De klokkenluider van de Notre Dame

Ja ja, het is wat. Ik voel mij soms als de gebochelde, er is dus echt iets mis met een scharnier van mijn heup naar mijn been. Pijnloos kan ik dan lopen met een gekromde rug, zoals de klokkenluider van de Notre Dame. Allerlei mensen stoppen energie in me, kneden hier en daar, maar desondanks moet ik over die knik heen, dat stukje scharnier wat niet zo goed werkt op het moment. Het zal wel te maken hebben met loslaten en buigen, waar ik vooralsnog niet zo goed in ben. Probleem is ook dat door dat gedoe allerlei andere spieren en zenuwen weer in onbalans gaan, want mijn lichaamshouding is natuurlijk effe niet zo normaal. Dus alles spant zich en gaat zich weer uitkuren op andere plekken.

Kortom, dit is het ook niet, ik ben echt een wrak ongeveer, ik ken de duivel van mijn rug, de duivel van mijn handen, polsen, ellebogen en nek, maar deze djin is een verrekte lastige. Niet met houdingscorrectie, pijnstillers, rust of wat dan ook vooralsnog tot bedaren te brengen. Heel schattig, er schijnen hier allerlei mensen te zijn met ongekende kwaliteiten, en ja, ik zal het niet nalaten om hen hun energie en wellicht helpende knederij en whatever ( in gezelschap) uit te laten voeren.

Echt afdoende helpt het nog niet, maar het is ook lastig zo'n fysiek probleem, een scharnier wat niet lekker werkt (normaal zou ik daar de WD 42 of zoiets voor gebruiken) mot je olieen, maar ja, hoe doe je dat met je lijf ? Het zal vast wel weer over gaan, ben ik gerust op, maar momenteel is het hell of pain. Allerlei mensen komen met verhalen dat het dit of dat is en dat ik naar die of die dokter moet gaan, maar ik ben redelijk eigenwijs en blijf dan maar even hangen in het holistische verhaal, dat klopt voor mij wel aardig. We gaan het allemaal meemaken. Misschien moet ik ook gewoon accepteren dat mijn lijfje oud en versleten is, wie weet. Ik wil natuurlijk nog van alles, maar ja, kan ik dat allemaal van die zak met botten eisen? Een aardig gebruikt geheel, want ik ben altijd wel heftig actief geweest en heb niets van mijn karkas gespaard. Daarom kan ik ook soms zo boos worden op van die mensen die de hele dag voor de tv liggen en verder weinig doen. Die hebben geen pijn, geen versleten gewrichten, maar ja, zo zou ik ook niet kunnen en willen leven. Het is allemaal gewoon gedoe. Wat is slim en goed en hoe ga je om met de resultaten?

Ik ga maar even de filosofische kant verlaten en mij horizontaal begeven. Wellicht is het morgen een pijnvrije dag?

Helaas vandaag ook niet pijnvrij. Het lijkt iets minder heftig dan gisteren tot nu toe. Zometeen effe naar Mubarak 6 om mijn nieuwe televisiekaart te halen. Als het goed is heb ik dan straks weer de beperkte nederlandse zenders van rtl, want toen ik gisteren even keek zag het er naar uit dat ze idd de oude kaart onbruikbaar hebben gemaakt. Dan vanavond met de buuv naar de marina, daar schijnt een subliem visrestaurant te zitten en morgenavond is het weer 'hollandse avond'. Ik wil eigenlijk wel eens een avondje niets. Het was de bedoeling dat dat gisteren zou plaatsvinden, maar toen kreeg ik weer een uitnodiging van Janet en John om bij hen een borrel te doen en daarna bij de Sphinx te gaan eten. Het was hun laatste dagje weer hier in Hurghada, die vertrekken vandaag weer naar Engeland. Aangezien ik nog nooit bij hen was geweest kon ik dat fatsoenshalve niet afslaan. Het bleek ook nog hun 35e huwelijksverjaardag te zijn. Anyway. Druk druk druk.

Morgenochtend ga ik naar Jan, de holistische arts, zit nog even met het probleem van de poetser, die komt om 10 uur en eigenlijk wil ik die niet alleen in mijn huis laten. Effe zien hoe ik dat nou weer oplos.

Alweer donderdag.
Gelukkig was ik een dag kwijt, ik heb er in mijn tijdrekening dus een dag bijgekregen, een avondje vrij, nou ja, Margaret kwam even langs om het geld voor het ticket naar Sharm, wat ik voor ons on-line geboekt had, te betalen. En uiteraard werd er een cb (cold beer) genuttigd en de laatste wederwaardigheden uitgewisseld. Daarna heerlijk alleen. Wat klusjes gedaan, mensen gebeld en om 10 uur naar bed. Pffff, dat had ik effe nodig.

De oplossing voor de poetser was trouwens hem opsluiten, toen ik met George terugkwam van Mubarak 7 was hij nog druk doende. 's Middags kwam Hazzam, de tuinmeneer, weer terug, die heeft de tuin gewaterd, sommige planten even iets te veel. Denkelijk was hij van mening dat ik ze een beetje verwaarloosd had. Hij complimenteerde me met de tuin en de kweekplantjes, en zoals hij zei, ik was de meester en hij de hulp. Dat deed me toch wel goed en ja, het is best belangrijk dat hij dat zo voelt, dan neemt hij tenminste van mij aan dat wat ik zeg ook zo moet gebeuren en gaat ie niet in zijn eigenwijze macho-egyptische rol van, 'wij weten het beter dan een witte vrouw'.
Later op de avond kwam hij met zijn sleutel de voorpoort binnen, ik zat met Margaret op het zomerterras en hoorde hem ineens roepen, hij had een bos bloemen voor mij bij zich. Wel lief hoor, hij heeft er wat Streliziablad bijgedaan en zo een mooi boeket gemaakt. Wel heb ik hem duidelijk gemaakt dat het niet de bedoeling is dat hij onaangkondigd in de tuin staat. Voor hetzelfde geld denk ik dat het een insluiper is. Als hij buiten de gewone werktijd iets wil of moet, dient hij zich aan de achterpoort te melden met de bel.

Het was nog even trouwens een gedoe daar in Mubarak 7, de taxichauffeur had een andere route genomen dus ik was even de weg naar de compound van Jan kwijt. Maar teruggereden naar het pleintje zag ik het toch ineens. Ik ben van mijn hoogtevrees afgeholpen en de pijn in mijn lies/heup is gerelateerd aan loslaten en vergeven. Daar ben ik dan maar mee begonnen. Ik heb Peulus een mail gestuurd dat ik hem vergeef, ook al is wat hij gedaan heeft eigenlijk onvergeeflijk, zo spelen met mensen en hun harten en zielen, maar goed, als ik er last van heb dan zegt mijn lichaam dat het beter is om dat toch maar te doen. Hoe raar het ook mag klinken, het helpt, als ik nu met opstaan dat pijntje voel dan prent ik mijzelf in 'loslaten' en verdomd dan zakt het weg. Gaaf he?
Terwijl George het huis van Jan en Patricia mocht bezichtigen heb ik de bibliotheek en dvd-theek bekeken, leuk, een aantal boeken die ik ook heb vond ik daar in de schappen en tijdens het gesprek erna bleek eigenlijk dat ik, zonder het te weten, toch al min of meer met holisme bezig ben geweest vanaf mijn midtwintiger jaren. Interessant allemaal, quantum-theorie en dergelijke. Weer een hele nieuwe wereld die zich ineens teruglinkt naar wat ik vroeger bestudeerd heb. Het leven is verrassend en intrigerend.

Eergisteren heb ik eindelijk de zaden van Exogarden binnen gekregen, die bleven alsmaar in de koffer van Ella zitten. Gisteren en vandaag nog wat zaaibakjes gereed gemaakt met deze zaden, ik ben benieuwd. Het wordt hier wel echt een kwekerij, als ik van de week weer ga koken voor gasten dan zal ik effe het terras moeten reorganiseren, de tafel staat nu vol met zaaibakjes, de vloeren bij de tafel en eronder zijn ook al bezet, even zien hoe ik dat ga fiksen.

Vandaag dus een dagje lekker thuis, geen afspraken, gewoon tuttelen in de tuin en het huis. Vanavond de 'hollandse avond', en dan hopelijk weer 2 avonden vrij. Morgen en overmorgen komt Imre me helpen in de tuin, dan zal ik haar vragen grond te mengen voor het verpotten van plantjes uit de kweekbakjes in een wat grotere behuizing. Dat heb ik even laten zitten omdat ik ervan overtuigd was dat dat me echt op zou breken, het is zwaar werk voor mijn handen, armen en schouders en ook veel buigen en dat moest maar even niet. Jemig wat is pijn vermoeiend. Ik was echt 's avonds bek-af, totaal gemangeld zeg maar. Zoals het er nu uitziet is dat verrleden tijd en kan ik weer bijkomen van ruim 10 dagen pijn.

Als ik weer helemaal fit ben ga ik me eens serieus bezig houden met de pergola en de bakjes voor de dvd's, die liggen nu in rijen op de grond in de mediahoek, je raakt er aan gewend, maar toch wil ik ze langzamerhand wel een keer uit het zicht. De poetsers verplaatsen ze iedere keer heen en weer, het wordt eronder dus wel schoongemaakt, maar na een maand of zo wil ik wel weer eens een geordend geheel.

Never a dull day in Egypt.

Hurghada, 21 mei 2009