Perfectie, in Egypte

Voor de derde keer op rij naar Cairo, zo kom je er nooit en zo iedere week. Deze keer was de aanleiding het Oranjebal. Ik had van verschillende mensen verhalen gehoord, de een enthousiast, de ander dat het een ballenfeest was, maar ik wil dat dan zelf ervaren. Georgen en Patricia gingen mee, die hadden er ook allebei wel zin in.

De avond ervoor was het nieuwe haringen happen geweest in Orange, Aart had 30 haringen zo vers van de visboer meegekregen, ingevroren en wel, dus tja, mijn plan om die avond echt thuis te blijven kon ik niet staande houden. Het is weer laat geworden en de korenwijn in combinatie met wijn is geloof ik niet zo'n succes. De volgende morgen maakte mijn hoofd in ieder geval duidelijk dat ik ietsjes teveel van het lekkers had gehad. Gelukkig vlogen we deze keer rond 1 uur, dus kon ik, met mijn toch wat bezwaarde hoofd, nog wel koffer pakken en tuin wateren, en al die klusjes die ik dan heb te doen als ik een nachtje weg ga. De kattenbak had ik al verschoond, kleding had ik al uitgezocht, dus het ging allemaal nog wel goed. Achteraf bleek ik vergeten te zijn de tandpasta in te pakken, een kleinigheidje moet er blijven, nietwaar?

We werden weer keurig opgehaald door Michael, de chauffeur van Havanna Hotel, uitstekende regeling vind ik dat. Geen gezeur om taxi te krijgen, je koffers worden overgenomen, het is een uitstekende chauffeur. Ik noem het dan ook een goed begin van een dagje wereldstad. In het hotel aangekomen hebben we ons even wat opgefrist en zijn toen op zoek gegaan naar een restaurantje voor een late lunch. De schotels die we daar kregen waren groot, enorm groot. Niemand kon dan ook zijn bordje leegkrijgen en de prijzen waren ook minimaal, voor wat we kregen dan toch.

Het was heet in Cairo, in Hurghada heb je vaak toch wel een windje, maar in Cairo blijft alles tussen de gebouwen hangen en is het schroeiend heet. Gelukkig was het in de buurt van het hotel en onderweg zijn we nog 7 en 9 pond kledingwinkels in gegaan. Tenminste we dachten dat het net zoals in Hurghada winkels waren waar je voor bijvoorbeeld 3,5 pond van alles kunt kopen. Nou, hier was het vanafprijs. Anyway, Patricia heeft nog een leuk iets gevonden voor 30 pond dacht ik.

Pinda's op straat, je zou er zo voorbijlopen ......

Ook vonden we nog een gordijnen/stoffenwinkel, maar dan echt. Toch een verschil met Hurghada. Alles keurig met stalen in een kast, mooie en aparte stoffen, niet de wanordelijke rollen die je hier in de meeste stoffenshoppies vind. Al heeft dat natuurlijk ook weer zijn charme, dat neuzen tussen al die rollen. Het is rustiger en strelender voor het oog, dat geordende 'zoals wij het kennen'. Patricia is nog steeds op zoek naar ringen die je door de gordijnstof heen ponst (of liever gezegd, laat ponsen) waar dan een stang doorheen gaat, zoals je ook in douchegordijnen hebt, maar dan in de ijzeren versie. We kregen het adres en naam van een shop die dat zou hebben. Dat was dus een jobbie voor de volgende dag.

In het hotel aangekomen hebben we even wat 'gerust' en daarna was het douchen, opmaken en kleden voor de party. Michael bracht ons weg, het werd gehouden in het Nile Hotel, voorheen Nile Hilton Hotel, waar ik eigenlijk nog 2 nachten tegoed had op de executivefloor. Nu het geen Hilton meer is, hoef ik daar ook niet meer op te rekenen vrees ik, maar je eigen schuld. Had ik het maar eerder moeten verzilveren.

Het was aardig druk, aan de receptie stond Paul, de militaire attaché die me verwelkomde. We werden op de foto gezet en daarna gingen we naar de rest van de goegemeente. Daar stond Douwe en na hem te hebben begroet en de anderen te hebben voorgesteld zijn we een borrel gaan halen. De hele avond hebben we o.a. ECHTE bitterballen, spekkoek, sateh, loempiaatjes, frietjes en dergelijke gegeten, het was een combinatie van Nederlandse en Indonesische happen. We konden ook nog een Indonesische culturele show bekijken/beluisteren en daarna ging de dansvloer open. Er blijk in Cairo een Indonesische gemeenschap te zijn die een dag in de week voor bezoekers koken en waar je dan ook Indonesische kruiden kunt kopen in de toko. Dat is natuurlijk weer een interessant gegeven.

Een van de bamboe-muziekinstrumenten van de Indonesische show

Grappig was dat Patricia en ik op een gegeven moment samen op de dansvloer stonden, het nummer van Vaya Con Dios 'Ney, Nah Neh Nah' trok blijkbaar niemand aan, maar ons wel. We hebben dus heerlijk gedanst, wel wat eng zo op die hoge hakken, want het was dus lange rokken en 'high heels'. Interessante gesprekken gevoerd, onder andere met een 'bagger'meneer waar ik het slibprobleem van de stuwdam van Lake Nasser aan heb voorgelegd. Mijn idee is daar namelijk over dat, als je dat uit kunt baggeren, wat dus eigenlijk zou moeten omdat het slib zich voor de dam ophoopt en binnen een tien- tot twintig jaar een probleem gaat vormen vanwege de druk en ook de verhoging van het waterniveau, je die vruchtbare slib zou moeten kunnen drogen, eventueel persen en dan naar de nijlvallei zou moeten transporteren om de boeren/landbouwers daar, zoals vanouds hun vruchtbare slib te geven. Nu moeten ze, omdat er geen nieuwe vruchtbare slib wordt aangevoerd, kunstmest en chemicaliën gebruiken, wat natuurlijk niet goed is. Anyway, een interessant gesprek. Het baggeren is namelijk te doen, alleen het afvoeren daarvan is een wat lastigere, je kunt het blijkbaar van die diepte (iets van 30 tot 40 meter) niet naar een baggerboot pompen, dat moet dus naar beneden, schijnt. Anyway, ik hoop dat die meneer er mee verder gaat, volgens mij is het een lucratieve bezigheid en lijkt het mij geweldig om dat voor de bevolking te kunnen organiseren. Uiteraard ook een beetje voor mezelf, want die chemicaliën en kunstmest maakt ons fruit en onze groente er niet gezonder op.

Voetjes van de vloer

Douwe heeft ons nog wat uit de doeken gedaan over het consulaire leven en de overste (de 1e militaire attaché) over zijn werkjes hier. Vind ik altijd wel interessant om te weten, maar ja, ik ben een nogal nieuwsgierig type, ik wil graag weten hoe dingen in elkaar steken.
Na nog wat dansjes, er was ook nog een plakkerige meneer die op het laatst goed dronken was, waren we mee van de laatsten die vertrokken. Wij hebben de hele avond water en wijn gedronken, dus de volgende morgen geen problemen, daar had ik wel weer even genoeg van gehad. Heerlijk geslapen en toen ik om half 8 wakker werd me nog even omgedraaid, waarna ik om half 10 weer wakker werd, het was ook wel iets van 2 uur, half 3 geworden. Ik kon nog aan het ontbijt aanschuiven, met de bekende slappe koffie en de 2 spiegeleitjes.

Daarna heb ik gedouched en de meneer van de potgrond gebeld en wow, die wilde ons wel ontvangen en stuurde een taxi om ons op te halen. Deze keer gingen we een heel andere route, door een heleboel straatjes en wijkjes kwamen we in het agrarische gedeelte vlak boven cairo, waar het was weet ik niet precies, maar na wat zoeken op internet vond ik dat het dus Sakarra was, bekend van het bier.

We werden ontvangen door de grote baas, de meneer van de potgrond dus, en we kregen uitleg over het bedrijf, maar ook over potgrond, zijn potgrond en voeding, ph waarden en kalkwaarden van grond en de behoefte van planten, zaden en stekken aan voeding. Heel interessant vond ik. Anyway, betreffende de potgrond goed nieuws, wat ik destijds heb gekregen is dus steriele grond, goed voor zaden en stekken, voor het vullen van potten en bakken (met volwassen planten) heeft hij grond die zij eenmaal gebruikt hebben, maar die is dan wel effe stukken goedkoper, namelijk 20 pond voor een zak. In eerste instantie ga ik dus met wat mensen iets van 20 of meer zakken zelf over laten komen naar Hurghada, maar ik ga ook Kimo zien te interesseren voor deze handel.

Na het gesprek kregen we een rondleiding, het was weer verbazingwekkend. Menig keer ontschoot mij een 'wow' en ik vrees dat mijn mond af en toe heeft opengestaan. Zo mooi, zo perfect, die kleuren, echt geweldig.

Op de volgende pagina's zal ik meer foto's plaatsen, het zijn voornamelijk snijbloemen die zij produceren, onder andere anthuriums, lelies, amaryllis, rozen, anjers, gerbera's in alle mogelijke kleuren en grootte/lengte. Het volgende product wordt waarschijnlijk ranonkeltjes en anemoontjes. Hun markt is de Arabische wereld, hotelbedrijven en jawel, ze verkopen ook op de veiling in Aalsmeer. Een grote jongen dus in de bloemenmarkt. We hebben ongeveer een tiende gezien van de kassen, met airco of verwarming, druppelsysteem voor de irrigatie, echt professioneel. Het blijft verwonderen dat dit allemaal echt kan, in Egypte, schoon, perfect, mooi, smetteloos bijna. Bij de rozen stond bij iedere rij een snijmesje in een bakje, denkelijk in een ontsmettende vloeistof. Heel bijzonder allemaal.

En ja, uiteraard, Never a dull day in Egypt.

Hurghada, 14 juni 2009

Voor vervolg klik hier