Helemaal gelukkig

Ik ben als een kind zo blij, mijn tuinvrouwhart is helemaal opgebloeid. Vandaag heeft een vriendin voor mij 2 dozen vol met plantjes van easyplant naar hier gebracht.
Dit is echt geweldig, van die kleine plantjes, gezond, goed wortelstelsel, helemaal perfect. Weinig schade want ze waren gisteren bij hen aangekomen en dus hoppa gelijk in de koffer en vanmiddag mocht ik ze in ontvangst nemen. Ik had ook al een aantal van die bussen portie potgrond hier, dat is ook zo iets geweldigs, geperste gedroogde cocopeat, ik doe er dan 5 in een schaal, een fikse lading water erbij en dan heb je perfecte zaai-, stek- of potgrond. Ik gebruik het meestal voor zaaien en stekken want ik ben er zuinig op, meegebrachte planten of hier gekochte planten die verpot moeten worden gaan in de potgrond (nou ja, zo zou je het kunnen noemen, ik heb er niet echt geweldige resultaten mee) van hier. De potgrond die ik uit Cairo mee heb genomen van de carrefour is van betere kwaliteit, maar is het nog niet helemaal. Ik ben blijkbaar nogal kieskeurig, maar ja dat zijn mijn planten ook, en dat is het resultaat wat telt. Het is altijd weer akelig als je dan iets bijzonders of moois hebt en het lukt niet omdat de potgrond niet goed is. Kan ik echt ernstig van balen. Maar goed, ik heb ook vandaag van Vreeken geperste blokken cocopeat gehad, alleen daar moet een deel geel zand bij. Die bestelling heb ik bij mijn opperpoets Said gedaan. Dat komt ook wel weer in orde. Die briketten zouden dus met 3 tot 4 liter water 8 tot 10 liter potgrond op moeten leveren en ik heb er 10 gekregen.

Rond pasen is er altijd een soort tuincentrumexpositie in Cairo, dit jaar ga ik daar nou echt eens naar toe. Jaren heb ik gewacht omdat er iemand mee zou gaan, maar goed, niet beslissen is ook een beslissing nemen, dus heb ik besloten zelf het heft in handen te nemen. Op die beurs hebben anderen echte potgrond gezien, in grote zakken. Als dat dus echt potgrond is en niet dat mensen potgrond weer verwarren met turf dan laat ik gewoon een lading met een vrachtwagen naar hier brengen. Het lijkt me zo geweldig om echte goede pot- en zaaigrond in overvloed te hebben, nu moet ik altijd heel goed nadenken waar ik mijn speciale portie potgrond wel of niet voor gebruik, want ja, er komt 5 liter potgrond uit zo'n verpakking. Die kleine zakjes die je in Nederland overal kunt kopen zijn volgens mij al 10 liter, de kleinste zakjes dus.

Maar goed, terug naar mijn grote schat. Ik zal zowel Ton Vreeken als eaysyplant een mail sturen dat ik hen heel hartelijk dank voor de spoedbestelling, ik hoorde kort van te voren een goede week of zo dat die vriendin kwam met haar gezin, en beiden hebben dus (terwijl het harstikke druk was met bestellingen) toch ervoor gezorgd dat ik mijn spullen hier kon krijgen. Dat noem ik nou eens service.

Ik heb dus nu diverse hangpetunia's, balkonlathyrus, geraniums, vlijtig liesjes, datura, lobelia's mimulusjes, akeleien, riddersporen, lavendel, groenten voor ratatouille, aardbeitjes, vingerhoedskruiden, viooltjes, fuchsia's en tomaten. Een aantal heb ik al in potten gezet, die waren best al wel groot en zaten een beetje klem in die plastic blisters.
De hangpetunia's zitten ook in kweekbakjes met grond, zo stukje bij beetje doe ik planten in potjes en bakjes. Tenslotte moet ik in mij enthousiasme niet vergeten dat mijn handen niet meer zijn zoals vroeger. Maar ik ben echt helemaal dolgelukkig. En nu maar hopen dat ze het allemaal overleven en aanslaan. De groenteplantjes die ik uit Nederland had meegenomen zijn helaas een vroege dood gestorven. Ik snap het nog steeds niet, de vorige keer (juni 2008) ging dat wel, die koolplantjes staan nog steeds in de tuin. Echt groot worden ze niet, maar ze blijven in leven.

Naast de plantjes had ik bij Ton Vreeken weer de nodige zaden besteld, een hele collectie datura's en brugmansia's en een verrassingspakket van cottage garden zaden, waarbij tot mijn grote verrassing ook een zakje phlomis zit, die heeft mijn zus ooit voor me gekocht toen ik nog in Nederland woonde, maar die kon ik helaas niet meenemen toen ik emigreerde. Ik ga nu dus maar proberen of ik ze gezaaid krijg. Een eerdere poging is niet gelukt, maar ja toen had ik ook geen goede zaaigrond. Ik heb zelfs vanavond in die blisters van easyplant grond en zaadjes gedaan, een kijken of dat ook werkt.

Vorige week heb ik al de zaden die ik zelf had gekocht in een tuincentrum in Nederland gezaaid. Daar komt het nodige al van op. Dat is toch zo lekker nu met die portie potgrond, voorheen was dat altijd teleurstellend, al dat werk en dan geen resultaat. Het geld vind ik dan wel jammer, maar de tijd en moeite die ik dan erin stopte en niks dat dan op kwam, of bijna niks. Maar nu, jippie, ik kan me weer bezig houden met waar ik voor naar Egypte kwam, plantjes, tuinieren, bloemen, zaaien, stekken enz. enz.

Grappig wel hoe dingen dan samenlopen. Ik ben met tuinieren gestopt toen er een man in mijn leven kwam die al snel naar hier zou komen, maar er was altijd wel iets wat hem daar hield. Ik heb daar nu een dikke streep onder gezet en hoppa, ik ben weer blij met plantjes en zaden bezig. Het zal wel toeval zijn hahahaha. De bengeltjes daarboven hebben me eindelijk in laten zien wat ware liefde is, liefde die je gelukkig maakt en niet bijna al je energie vreet. Terug naar de aarde, letterlijk en figuurlijk.

Ik ben er helemaal klaar mee, het is zowaar een opluchting. Geen buikpijn meer, geen kronkels meer in mijn maag, geen rotopmerkingen meer of dat ik zo zeur en zeik over voor mij belangrijke zaken, de vaagheid voorbij, gewoon weer lekker in mijn vel en met het echte leven bezig. Geen fantasieen die toch nooit waargemaakt worden, er zit weer grond onder mijn nagels, mijn hart en mijn ziel. Het leven is terug kleurrijk, mijn zelfvertrouwen is weer intact. Dat prinsessenleven wat ik zogenaamd zou krijgen, ruil ik met veel plezier in voor mijn tuinbestaan, planten liegen niet en bezorgen me geen stress, integendeel, die brengen je weer terug in je element. Die maken je vrolijk en blij. En dat hoort liefde te doen, nietwaar.

Ondertussen ben ik ook aardig bezig met de voorbereidingen voor Koninginnedag, ook weer zo iets geweldigs, de nieuwe (vrouwelijke) ambassadeur komt op 30 april dus hier naar Hurghada. Normaal viert ze het altijd in Cairo, dus echt een opstekertje voor de Nederlandse gemeenschap in Hurghada. Voor de Hollandse avond hadden we tot voor kort sponsoring van Heineken voor de drankjes, nu dat niet meer zo is, is er ook duidelijk een lagere opkomst, maar voor de viering van Koninginnedag is weer sponsoring toegezegd. Als dat bevestigd wordt dan kan ik de begroting voor de rest naar de ambassade sturen en dan wordt het weer een knalfeest.

Kortom, lekker bezig en geen zorgen meer over allerlei ongrijpbare zaken, mijn leven weer in mijn eigen hand. De zon schijnt iedere dag, mijn houten terras is geschuurd, nu nog een schilder die botenlak er op gaat smeren en dan alle planten ontdoen van de overblijfselen van zandstormen en schuurstof en dan heb ik weer een supertuin. Want ja, soms moeten anderen je de ogen weer eens openen, zelf raak je er aan gewend, maar het is echt een paradijsje die tuin van mij en ook het huis is zoals een vriendinnetje het noemde een luxe 7 sterren vakantiewoning.

Voorlopig zal ik niet meer naar Nederland komen, maar veel van mijn vriendinnetjes komen regelmatig deze kant op, en er zijn ook altijd weer lieve mensen die van alles voor me mee slepen naar hier. Zelf heb ik bendes kleren gekocht, ik was bezig met ruimte te maken in kasten, maar dat hoeft nu niet meer, kunnen mooi mijn spulletjes ruim hangen en liggen. Mijn koffiepadvoorraad is ook aardig, mijn vriezers en koekasten gevuld met allerlei heerlijkheden uit Nederland. Wat kan het leven toch mooi zijn.

Never a dull day in Egypte

Hurghada, 26 maart 2009