ik hier duizendschoon ( Dianthus barbatus) kunnen kopen, die had ik Omar in bakken laten doen. Maar ja, ook dat was dus weer een klomp klei en omdat hij tot boven de rand kleiheuvels had gemaakt was dat geen succes met watergeven. Die bakken zijn nu dus ook allemaal (op 1 na nog) voorzien van mengselgrond. De uitgebloeide bloemetjes eruit gehaald, want anders bloeien ze niet meer maar gaan zaden maken en voorlopig mogen ze van mij nog wel fleur en kleur verzorgen.

De aankoop van 3-12-08, dat heeft nu eindelijk allemaal zijn plek gekregen, de roosjes zijn gesnoeid en volop in het frisse jonge groen. Ik moet wel even opletten bij dat jonge rozenblad, het lijkt erop of er luisjes opzitten............

De Nederlandse druiven doen het ook weer uitstekend, de hier gekochte oudere plant is niet al te enthousiast, maar wie weet komt dat nog. Gisteren trouwens nog met Karin langs drie 'nurseries', zoals de plantenkwekers hier heten gegaan. Niet veel te halen daar, bij Kimo was er dan wel wat leuks, maar ja, die knul wist niet wat dingen kosten, pffff, schiet niet echt op dan.
Gehoord dat op zondag Griestin altijd nieuwe planten uit Cairo krijgt, dus in principe staat er een afspraak dat Karin en ik zondag daar eens gaan neuzen. Ooit heb ik daar mooie dingen gevonden toen er net die kratten met planten geleverd waren. Ze zaten nog in hun verpakking en ik had dus echt eerste keuze door zelf ze uit de verpakking te halen.

 
Beide druiven schieten op
Zelf wateren scheelt ;-)

De bonen en uien staan er prima bij, leuk weer hoor, kan daar echt van genieten. O ja, eergisteren ook twee van die balkonbakken gezaaid met afrikaantjes en goudsbloemen, zijn zo van die vrolijke plantjes en meestal simpel in de kweek. Allerlei tuinmensen houden zich al aanbevolen als ik te veel planten heb. Ik moet eens zien hoe ik dat ga doen, het best kan ik toch wat geld gaan vragen, tenslotte heb ik mijn kosten aan die speciale grond en de zaden en alle moeite en werk, alhoewel ik er van geniet. Nog eens goed over nadenken. Het liefst zou ik gewoon portie potgrond terugkrijgen of zo, maar ja, dat is wat lastiger vrees ik. Denise gaat wel, als ze in Engeland is, zoeken naar zoiets. O ja, Margaret en ik zijn ook nog uitgenodigd om daar naar toe te gaan, Denise haar moeder wordt 80 en viert dat groots. We zouden dan bij haar kunnen slapen. Nah, nog effe over nadenken.

De stekkentafel en de blisters met eigen zaaisels

Gisterenavond wel met Margaret gesproken over wellicht dit jaar weer een paar dagen duikkamp in Marsa Alam en eventueel een week of zo Ierland. Daar heb ik altijd al iets mee gehad. Dat ruige, en dan gewoon in van die dorpjes in de pub logeren, bed en breakfast, lijkt me ook wel wat. Schotland heeft ook zoiets, maar ja, daar zou iemand me mee naar toe nemen, ik weet niet of ik daar die gedachten en herinneringen niet te veel ga krijgen. Trouwpartijen enzo. Als het natuurlijk allemaal waar is, maar ja, daar ga ik dan maar van uit, ik heb het allemaal geloofd in ieder geval en krijg dan een beetje nare smaak bij de gedachte om daar te zijn. Want natuurlijk zou ik dan naar 'zijn' plek gaan, Obay of zoiets. Oh nee, Oban was het. Mijn geheugen is best wel goed, dat vond hij ook meestal wel lastig. Anyway, dus beter maar niet naar Schotland.

Trouwens, met al dat werk in die prikkelhoek wel weer van die venijnige cactushaken in mijn been en vingers gekregen. Dwars door die dikke leren tuinhandschoenen heen, hoppa zo in mijn vingers gehaakt. Hopelijk gaat het niet ontsteken, ik meen dat ik ze er allemaal uit heb gekregen. En zo ben ik dus weer iedere dag lekker bezig, ik zal ook wel weer een kleurig velletje ontwikkelen.
En nee hoor lieve vriendinnetjes en andere betrokkenen, het is nu echt over, ik weet nu wat ik me heb laten afpakken, een echt leven, het is zo lekker om gewoon weer mezelf te zijn, geen spanningen in mijn hoofd, mijn buik, mijn hart en mijn ziel. Geen vragen meer, geen twijfels aan hem, aan mezelf, want dat was dus zo lastig, hij kon zo goed liegen en manipuleren dat hij de twijfel die ik had bij zijn gedrag en antwoorden altijd terug wist te spelen op mij. En ja, ik trapte er meestal nog in ook. Maar goed, dat is over en ik kan al mijn energie weer geven aan echte zaken. Waardevolle en blijmakende ervaringen. Het zal allemaal wel ergens goed voor zijn geweest, meestal is dat zo, je vraagt je af waarom de dingen in je leven zo gaan en dan na een tijdje dan weet je het ineens. Ah, daarom was dat nodig.

 
'Prikkelhoek' weer op orde
De uitjes doen het goed

Ik had het er vandaag nog met een vriendin over, die is nog steeds puin aan het ruimen van een relatie die al jaren over is. Dat gaat echt heel ver en heeft ook giga financiele consequenties voor haar. Klotekerels dus. Maar we hebben beiden toch wel de soort van wetenschap dat ze wel gestraft worden voor hun 'zonden'. Wij hoeven daar niet zoveel aan te doen, alhoewel zij ook zei, dat ze hem beter niet tegen kon komen, omdat ze dan niet voor zichzelf instaat. Toch is het beter om de 'kosmos' te vertrouwen en hen het verdiende loon in hun leven te laten krijgen zonder dat jij je zelf gaat verlagen tot hun niveau.
Ze krijgen het keihard terug, ooit, en ze zijn nog zo egoitisch en dom dat ze dat dan ook weer zien als iets waar zij niets aan kunnen doen. Die mannen zijn toch eigenlijk wel zielig, pakken en gebruiken, volledig egocentisch, en als ze (terug)gepakt worden nog hoogst verongelijkt ook. Want als er dan akelige dingen gebeuren realiseren ze zich niet dat het wel eens aan hen zelf zou kunnen liggen, dat ze best wel smerig met andere mensen zijn omgegaan. Met mensen, vaak vrouwen, die ze met alle overtuiging vertelden dat ze hen nooit en te nimmer zouden benadelen. Maar ondertussen wel vals spel, bewust en uitgekiend, geheel egoïstisch zonder na te denken over wat ze anderen aandoen. Gelukkig zijn er toch nog eerlijke en goede mannen, soms zou je dat bijna vergeten als je al die verhalen hoort. Maar dat zijn de mannen die je meestal niet tegenkomt. En nee hoor, ik ben geen echte mannenhater, nog steeds niet. De ervaringen met deze lamlul zijn wederom diepgaand, maar ach, het zal wel nodig zijn geweest voor het een of ander. Nooit te oud om te leren.

Zaden te kust en te keur, mijn zaaihoekje....

Mijn leven is weer vol, blij en zonnig, maar ja, dat is in Egypte niet apart. Vandaag wel gehoord dat er wat druppels waren gevallen, het was ook bewolkt en klam, de afgelopen dagen. Vandaag stond er weer een lekker windje, volgens George een straffe wind, maar ja, ik zit hier in mijn oase aardig beschut, dus ik vond het aangenaam, dat briesje wat hier dan door de tuin gaat.
Ik ga zo meteen eens plat, nog effe een leuke film uitzoeken en dan mijn oogjes sluiten. Sinds Nederland is mijn ritme veranderd, Paul staat altijd vroeg op en ook al maakte ik geen ontbijt en meestal ook geen koffie voor hem, ik moest wel altijd mijn bed uit om de poort weer te sluiten, dus tja, wakker op onchristelijke tijd. En dan om 8 uur weer naar bed omdat zijn lijf en de rest meestal ook, dan weer moe was. Ik word tegenwoordig soms ook om 6 uur of zo wakker. Bizar. Maar goed, dan draai ik me toch nog maar eens om, om dan om 8 uur/half 9 wakker te zijn en meestal ook op te staan.

Pfff, Margaret zegt dat het goed is omdat je dan zoveel mogelijk van de dag profiteert. Maar ik ben gewoon een avondmens, dus ik ben hier niet echt van overtuigd. Maar, zoals alles, het komt goed, ik krijg ofwel mijn eigen (nacht)ritme weer terug, of ik word meer een dagmens. Whatever. Ik kan er niet mee zitten in ieder geval.

 
Witte oleander okt 2003, ja dat sprietje dus
april 2005

 

 
maart 09
9 april 09

vanwege de zware takken met bloemen over het pad hangend, dezelfde oleander apr 2009

Nog meer om over na te denken, in juni gaan de mensen van de duiksafari naar Nueweiba met de familie om te duiken, of Margaret en ik ook zin hebben. We kunnen niet meer met de autoferry, vliegen is een optie, maar wat ook kan is met de auto en dan via Port Said, zie ik dat ook eens een keer. Nou, plannen genoeg om uit te kiezen voorlopig dus.

Never a dull day in Egypt.

Hurghada, 7 april 2009 (foto's 9 april)