lekker in mijn vel

Het leven is mooi, het weer trouwens ook ;-).
Vanavond betrapte ik me er op dat ik liep te dansen. Ik heb zulke heerlijke muziek gevonden, waar ik dan gewoon bij moet swingen/dansen hoe je het ook wilt noemen.
De temperaturen zijn inmiddels dermate dat dat ook kan zonder dat je het gevoel krijgt dat je meer beweging maakt dan je eigenlijk zou moeten doen, gezien de vochtigheidsgraad die je lichaam dan aanneemt.
Eerst kreeg ik dat bij een cd met kerstliedjes van Neil Diamond, daarna vond ik 6 cd's met gouwe ouwetjes, jawel, het zal ook met de leeftijd te maken hebben, jeugdsentiment enzo, maar het streelt blijkbaar een snaar in mijn ziel wat mijn spiertjes in beweging zet. Lekker hoor. Daar hoef ik niet voor naar een disco, ik heb hier een prima dansvloer waar ik in mijn topje en korte broek (tuinkleren) onbespied mijn gang kan gaan.

Het snoeiwerk gaat door, maar gisteren heb ik ook een aantal tuindelen gecomposteerd. Op vrijdag is Hazzam afwezig, tijd voor werkjes die ik graag zelf doe, op mijn manier, op mijn tijd.
Mooi gezicht, die zwarte laag waar dan het groen nog beter op uitkomt. Ik moet zeggen, ik was tevreden met mijn bemoeienis. Kun je zo hebben he.

Nou, zit je dus net ongeveer optima-lekker in je vel belt een vriendinnetje op met allemaal akelige verhalen, pfff, maar goed, vanuit mijn goeie gevoel heb ik haar weer op kunnen peppen. Alles komt goed, is altijd mijn devies, ook al zie je dat soms zelf niet echt zitten, uiteindelijk als je terugkijkt gebeuren dingen voor een reden. Je hebt er van te leren, meestal dan toch. Ook al zie je dat op het moment zelf niet. Je lijf geeft het wel aan, 't is soms een kwestie van luisteren en willen snappen. Gebeurt ons allemaal van tijd tot tijd ;-). Mooi zit dat in elkaar, niet dan?

Tijdens alle kommer en kwel ook nog een positief bericht vernomen. In de Esplanada-mall (hier schuin tegenover) zit een Italiaan waar je dus blijkbaar nu al Mozarella, Italiaanse salami en ham kunt bemachtigen. Uiteraard ben ik te lui om nu nog de deur uit te gaan, moet ik me weer omkleden enzo, maar als ik weer de tuin uitkom ga ik me daar eens even orienteren. Hoe minder er uit Nederland meegenomen moet worden, hoe beter! Het wordt echt steeds meer leven als Allah in Egypte (vrij vertaald).

Inmiddels wiebelen mijn voeten al weer gezellig mee op de maat van de muziek, mijn onderlichaam, momenteel al schrijvend gezeten op een stoel weliswaar, moet meedeinen alsof er mieren door mijn lichaam dwalen. Ik kan echt genieten van mijn Harman en Kardon setje, grappig daarvan is dat mijn eerste stereo-installatie 34 jaar geleden ook van dat merk was, toen ook al een dure aanschaf, maar zoals de meneer van de muziekwinkel zei, als je kwaliteit wil dan kost het wat. Het was toen het equivalent van 2 maanden salaris ......
Vanaf dat moment was ik dus verkocht. Ik woonde destijds in een soort van verbouwde kippenschuur en als ik dan met de hond ging wandelen kon ik mijn muziek de hele ronde ongeveer horen. Ik woonde toen in een agrarisch gebied, aan een bos belendend. Het is gelukkig niet zo gemakkelijk om die boxen of de eindtrap van de versterker op te blazen, alhoewel het me een keer gelukt is (in een boze bui had ik de volumeknop echt op vol staan). Jeugdzondes waar je dan weer van leert.

Heerlijk die ouwetjes, echt, dat is meer dan genieten. Ik ben blij dat ik al die muziekstromen heb meegemaakt. Vertelde van de week nog iemand hoe ik vroeger naar Veronica luisterde, toen ze nog vanaf de boot buiten de territoriale wateren uitzonden. Ik ging dan naar school en/of werk met mijn portable (Phillips)radio in het mandje voor op mijn fiets en genoot van de zender. Trappend in Neerlands dreven, zoals dat toen gewoon was, zomer en winter, en toch, nee, ik mis de winter en de kou niet, de grauwe luchten al helemaal niet.
Jawel, ik weet het, in Nederland is het weer een aantal maanden op rij dat de lucht grijs en grauw is. Hier gelukkig niet, daar kan ik iedere dag van genieten. Strakblauw (bijna iedere dag) en helder, zelden bewolking, geen mist (soms lijkt het met een zandstorm alsof het mist) een of misschien wel 2 x per jaar echt regen, verder een paar verdwaalde druppels een paar keer per jaar. Mag ik genieten van mijn plekkie hier, ja he.

Ik ben niet de enige, laatst hoorde ik nog van iemand die nog heen en weer moet vliegen dat ie verslaafd is en of iemand hem kon helpen. Ik heb gereageerd met, nah, doe wat de meesten doen, gewoon toegeven aan je verslaving en zo snel mogelijk verkassen. Ik ken dat, drie weken hier, dan weer een paar weken in Nederland en dan weer zo snel mogelijk naar 'huis'. Ze zeggen dat je, als je eenmaal het Nijlwater gedronken hebt, voor altijd weemoed houdt. Ik zal het niet bestrijden.............

En ja, 't blijft, never a dull day.........