Het zal ook niet waar zijn

Gisterenmorgen zou de schilder komen, en jawel ze waren zowaar te vroeg. Ik had mijn twijfels of Said nou wel gekocht had wat ze bedoelden, want dat is een teak-olie, maar ja, dat was wat de schilder op mijn houten terras wilde gaan smeren. Omdat ik de bui al zag hangen, als je namelijk olie op niet echt schoon hout smeert en krijg je de vlekken er nooit meer af (schuren van vet hout is bijna ondoenbaar) vroeg ik dus of ze het goed wilden schuren. Maar nee, dat was niet nodig vonden zij. Nou, dat maak ik dus wel uit. Tenslotte betaal ik en moet ik er tegenaan kijken als het niet is zoals ik het wil en, in dit geval, ook nooit meer te herstellen tenzij ik nieuw hout laat leggen. Enfin, die zijn dus vetrokken en ik ben zelf met mijn eigen schuurmachines aan de gang gegaan want ik wil blank hout voor het bewerkt wordt. Dat wordt dus een klusje van enige tijd, iedere dag 1 vlak of zo. Misschien moet ik dan toch bij Jotun langs, die schijnen 'echte' schilders te hebben, wie weet is er een met een schuurmachine.....
Die van mij krijgen ze in ieder geval niet, dan weet ik dat die geen lang leven beschoren zijn.
Gisteren heb ik het deksel waaronder de rioleringsput zit geschuurd en in de olie gezet, vandaag nog een laag olie erop en ja, ik moet zeggen het heeft wel wat. Ik was nog effe bang dat het in de zon op den duur wellicht zwartig gaat worden, maar aangezien ze het ook gebruiken voor boten zal het wel goed gaan. En anders, dan toch een keer nieuw hout en botenlak of zo. In Nederland heb ik ooit een hele trap waar toen ik het huis betrok vloerbedekking op zat helemaal blank geschuurd. Een project van 2 of 3 jaar, want eerst moest de vloerbedekkinglijm eraf, toen een paar lagen verf en onder de verf zat ossegalverf. Nah, ik heb dus heel wat schuurmachines versleten toen. Maar met veel geduld en noeste arbeid heb ik dat afgekregen, zal met dit houtgebeuren ook wel lukken.

In het tuingebeuren gaat alles prima, iedere dag gaan er wel een paar easyplanten in grotere potten. De vrijgekomen zaaibakjes worden ongeveer meteen weer gevuld, ik heb een bende zaad en iedere keer als ik in die bakken kijk, dan denk ik van o ja, die en die en die. Maar ik wordt beperkt door mijn zaaibakjes en dat is misschien maar goed ook. Alhoewel, als ik teveel plantjes hebt, ik ken genoeg mensen die ik er een plezier mee kan doen. Het is en blijft een feest, al dat frisse groen. De fuchsiaknoppen groeien, ik ben benieuwd. Jaren geleden had ik in Nederland een heuse collectie, prachtige planten met al die verschillende kleuren.
De stekken van de brugmansia staan nu in hun (voorlopig) definitieve potten. In de tuinstukken bij de (Nederlandse) druiven heb ik radijsjes gezaaid. Daar moet je hier wel goed op letten, ooit had ik hier radijzen van 10 tot 15 centimeter, die heeft de buurman toen gekregen om ze in het zuur te zetten. Schijnt hier een tractatie te zijn.

Toen ik de witte bougainvillea bij het zomerterras op de hoek wilde snoeien, die was meer tak met stekels dan blad of bloem zette ik mijn voet op de rookton, die daar in diezelfde hoek staat. Daar was de rookton niet voor gebouwd en ik zakte dus tussen de kast, rookton en bank naar beneden. Mijn been heeft wat schrammen, en wellicht zal ik her en der een blauwe plek ontwikkelen. Na dit incident heb ik toch de trap maar gepakt, stom he, had ik beter meteen kunnen doen, maar tja, het leek eigenlijk wel stevig. De katten springen er tenslotte ook altijd op ;-). Haastige spoed is zelden goed, dat blijkt wel weer, en bezint al eer ge doende zijt en doende denk dan nog, zijn van die spreekwoorden die je achteraf door het hoofd spelen. Achteraf.........

Vanavond ga ik met Margaret naar de Marina, de Indiër daar schijnt erg goed te zijn. Het is al weer een tijd geleden dat ik Indiaas gegeten heb, was een van de keren dat Paul hier was, de eerste keer geloof ik. Hij vind het allemaal niet leuk wat ik over hem schrijf liet hij mij weten en min of meer dreigde hij hetzelfde over mij te gaan doen, iets op internet zetten of zo. Nou hij doet maar wat ie niet laten kan. Ik heb geen geheimen of een geheim leven. Hij nu ook niet meer trouwens ;-). Zijn vakantie is zo te merken niet doorgegaan, kan ik me wel iets bij voorstellen. Het is niet gemakkelijk als je als vrouw met 3 mannen die je belogen en bedrogen hebben, juist op het emotionele vlak, 10 dagen 'gezellig' moet zien door te brengen. Nou zou ze toch al nooit naar Egypte komen, dus wat dat betreft is er dan (voorlopig) een van zijn stellige uitspraken waargemaakt, zou je zo bijna kunnen zeggen.
Maar goed, niet kiezen was dus ook een keuze.

Zojuist met het schuren een nest mieren verstoord, ik zat werkelijk tussen de krioelende mieren. Een voordeel, ze beten niet.
Het jachtseizoen voor de katten is blijkbaar van start gegaan, gisteren twee vogellijkjes gevonden en vandaag een heel apart vogeltje kunnen redden. Deze keer had Douggy een vangst.
Was echt een bizar ding. Ik dacht dat ie doodsstuipen had. Zijn nek ging op en neer terwijl hij zijn kuif had opgezet. Toen ik hem goed wilde bekijken vloog ie ineens weg. In het vogelboek gekeken wat het nou kon zijn, blijkbaar is het een soort leeuwerik. Tussen het in de olie zetten en typen in heb ik de witte oleander eens flink gesnoeid, de takken belemmerden de doorgang van de poort en het pad langs het huis. Ergens wel zonde, maar ach het groeit toch weer als kool, bij alle afgeknipte stukken groeien straks weer meerdere zijtakken.

Oef zojuist hoorde ik buiten gespetter, ik begreep het even niet, Omar is tenslotte gisteren op vakantie gegaan. Het kwam van boven, nee, geen regen, blijkbaar is de afsluiter van de tank boven volgelopen en stopt hij de pomp niet meer. Grrrrrrr. Nou ja, is op zich mee te leven, er is een overloop waar het water dus uitdruppelt. O ja, het is maar goed dat ik aan het schuren ben gegaan, ik heb zo'n lang verlengsnoer voor de tuinapparaten, wat in de schuur woont, in een kastje. Met mijn brilletje op ontdekte ik vanmiddag dat de rat die een tijdje geleden de hoek van de deur had weggevreten en zich aldus een eigen toegang tot de schuur had verschaft, aan die kabel heeft zitten vreten, tot op het koperdraad. Pff, had ik zo in kunnen grijpen als ik het niet ontdekt had. Maar ducktape bracht uitkomst, dat gevaar is ook voorbij. Vandaag mijn quotum gehaald van het schuurwerk, een half vlak bij de schuur (die zijn dus half) en een half vlak bij de poort, morgen het andere bestaande halve vlak en dan de rest van die hele bij de poort. Geen idee hoe lang ik dan in totaal bezig ben, het waren best aardig wat vlakken. Maar goed, zoals het dan heet, je blijft er mee van de straat.

Nu is het tijd voor een biertje, poezen binnen halen, douchen en uitkleren aan en dan lekker gaan happen.

Never a dull day in Egypt

Hurghada, 11 april 2009