Klusjestijd

Dan toch maar weer

Al geruime tijd irriteerde ik me aan het keukenraam. Margaret probeert me al sinds jaren over te halen om het keukenraam te vergroten, maar ik zie daar het nu (nog) niet van in. Ik kijk prima naar buiten, zeker nu ik de bubbeltjesglasramen heb vervangen door gewoon glas.
Nadeel is wel dat je nu dus het roestige traliewerk nog beter ziet, dus dat is een nieuw klusje. Iedere dag schuur ik een paar spijltjes, langer de schuurmachine vasthouden lukt niet met mijn handjes. Maar goed, we hebben de tijd. Vervelende is wel dat om er bij te kunnen ik het muskietengaas heb weg moeten halen, dus 's avonds geen keukenraam meer open.

Keuken/badkamerramen
Detail roest traliewerk
Snijplank, weer als nieuw

Gisteren heb ik ook eindelijk mijn beukenhouten snijplank afgeschuurd, dat klusje lag al te wachten sinds de verhuizing. Ik was er in Nederland al aan begonnen, maar omdat ik dat had ingevet met lijnolie moest er nogal wat geschuurd worden om die vetlaag weer weg te krijgen. Nadat ik dan het restant had weggeschuurd, wat vele velletjes schuurpapier kost, die lopen vol met vet/zaagselsmurrie, heb ik de mooie schone plank ingesmeerd met maisolie. Hij is weer als nieuw, alsof ik hem net bij Ikea vandaan heb.
Ik heb besloten met het buitenschilderwerk nog maar even te wachten. Eerst maar eens weten hoeveel ik voor de winkel moet gaan betalen, daar kan ik geen invloed op uitoefenen, het uitbesteden van het schilderwerk wel.....

Waar ik wel van baal is dat de hele dag het internet er weer uitligt. Schijnt een probleem in Cairo te zijn. Maar vorige week was er al een probleem in de centrale hier, ik betaal geen 200 pond per maand om iedere keer weer niet verbonden te zijn. Iedere keer is het dan alles weer resetten en opnieuw opstarten, checken of de telefoon het nog wel doet, dan loop ik alle stekkers na en dan na 7 uur krijg ik uiteindelijk de adsl-meneer te pakken die me dan weet te vertellen dat er weer een probleem is waar ze mee bezig zijn. Nou ja, misschien moet ik dan maar blij zijn dat ze het probleem onderkennen en er iets aan proberen te doen, laten we het maar van de zonnige kant bekijken.

Over zon gesproken, het is echt wennen nu de klok een uur terug is gegaan. Als ik dan binnen zit denk ik iedere keer aan het einde van de middag dat het bewolkt is geworden, maar het is gewoon de zon die achter het (rot-)hotel is gezakt en derhalve geen zonlicht meer in de tuin laat schijnen. Overdag is het nog steeds heet, volgens Margaret de laatste hittegolf van het jaar. Ik moet ook zeggen dat de slaapkamers al lang zo warm niet meer zijn. Maar 's avonds en 's nachts in de slaapkamer staat de airco voorlopig nog aan. Mede omdat als je de ramen op elkaar open zet je wakker gehouden wordt door de honden van de buren. De straathonden schijnen trouwens uit de wijk verdwenen.

Dat hotel ziet er trouwens niet al te fris uit, alle verdiepingen worden op dit moment met stempels ondersteund, blijkbaar is de bouw niet zo stevig. Ik heb al zitten kijken als de verdiepingen in elkaar zakken geeft het alleen een hoop stoftroep, maar als het opzij kukelt is ook mijn huis waarschijnlijk slachtoffer. Maar eens goed in de gaten houden.....
Maar wat verwachten ze ook eigenlijk, dit hotel wordt mede door kinderarbeid gebouwd en de werklui worden door de bouwmanager stomme gekken genoemd (stupid fools). Het moet een 5-sterrenhotel worden, maar het uitzicht is aan de ene kant op onze huizen en tuinen, aan de andere kant op een bouwplaats waar op dit moment ook allerlei bouwwerken verrijzen. Je zal daar straks maar een 5 sterrenprijs voor neertellen. Hou het in de gaten Marlin Inn 5 sterren......, volgend jaar misschien een keer klaar, of het jaar daarop. Geweldig uitzicht op bouwplaatsen en een bouwwerk volbracht met kinderarbeid wat door stempels gesteund moet worden!

Morgen weer naar de tandarts voor schoonmaken van het laatste kwart van mijn gebit. Ik heb er helemaal geen zin in, maar ja, het kost geloof ik 300 pond als je niet op komt dagen. Die kan ik beter besteden!

Ik ga maar eens even de hangmat opzoeken om een pernod te gaan drinken en twee Margrieten door te bladeren die ik van een Belgische mevrouw hier gekregen heb.

Hurghada, 1 oktober 2005