Post-Kerst

Het was met recht een heel ander soort kerst dan ik in jaren heb gehad. Ik heb mijn dagen gedeeld met lieve mensen, heerlijk gegeten en gisteren nog een soort van toe-dag gehad. Het aperitief bij DiVino was leuk, effe gezellig zitten kletsen en we werden opgenomen in de Italiaanse Club. Leuke mensen toch die Italianen. Daarna met een taxi naar Le Deauville in El Gouna, uiteraard eerst weer een klein gevecht met de taxichauffeur die meende dat hij het jaar effe goed kon afsluiten of zo. Nou, uiteindelijk na wat gebekvecht tot een prijs van 50 pond gezakt en we waren op weg. In El Gouna reed hij even verkeerd met het excuus dat hij uit Hurghada kwam, maar ja, er staan overall mensen, en gezien zijn gemopper en gescheld (waar ik inmiddels een en ander van versta) had hij ook een mond. Maar uiteindelijk arriveerden we ter bestemde plekke. Terwijl hij in het Arabisch aan het mopperen en schelden was heb ik hetzelfde gedaan in het Nederlands ;-). Gelukkig gaat inmiddels mijn hartritme niet meer omhoog als ik die woordenstrijd met taxi-chauffeurs aan moet. Ik weet dat er twee uitkomsten zijn, of ik krijg de rit voor de prijs die ik wil, of we stappen uit en nemen een andere taxi. Meestal, als ze merken dat je echt niet te vermurwen bent dan gaan ze toch maar akkoord.

Bart was weer present (de Nederlandse kok in Le Deauville) en vertelde ons wat hij zoal buiten de kaart ook nog had. Het was zijn laatste dag voor de vakantie naar Nederland, hij zou ervoor een dagje naar Cairo gaan en liet de keukenmensen werken zonder hen aan te sturen om te zien of alles goed ging. Nou, later op de avond bleek dat dat niet helemaal of helemaal niet het geval was. De ingehuurde kok, Claude, die voordien hier een Franse traiteur was, zou zijn vakantieperiode de keuken overnemen, maar die vertrok al vroeg in de avond en had, volgens Bart, eigenlijk niks gedaan. Het menu bestaat uit diverse ingewikkelde recepten en nu Bart niet meer aanstuurde ging dat niet naar wens. Blijkbaar hebben sommige mensen te koude gerechten gehad omdat de verschillende gerechten dan niet tegelijk klaar waren voor een tafel. Wij hebben niet veel gemerkt gelukkig, behalve dan wat mysterieuze geluiden die je gewoonlijk niet verneemt uit de keuken. Wij zaten binnen en redelijk dicht bij de keuken in de buurt.

Hij had foie gras, en, zowel George als ik, kon die verleiding niet weerstaan. Als hoofdgerecht had ik een kippetje, maar dan wel heel speciaal klaargemaakt, en als toetje hebben we weer een reeks van nagerechtjes gehad, eerst een crêpe Suzette, toen pain perdu, het franse equivalent van een wentelteefje, maar dan effe anders, daarna aardbeitjes met sabayon en als afsluiting hun overheerlijke ijskoffie. Voldaan hebben we nog een gesprek gehad met Bart die de volgende dag maar niet naar Cairo ging, maar de hele kaart ging veranderen in een voor de keukenstaf hanteerbaar geheel. De arme knul. Hij had zelfs zijn vakantie nog uit willen stellen, ware het niet dat hij op 1 januari jarig is en zijn hele familie en vriendenkring al rekent op zijn aanwezigheid. We hebben hem nog wat moed ingesproken, blijkbaar was hij blij dat hij even in het Nederlands zijn hart kon luchten, waarvoor hij zich nog wel verontschuldigde, maar zoals wij konden stellen, wij hadden ultiem genoten en niets opgemerkt van de consternatie in de keuken. De terugreis was goed geregeld, een van de taxichauffeurs van George kwam op de afgesproken tijd en plaats, zij het met een bus, want in El Gouna doen ze moeilijk als er een taxi binnen wil. Ze hebben daar hun dure limousines (zijn gewone taxi's maar 3 x zo duur als een normale) en proberen op die manier hun eigen business te beschermen. Een ding is zeker, voorlopig dus maar even geen Le Deauville, we wachten beter af tot ons Bart weer terug is.

Vandaag lekker uitgeslapen, heerlijk een paar dagen rust in het vooruitzicht, avondjes filmpje kijken en beetje aantuttelen in huis en tuin. Daar ben ik wel even aan toe. Het was harstikke gezellig, heerlijk en leuk, maar nu wil ik weer even niks aan mensen en gezelschap, dineetjes enzovoort.
De download gaat nog steeds naar wens, af en toe dan denk ik dat het over is, eigenlijk kan dit helemaal niet. Ik moest vanmorgen even denken aan de vergelijking met de eerste volautomatische wasmachine die bij ons in huis kwam vroeger, daar kon je dan ook met verwondering naar blijven kijken. Af en toe zakt de download naar een normaal niveau, maar dan effe later pakt ie weer op. Het sticky kun je niet zoals een router instellen en bepaalde poorten openzetten, dat is wel wat lastiger, daarom kan ik soms met mensen die bepaalde providers hebben in Nederland geen (goede) verbinding krijgen. Maar ook daar is dan weer een oplossing voor, die copieer ik naar mijn externe harde portable schijfje en haal de laatste tienden procenten via de pc boven dan binnen, waar ik de router wel van heb in kunnen stellen. Voor mensen die geen idee hebben waar ik het over heb, sorry, maar er zijn genoeg andere mensen die exact weten wat ik bedoel. Zo zijn er ook mensen die totaal geen belangstelling hebben voor mijn tuin- en plantenpraatjes, die slaan dat gewoon over. Tenslotte is en was de site voornamelijk voor mijn familie en vrienden en kennissen. Middels de site heb ik een aantal lieve vrienden/vriendinnen er bij gekregen en komt het nogal eens voor dat mensen me aanspreken, zo van, "hee, jij bent Andrée van de website, ik lees al jaren je verhalen". Soms is het wel grappig, gisterenavond ook, de zus van George leest mijn site ook al jaren en als ik dan iet wil vertellen zegt ze, oja, zus en zo, want dat heeft ze dus ooit gelezen.

Ik krijg trouwens alom te horen dat de kerstboom die ik van Ineke heb overgenomen echt een hele mooie is, de meeste mensen denken dat het een echte is. Niet zo vreemd omdat ik ook een paar jaar de moeite (en het geld) heb gedaan om een echte in huis te halen. Nooit gedacht dat ik vrede zou kunnen hebben met een neppert, maar deze is heeeeel acceptabel. Zelfs van dichtbij, het is dat je het aan de voet kunt zien. Ik denk dat als ik daar iets omheen zou hebben gewikkeld dat je werkelijk zou menen dat ie echt is. Anyway, het scheelt natuurlijk ook in rommel, want normaal gezien blijf je maanden nadien nog naalden terugvinden met een echte. Hier is dat nog erger, door het transport en de temperaturen hier is zo'n boom al aan het uitvallen als je hem eindelijk thuis krijgt. Als Ineke haar boom niet aangeboden had, weet ik vrijwel zeker dat ik nooit zelf een nepper had gekocht, dus zo zie je maar weer, alles komt goed, zoals ik altijd zeg.

Het was even minder met mijn download, maar ik kwam er achter dat als ik dat usb modemsticky hoog hield dat hij weer ging spurten, terwijl als ik hem weer op tafel legde het drastisch naar beneden ging. In de schuur een stukje vliegertouw gehaald en nu hangt het aan de lamp en jawel, het loopt weer als een trein. De golven zullen dan wel minder weerstand hebben of zo? Vreemd, maar ok, ook weer een oplossing voor gevonden ;-). Na alle heerlijke maaltijden van de afgelopen dagen heb ik totaal geen trek, ook al heb ik me niet echt overeten of zo, het was allemaal verrukkelijk, maar ook de porties waren niet overdadig. Laat in de middag heb ik 2 bruine boterhammen met gebakken ham en spiegelei op met een beker melk en ik geloof niet dat ik vanavond nog verder iets nuttig. Waar ik wel ineens zin in had was chocolademelk. Ik vond nog wat senseo choco-koffie en dat heb ik toen maar eens geprobeerd. Met een paar lepels overgebleven slagroom was dat ook weer een genotvol iets.

Na het hoog hangen van het sticky is het echt heel vreemd. Ik werd vanmorgen wakker en het liep met 3,5 mbps binnen. Een beetje om de grenzen te verkennen heb ik nog wat torrents aangeklikt en ja hoor, hij ging zelfs over de 4 mbps. Het blijft bizar. Inmiddels heb ik dus ruim 40 gig aan data binnengehaald in minder dan 4 dagen. Ongekend en heel plezierig. Want dat is alleen de laptop. Boven loopt de grote pc met een gemiddelde van 1 mb continue door. Daar heb ik dus geen idee wat er in deze dagen is binnengedruppeld, maar een gemiddelde van minimaal 1 dvd per dag haal ik daar wel, als het er geen 2 zijn. Dit zijn nog eens leuke dingen voor de mens. Zo meteen komen de poetsers, ik zal ze zeggen uit de buurt te blijven van de tafel, ik heb al eerder meegemaakt dat ze dit soort feestjes ruïneren. Zo van o, sorry hoor en hoppa, daar ligt je kabel eruit en komt nooit meer terug op die snelheid.

Heb ik het weer eens. Het is helemaal geen poetsersdag, ik ben voor de zoveelste keer een dag kwijt, of in dit geval heb ik een dag extra. Meende ik toch echt dat het woensdag was, niet dus. Pfff. Vanwege het feit dat de winkels gewoon altijd open zijn is hier geen verankering, in Nederland heb je de zondag, zaterdag boodschappen doen, hier kun je gewoon altijd boodschappen doen. Het enige anker hier is dan ongeveer de vrijdag, wanneer rond de middag allah door de lucht zweeft. Maar ja, met die kerstdagen en al het feestgedruis, helemaal in de war.

Ik weet niet wat het is maar nog meer verbazing en plezier. George belde of ik meeging om spekkoek te maken bij Nancy, maar ik had andere plannen. Toen ik de telefoon oppakte omdat ik een telefoontje kreeg van Margaret bleek dat ik eerder vanmorgen een berichtje van Nancy had ontvangen. De ene mobiel blijft dan piepjes geven, de andere niet, misschien kan ik dat wel instellen, maar zover ben ik nog steeds niet gekomen, al heb ik dat ding al een jaar of zo. Anyway, het bericht luidde dat er bij Spinneys echte Nederlandse potgrond was. Jippie, ik heb meteen Karin gebeld om te vragen of ze zin had om met me daar te gaan kijken. En jawel, dat wilde ze, dus ik hoppa onder de douche, straatkleren aan gedaan en een taxi naar haar villa. Daar in haar auto gestapt en naar de Senso Mall. Er was daar uitverkoop bij een van de tassen/schoenenwinkels en gezien mijn doordeweekse tas enigerlei aan flarden ligt,(was ook al een uitverkoopje een halfjaar of zo geleden) dacht ik van effe kijken daar. Een mooie leren tas gekocht, want die goedkopere kunststofdingen gaan toch niet zo lang mee. Toen naar Radio Shack, met al die films die binnenstromen heb ik weer dvd's nodig. Daar zag Karin eenzelfde mediacentre als wat ik uit Nederland heb laten komen, potjandorie is ie hier ineens te krijgen en nog goedkoper ook, want natuurlijk geen btw.

Het leven wordt steeds verrassender hier, mijn queeste van 5 lange jaren voor potgrond is voorlopig even voorbij, gewoon potgrond uit het dorp waar ik het laatst woonde in Nederland, bijna de buren zeg maar. Welk een ongelooflijke ontwikkelingen. Ik ben ergens wel beduusd om daar zomaar 11 grote zakken in mijn tuin te hebben staan, wie had dat nou kunnen denken zonder moeilijk gedoe met zelf importeren. Uiteraard heb ik Nancy heel erg bedankt voor de tip en Denise verteld dat er in ieder geval in de winkel nog 1 zak ligt. Of ze nog meer in het magazijn hebben weet ik niet.

Zojuist belde Margaret, of ik zin had om vanavond bij Drifters te gaan eten, en ja, ach, laat ik dat maar doen. Is altijd wel weer gezellig.

Wederom met recht, Never a dull day in Egypt.

Hurghada, 29 december 2009