Lekker temperatuurtje,

Het leven is goed. De temperaturen zijn gezakt tot bijna zonder airco-niveau, dus dat betekent weer lekker werken in de tuin, 's avonds de smaakpapillen strelen met een weldadig briesje op een terrasje met plezierige gesprekken. Iedereen en alles is weer afgekoeld en opgelucht, de hete tijd is voorgoed voorbij. Nou waren we al sinds een paar maanden volgens de regering beland in de wintertijd, maar goed, de natuur heeft zich nu aangepast aan deze bewoordingen. Als ik niet uit ben of bezoek heb kijk ik 's avonds een film of documentaire en dan is het heerlijk om daarna eerst met alle ramen open op elkaar te lezen in bed, de poezemannetjes volgens traditie ieder aan een (hun) kant en dan te gaan slapen met de airco op 24 graden. Wat wil een mens nog meer?
Ik heb geprobeerd om met alleen de vennen aan te slapen, maar dat resulteerde in toch wat klammig en regelmatig wakker worden, dus na 1 nacht afzien heb ik besloten dat het toch prettiger is met de airco aan lekker onder mijn dunne (tropen)dekbed. Vrijwel alle dekbedden die ik uit Nederland heb meegenomen (zelfs van die dubbele voor echte kou) kun je hier zelden of nooit gebruiken. Ik had het er gisteren in klein commité nog over, maar ook de rest gebruikt 's nachts de airco nog.
Nog even dan?

Er is flink gesnoeid, de hele achterkant is opgelicht, ook de houtvoorraad voor de open haard is daardoor aangevuld. De timmerman van Injy is langs geweest en gaat het gedeelte van de entree met nieuw houtwerk verfraaien, alsmede lage tuinhekjes maken zodat de tuinslang niet meer onbedoeld wat planten onthoofd. Een dezer dagen zal ik ook eens op zoek gaan naar een bandschuurmachine en het houten terras stukje bij beetje weer schuren, er schijnt een middel te zijn waardoor het hout waterdicht en geconserveerd wordt. De vele flessen teakolie die de schilder destijds gekocht heeft kan ik altijd nog op het nieuwe houtwerk smeren. Voor vloergebruik is het helaas niet geschikt, daarvoor is het hier te stoffig.

Ondertussen ben ik ook druk bezig om alle restanten van zaaisels en stekken wederom te verpotten, zodat het er allemaal wat frisser uit gaat zien. De buuv had bollen meegebracht, die staan inmiddels ook in potten. Ik ben benieuwd wat daarvan uit gaat komen. Op het gebied van potgrond, de jarenlange queeste, is er een nieuwe ontwikkeling. Toen ik afgelopen week bij Kimo was en Denise en ik hem het verhaal vertelden van de goede zaaigrond uit Cairo kwam hij plots met het verhaal dat hij dat ook kon maken...... Gisteren heb ik 2 zakken ontvangen, ik ben reuze benieuwd. Ik ga denkelijk weer een test uitvoeren, dus met de 2 zaaimengsels (van Cairo en Kimo) en portie potgrond zaaisels maken en kijken of er verschillen zijn. Qua licht, water en temperatuur hebben ze dan dezelfde omstandigheden en dan moet te zien zijn wat de beste resultaten geeft.

Via Jim heb ik een meneer gevonden die perfecte compost kan leveren, komt uit Cairo, daar heb ik 10 zakken van besteld, die gaan door de hele tuin, even wat extra voeding en medicijn is denkelijk wel plezierig. De bomen en planten groeien geweldig, dus de grond mag wel een keer verluchtigd en opgepept. Tenslotte is het inmiddels ruim 5 jaar geleden dat de tuin is aangelegd, de voedingsstoffen van de vrachtwagen met Nijlklei, de zakken compost, wit zand en koeien- en schapenmest is waarschijnlijk wel verbruikt. De tuin zit trouwens vol met wormen. Gisteren merkte ik bij het verpotten dat ook in de diverse potten soms wel 5 tot 10 wormen zaten. Puike grond dus. Ik voelde wel enige blijheid en trots dat ik van deze oude zeebodem (keihard, samenpakkend zilt grof zand) een tuin heb gemaakt waar wormen zich in grote getale thuisvoelen. Morgen wordt de compost geleverd, eind van de middag kreeg ik het telefoontje erover.

Zojuist heb ik een indrukwekkende film gekeken, 'Osama', over een meisje wat tijdens het Talibanbewind in Afghanistan zich als jongen verkleedt om op die manier aan geld te komen voor haar moeder, oma en rest van de familie omdat er geen mannelijk familielid meer is. Afgrijselijk hoe mannen zich toen hebben gedragen ten opzichte van vrouwen en meisjes. Oorlog, godsdienst, machts(wellust), walgelijk gewoon wat er daar allemaal heeft plaatsgevonden onder het mom van vroomheid en wet. Het is een film die door een Afghaanse regisseur is gemaakt, echt iets 'anders dan anders'. Ik ga zometeen denkelijk maar effe iets anders kijken, anders blijven die beelden door mijn hoofd spelen en ga ik er wellicht straks nog van dromen.

Er ligt een hele serie documentaires van de BBC over diverse continenten waarin de schoonheid van de natuur op de prachtige BBC-manier is gefilmd. Daar kan ik voorlopig ook weer nodig uurtje aan besteden. Afgelopen tijd heb ik hun series "Space", "Earth" en "Oceans" bekeken. Heerlijk om dat op een groot beeld te zien, ik kan daar tenminste heftig van genieten, op reis zonder je luie stoel uit te komen ;-).

Vanavond dan eindelijk weer eens een avondje thuis dus, de afgelopen weken is het druk geweest met allerlei 'sociale' contacten. Nu het weer beter wordt schijnt iedereen (meer) zin te hebben om te koken, uit eten te gaan en andere activiteiten. Ik moet zeggen dat dat ook voor mij geldt.

Gisteren heb ik de foto's van Denise gezien, die is met haar moeder een kleine week in Alexandrië geweest. Ik weet niet of dit nou echt wel een stad voor mij is. Ik geniet toch meer van zo'n boottrip, de woestijn, duiken of de Faronische tempels heb ik zo de indruk. Het zal er best wel een keer van komen, maar dan meer als een soort van tussenlanding naar en van andere bezienswaardigheden. Het schijnt ook eenzelfde soort drukte te hebben als Cairo, alleen is de lucht schoner vanwege de zee. Aswan is dan eerder een stad om uitgebreid over te doen, maar misschien heb ik het helemaal mis. Er is een plan om met mijn vriendin uit Luxor vanuit Luxor naar Cairo te vliegen, daar een paar dagen te zijn (zeker niet te lang), daarna naar Alex en omgeving, misschien een paar dagen Sinaï en dan weer terug naar Luxor.

De tijd vliegt met al die reisplannen, want het moet ook allemaal in het juiste seizoen gebeuren. Voor de woestijn moet je het liefst in november/december gaan, op de Nijl weer liefst maart, voor het duikkamp wordt het nu al een beetje aan de late kant, want tussendoor vliegen ook allerlei vrienden af en aan, ofwel voor mij ofwel voor de mensen waar ik de reis mee ga doen. Maar we komen er wel uit, desnoods als het dit jaar niet lukt wordt het volgend jaar. De woestijn loopt niet weg, evenmin alle andere plekken. Die zijn er al eeuwen en zullen er vermoedelijk ook nog wel eeuwen blijven, langer dan ik leef in ieder geval.

In december moet ik trouwens ook nog een keer naar Cairo, hebben we Sinterklaas (waar ik niet persé bij moet zijn, maar wel leuk is) dan de Pasar Malam en uiteraard nog de kerst en oud en nieuw, waar waarschijnlijk ook weer mensen voor naar hier komen. Soms denk ik wel eens met een glimlach dat ik het druk heb, blijft een feit dat ik altijd tijd te kort kom en toch meestal met van alles bezig ben. Is het niet dingen in het huis of de tuin, dan wel buitenshuis met anderen of hier thuis met bezoek en eters.

De meneer van de airco's heeft ook een electriciën die hier het een en ander gaat verhelpen. Zo is daar de kast in de tuin waar de stroom aankomt met van die polsbrede kabels. Ooit is er brand in een verdeelkast en daardoor stroomuitval geweest waardoor de halve wijk zonder kwam te zitten. Dat is simpel opgelost door de electriciteitsmaatschappij door de kabels in mijn kast samen te draaien met een verloopdraad waar de hele wijk achter mij nu op hangt. De draden, waar sterkstroom doorheen gaat zijn gewoon met van dat isolatietape aan elkaar geplakt wat van tijd tot tijd simpelweg smelt en waardoor de koperdradenvervlechting weer bloot komt te liggen. Vanwege die draad die naar de rest van de wijk gaat kan dat kastje niet meer dicht, het zijn tamelijk stugge kabel en zoals ik al zei polsdik. Het is daar levensgevaarlijk als je de tuin wil wateren want als je per ongeluk dan de draden zou raken ben je volgens mij een beetje dood.

Dit is me al lang een doorn in het oog en angst in mijn hart, maar als ik de electriciteitsmaatschappij opbel komen ze gratis langs, halen het verschroeide tape eraf en plakken ze er gewoon weer nieuw op......
Deze aircomeneer kwam met de oplossing, ze schijnen dus grote lasdoppen te hebben die je over de kabels heen kunt draaien waardoor het in ieder geval wat veiliger wordt. Ik ken die wel uit Nederland voor gewone kabelverbindingen maar ik heb in Nederland eigenlijk nooit van die polsdikke kabel waargenomen. O nee, nu herinner ik me dat ik ze ooit in een kruipruimte lopend naar de meterkast heb gezien, maar ja dan zitten ze bovengronds verstopt in een keurige plastic buis en de aansluiting zie je derhalve niet.
Inmiddels heb ik door deze aircoman alle 'switchen' in en om het huis laten vervangen. Hier plaatsen ze bij de airco's, pompen en andere zware electra-verbruikers schakelaars met ingebouwde zekeringen. Kan handig zijn omdat door uitval van de centrale en daarna opstarten het nogal eens voorkomt dat er een beetje te veel voltjes en amperes door de leidingen worden gejaagd wat een definitief einde betekent van bijvoorbeeld je airco's. Nu heb ik dus de 'normale' switchen met een soort van aardlekschakelaar die je overhaalt als de zekering is doorgeslagen. Bij de oude had je twee dunne metalen draadjes die je met veel gepriegel dan moest zien te vervangen als ze gebroken waren. Deed je dat niet strak genoeg dan klapte zo'n draadje zo weer door en ik vond het altijd eng want hier weet je nooit of het echt wel veilig is om met electriciteit te werken. Uiteraard werkte ik dan met beveiligde schroevendraaiers en tangen, en zorgde ik geen metaal aan te raken, maar toch.
Dat is nu godezijdank voorbij.

Hij gaat ter zijner tijd ook de hele tuinverlichting, daar waar nodig, vervangen, want dat is al nooit goed aangelegd, ik had alles voor een waterdicht gebeuren in huis, maar ja, toen wist ik nog niet wat ik nu weet. Want de tuinslang waar de electradraden door naar de stallampen gingen werden net een stukje voor de lamp afgeknipt waardoor waterdichtheid niet echt tot de mogelijkheden behoorde. Daarnaast zijn de kabels/tuinslang als een soort van zigzagweg over de muur bevestigd, je went er aan (je zult wel moeten), maar ik zou het in het geheel niet onprettig vinden als dat een keer etischer werd gedaan. Binnen is er ook het nodige aan grofwerk te verfijnen en ik wil een equaliser vóór de meterkast laten hangen zodat ik het risico op doorbranden van alle apparatuur en apparaten tot een minimum terugbreng. Je hoort regelmatig dat alles in het huis doorgebrand is, dus computers, tv, geluidsapparatuur, dvd-speler, koelkasten, vriezers, airco's, afwas- en wasmachines, kortom zo'n beetje alles wat electra gebruikt en niemand die dat vergoedt. Ik heb al een soort van aarde laten slaan, maar of dat echt werkt is mij ook niet geheel duidelijk. Ik heb de indruk van wel omdat ik al lange tijd geen schokken heb gekregen bij apparaten, maar ja, ik durf er geen pond om te verwedden. Zo blijf je hier dus bezig met dingen altijd weer verbeteren en vervangen voor veiligere oplossingen. Ik ben blij dat het inmiddels allemaal te krijgen is hier, wat dat betreft is er in die ruim 10 jaar heel veel verbetering te zien, ook op dat gebied.

Never a dull day in Egypte, zeker geweten!

Het is er nog niet helemaal van gekomen, maar een dezer dagen zal ik weer eens foto's maken en hier plaatsen.