Nieuw gras

Ik heb het weer eens gedaan, dan gebruik ik een reeds upgeloade pagina om een nieuwe pagina te maken. Net zo handig meestal, maar dan moet ik wel een paar handelingen verrichten om de bestaande pagina niet te overschrijven op de site. Met de pagina van 'nieuw gras' die ik overschreef met het 'tropenverhaal' heb ik niet opgelet toen ik de nieuwste versie op de site zette. Dus die pagina is voorgoed verdwenen. Maar ach, ik brei toch wel weer woordjes aan elkaar en dan plak ik vandaag de foto's eindelijk eens erbij. Het is zo druk geweest de laatste week of weken. De plantjes vergen aardig wat tijd, het wateren, het verpotten van de zaailingen, het verpotten van de middelgrote planten die me door middel van de worteltjes die aan de onderkant uit de pot komen laten weten dat ze in een grotere behuizing kunnen/willen. Dan uiteraard nieuwe zaaisels, potgrond mengen, snoeien her en der, uitgebloeide rozen, uitbundige groei van planten, als een plant zo hard is gegroeid dat ik er tegenaanloop bijvoorbeeld, voorals op gezichtshoogte, dan wordt ie gestraft. Kortom je blijft er mee van de straat, alleen al met het tuinwerk.

Daarnaast ben ik alle planten hun naamplaatjes aan het geven, dus veel leeswerk. Ik gebruik daarvoor de lamellen van een oude luxaflex, die ik destijds in de container naar hier had gestopt voor dit doel. Ik heb best veel nagedacht over hoe en wat, want hier kun je niet allemaal van die handige tuinhulpjes kopen, respectievelijk vinden. Er zijn hier geen tuincentra, zelfs in Cairo niet, als ik het goed begrepen heb.
Anyway, heel wat planten/struiken/bomen hebben inmiddels hun naamplaatje, wat tijdens de 'tuinshow' aan het bezoek handig is, want die vragen dan van 'hoe heet die plant'. Nah, met een honderd of meer soorten is dat soms echt niet meer spontaan te produceren. Daarbij komt dat de Nederlandse naam aan bijvoorbeeld Britten, niets zegt. Dan moet ik de latijnse naam hebben en die zijn soms een beetje onuitspreekbaar en vanwege het feit dat ik die eigenlijk niet zo vaak gebruik ook niet direct op te hoesten. Bijvoorbeeld de plumbago heet in het Nederlands 'mannentrouw', maar in het Duits is een mannentrouw een heel andere plant.
Maar Britten hebben natuurlijk ook weer hun eigen namen, zo heet de Oost Indische Kers bij hen Nasturtium, terwijl de latijnse naam Tropaelum Majus is. Je moet het maar zien te onthouden........... Maar een beetje (andere) tuingek weet dan wel vaak weer de latijnse naam, dus komen we er op die manier wel uit.

Maar ik vind het dan wel leuk hoor, is soms net een soort van ontdekkingsreis, of kennisquiz. Ik vond eindelijk gisteren de naam van een boom/struik die ze hier pasjmalla of basjmalla noemen. Dat is een plant met een viltig blad, waarvan de bloemen heel apart ruiken. Zij produceren ook gele eetbare vruchtjes. Gisteren vond ik dan de latijnse naam, loquat. Dat verzin je niet zomaar.
Maar ik kan daar dan dus echt lol aan hebben, na jaren weet ik eindelijk de naam van een plant. Zo is tuinieren op mijn manier ook een soort van studie. Uitzoeken hoe een plant heet, wat zijn bijnamen zijn, of je de vruchten kan eten of niet, de werkzame stoffen, medicinaal of anders, de bruikbaarheid, wat er in het verleden mee gedaan werd, enzovoort. Vroeger heb ik nog aan kruidengeneeswijze gedaan, vanuit die tijd weet ik nog wel het een en ander, maar ik leer iedere dag weer.

Nancy was hier gisteren, die gaat voor mij uit Indonesië plantjes of zaden meenemen van exoten die daar volop groeien. Zij bracht ook staafjes guano mee, daarvan heb ik er vandaag een paar bij de aardbeien en de sinasappel of mandarijn in pot gestoken. De andere plant (weet niet precies wat nou de mandarijn en wat de sinasappel is) wil ik vandaag in een pot doen. De opperpoets Said heeft weer bemeste turf gebracht en met het nieuwe gras heb ik een grote zak turf laten bezorgen. Said heeft een aardige hoeveelheid (zelfs gezeefd deze keer!) metselzand geregeld, dus ik kan weer gaan mengen, want tja, die citrusvruchten moeten wel in grote potten. Die in de tuin groeien nauwelijks, denkelijk is de grond te vruchtbaar, dus gaan we het in pot proberen. Bij Dary vond ik van die wieldingetjes zodat die grote planten verrijdbaar zijn, tenslotte moet ik wat voorzichtjes zijn met mijn ruggewervels. Een hernia in je leven is wel genoeg ;-).

Eergisteren heb ik met groot succes (mag ik wel zeggen) canard a l'Orange gemaakt. Het was heerlijk dus. Alleen kwam ik er nadien achter dat het borstvlees door de man die ik het voorrecht van het snijden had gegeven, was vergeten. Ik vond al dat er weinig vlees zat aan een beest wat toch 3 kilo woog. Nou heeft een eend een heleboel vet, maar toch. Anyway, ik heb dus nog een fikse hoeveelheid mals eendenvlees. Gisteren heb ik voor Nancy, die geen vlees eet, sardientjes gebakken. Ik ken die niet anders dan ofwel in blik (de kleinere) ofwel van op de barbecue, maar zij had een recept om ze in bloem te wentelen en dan in de olie te bakken. Uiteraard stonk het hele huis naar vis, ondanks de afzuigkap die vrolijk bromde, maar goed, toen ik naar bed ging heb ik het keukenraam opengezet en het raam van de terrasdeur en vanmorgen geen vislucht meer te bekennen.

Bij de eend had ik een heerlijke pomme gratin gemaakt, die heb ik gisteren weer gemaakt, want er was van de eerste nauwelijks nog wat over, in ieder geval niet genoeg om met Nancy te smikkelen. En zoveel werk is het niet. Heerlijk recept trouwens, 1 kg aardappelen schillen, wassen, in de keukenmachine in plakjes snijden. Dat in een ovenschaal, 400 dl room, wat thijm, 2 of 3 tenen knoflook, peper en zout en 3 of 4 eieren in een mengbeker met de staafmixer even door elkaar rommelen, dat over de aardappelschijfjes en iets van 45 minuten tot een uur in de oven op 160-180 graden af en toe kijken of ie al mooi bruin is aan de bovenkant en voila, een supergratin.
De sinasappelsaus van de eend smaakte zowaar ook bij de sardientjes. Ik vond het wat gewaagd, maar ach, bij vis is een beetje zoetzure smaak goed te doen.

De wortelkokossoep was trouwens ook een denderend succes. Simpel maar exotisch. Dat recept had ik zelf bedacht trouwens.
En zo rommel ik wat aan met eten en kookboeken. Ik moet nog denken aan die vrouwen die hier wonen en dan zeggen/zeiden, dat je hier niet lekker kon koken. Nou, ik heb daar nooit een probleem mee gehad eigenlijk. Ook niet in de tijd voor de grote supermarkten. Kwestie van smaken kennen en kruiden en specerijen denk ik dan maar.

O ja, Nancy gaf me nog een tip, omdat ik hier citroengras kan kweken krijg ik trouwen ook een kurkumaplantje van haar als ze weer komt, maar buiten dat vertelde ze dat je de wortels van gember gewoon in een potje met aarde kan stoppen, die gaan dan plantjes vormen als het goed is. Het blad schijnt heerlijk te zijn in sla en wokgerechten. Achteraf gezien logisch, het zijn verse wortels, maar ik was er zelf nooit opgekomen. Mijn citroengras is goedgekeurd door haar, zij het dat de stengels in Indonesië dikker zijn, maar ja, de smaak is goed.

Omdat de tuin nu aardig vol is en daardoor meer watervasthoudend is, tenminste dat denk ik zo, blijven meer suptropische en tropische planten in leven, trouwens ook de echte waterlanders uit Nederland. Ook de twee bamboes zijn weer aan de praat, ik moet toch eens zien of ik niet ook meer specifieke bamboes kan kweken, de zwarte of die met gele strepen. De 'oude' buurvrouw neemt een pakket zaden mee van exogarden, de eerste bestelling is niet helemaal goed gegaan, maar de 15e krijg ik dus nieuwe zaden. Daarbij zitten de nodige brugmansia's en datura's, gloriosa, clematissen en ander mooi spul. Als het goed is krijg ik woensdag cocopeat en turfbakjes, dus zo scharrel ik mijn benodigdheden bij elkaar. Geduld en planning, daar gaat het om ;-).

Wat minder is, voor mij dan, Imre heeft een baan gevonden, maar ze zou proberen af en toe toch te komen helpen. Ook vertelde Hazam, de tuinman dat hij voor 10 dagen naar zijn familie vertrekt. Nadien is hij weer 2 maanden hier. Maar goed, met het watersysteem en mijn inmiddels uitgevogelde methoden moet ik het wel redden die 10 dagen. Het is gelukkig nog niet zo bloederig heet, integendeel het is af en toe bijna de hele dag bewolkt, gisteren zelfs een paar druppels regen en de wind is wat frisjes. Nog wel warm genoeg om met weinig kleren rond te sjouwen in de tuin, en in ieder geval niet zo klam als het een paar dagen geleden was. Toen was de tuin gewoon vochtig en hoefde er eigenlijk nauwelijks gewaterd te worden.

Vandaag heb ik muurbloemen gezaaid en van de meloen die ik voor de salade had gebruikt (bij de eend, lekker trouwens met een honing/thijm dressing) had ik nog een kwart over, daar heb ik zojuist de zaadjes van schoongespoeld en te drogen gelegd. Ineens herinnerde ik me dat ik dat heel in het begin hier ook heb gedaan en heerlijke suikermeloentjes (hier cantaloupe genoemd) uit eigen tuin had. Dus, nog maar eens een poging wagen.

Het is altijd hetzelfde, maak ik een grote hoeveelheid aardemengsel om die citrusvrucht in een pot te doen, zie ik dat er weer allerlei plantjes in grotere potten moeten, pffff. Ik heb iets gedaan wat ik al dagen van plan was, de 'oude' Brugmansia's tot 15 cm of zo ingekort. Van de afgenknipte stengels heb ik weer stukjes geknipt en met stekpoeder in de aarde. De eerder gestekte roze planten zijn echt fiks en gezond, de nog niet zo lang geleden gestekte gele doen het ook allemaal en nu dus weer een nieuwe serie, zowel van de roze als de gele. Buiten dat zouden dan de 'oude' planten ook weer uit moeten gaan lopen. Als die stekken dan groot genoeg zijn heb ik leuke en aparte cadeautjes voor mijn (tuin/planten)vriendinnetjes. Die planten zijn hier niet te koop en als ze bloeien een lust voor het oog en niet te vergeten de neus. Je kunt er zelfs vliegdromen door veroorzaken, maar ja, dat is niet waarvoor ik ze kweek en/of weggeef ;-).

Bij de eend zat in de buikholte nog wat bijbehorend spul, lever, nek, hart en nier, ik heb Margaret uitgenodigd om 'the left overs' met me te nuttigen. In de koelkast had ik nog twee rijpe avocado's, tezamen met het vruchtvlees van de kwart meloen en de in eendenvet zachtgebakken lever heb ik een voorgerechtje gemaakt en daarna hebben we de resten eend, gratin en een wokschotel van groentetjes genuttigd in een aangename warme tropische omgeving. Het was weer een volle dag. Vanmiddag had ik eindelijk de keuken weer helemaal op orde, morgen weer een dag om de nieuwe rommel weg te werken. Koken is leuk, maar al die afwas (ok, voor de afwasmachine) maar toch, het was effe prettig om een schone keuken te hebben met lege aanrecht.

Nou, de dag is weer ten einde, ik ga horizontaal, misschien dan morgen foto's plaatsen, alhoewel, tussen 10 en 11 komt Karin, dan tussen 1 en 2 Jim met compost en natuurlijk wateren en tuinwerkjes, jemig, ik lijk wel een druk leven te hebben. Het is weer hoog tijd voor een paar dagen ontpeopelen. Komt wel goed. Het komt altijd goed. Tenminste voor mij, er is iemand die nu peentjes zweet, maar ja, eigen schuld, dikke bult? Of zoiets. Ik wens die persoon, Peulus, ofwel Paul Veldhuisen te Amstelveen morgen veel plezier.....

Never a dull day in Egypt....

Hurghada, nog net 10 mei 2009