Goodies

Ik ben weer helemaal verwend, de (oude) buuv is weer naar hier gekomen en die brengt altijd allerlei heerlijkheden en andere hier niet (zo gemakkelijk) verkrijgbare zaken mee. Allerlei visdingen, rookworst, pate, filet american (toch lekkerder kant en klaar uit Nederland), gevulde speculaas, spruitjes, boerenkool en ook bollen voor de tuin.

Het wordt weer tijd om wat in de tuin te gaan doen, de temperaturen zijn weer draaglijk, gisterenavond heb ik zelfs de ramen van de kamer van zoonlief en die van mijn werkkamer op elkaar open gezet, de wind was niet warm meer. Ik kreeg zelfs toen ik beneden een filmpje lag te kijken koude voeten van de ven die boven mij aan het plafond draaide. Ja, de hete tijd is dus echt over. We kunnen nog wel degelijk een hittegolf krijgen, maar we stevenen af op weer lekker buiten-leven. Tuinjobbies, en die zijn er genoeg, na het suikerfeest moet ik een electricien laten komen, als ik de tuinverlichting aan wil doen dan knettert er ergens een lamp en daarbij zijn er nog wel meer werkjes op dat gebied. Een loodgieter is ook handig, zoals gezegd, een kraantje in de toilet beneden lekt, de pomp lekt en er zijn vast nog wel dingen op het watervlak die wat bijstelling kunnen gebruiken.

Margaret heeft ook wel zin om nog een keer op de boot te gaan, dus wie weet hoe snel ik weer op het meer zit. Ook de dahabaya ligt nog in het verschiet, mijn vriendinnetje in Luxor heeft pas al een soort van proeftrip gemaakt en ik heb van mijnheer Aart vernomen dat het hen ook goed is bevallen. Dan is er ook nog het duikkamp, jeetje zoveel te doen hier want ook allerlei mensen vinden hun weg weer naar Egypte, drukke sociale contacten, etentjes en zelfs af en toe naar het strand.

Er is een plan om in november hier een selatam makan (of zoiets) te organiseren met een echte indonesische kokkie die dan voor al die liefhebbers hier van deze uitzonderlijk lekkere keuken gaat koken. Ook daar moet ik dingen voor in het spoor gaan zetten. Nog een paar maanden en dan is het ook weer sinterklaas. Daar tussendoor allerlei mensen die komen en gaan en waar ik dan ook weer leuke dingen mee ga doen. Deze week heerlijk gegeten bij Le Deauville in El Gouna, St. Jacobsschelpen als starter en een tournedos met ganzenlever en truffels als hoofdgerecht. Het was echt jammie. Zaterdag en zondag heb ik ook afspraken voor een etentje daar, ik ga de kaart eens afwerken ;-).

Er werkt inmiddels een Nederlandse kok en dat is te merken, het was echt zaaaalig. De oude buuv is ook kok dus we hebben effe met die knaap gesproken. Toen ik vroeg waar ze die ganzenlever enzo haalden vertelde hij dat dat ingevlogen wordt uit Frankrijk. Het wordt hier echt steeds meer een paradijsje, ook op culinair gebied.
We zullen dit restaurant eens flink promoten zodat het deze heerlijke dingen blijft leveren. En wie weet is er wel een deal te sluiten met de kok of ik af en toe niet wat van hen af kan nemen, of mee kan bestellen. Dat zou helemaal mooi zijn.
Ik zal nog eens vragen hoe het zit met de Italiaanse traiteur, die zou na de ramadan open gaan, maar ja, inch allah, bokra en mumkin spelen weer mee, de bedoeling is toch deze maand. Dan kunnen de hammen ook van het lijstje uit Nederland. Scheelt allemaal weer in overgewichtkosten en die zijn niet mals.

Zo, de eerste bolletjes zitten in de grond en ik heb zelf even gekeken naar die sputterende tuinlamp. Daar is de bedrading een beetje van gesmolten, dus dat beìnvloedt dan de hele tuinverlichting. Ik kan het op dit moment niet fixen want de tuinman is bezig met de bewatering waar hij de pomp voor gebruikt en die zit ook op dezelfde stop. Hopelijk is hij weg voor het donker wordt, anders moet ik het morgen doen. En morgen is een druk dagje, eerst een koffiebezoek, dan iemand die me spekkoek komt brengen en ´s avonds ga ik weer uit eten. Het is feest hier voor gourmetjes.

De Franse traiteur is ook weer volop aan het werk, ik krijg bijna dagelijks sms-jes van wat er nu weer te verkrijgen is. Ik wacht nog steeds op paella, die was goddelijk de vorige keer.

Ondertussen is de tuinverlichting gefikst, een kroonsteentje ertussen gezet, nadat ik de draden een stukje heb ingekort en alle verbrande zooi een beetje heb weggehaald, de pomp van het watergekletter doet het weer, de ven, kortom het terras is weer bruikbaar want de tuinman heeft vanmiddag ook het terras weer aangeveegd. De Flamboyant is een beetje de pan uit aan het groeien en die ´verhaart´ nogal, iedere keer ligt de terrasvloer vol. Om te vieren dat het terras voor gebruik geopend is heb ik daar met de poezenmannetjes een biertje gedronken. Er waren weer van die grote mieren, eentje was zelfs zo brutaal op mijn bovenbeen te gaan rondhangen, hem en nog een paar enthousiastelingen is een nieuw lijfje in het vooruitzicht gesteld. Wat dan fascinerend is, die mieren zijn ongeveer een centimeter en binnen een mum van tijd komen er dan van die kleine faraomiertjes die de lijken wegslepen. Ik blijf dat bijzonder vinden, zo´n klein miertje, een milimeter of misschien anderhalf die dan zo´n grote mier versleept. Wondertjes in de natuur toch?

Vanavond heb ik even geen dingen te doen dus kan ik de rest van de serie Mcleods Daughters bekijken, zoonlief heeft de ontbrekende delen voor me meegebracht. Ik kan daar dan van genieten, lekker thuis, om de beurt komen de kerels naast me liggen en vragen dan hun deel van de aandacht op. Mijn grote tv-scherm, goed surround geluid, een lekkere bank, drankje, hapje, wat kan een mens nog meer verlangen. Op die momenten ben ik zo blij dat ik geen kerel heb, en zeker dat ik dat peultje, dat liegende en bedriegende peultje niet meer in mijn leven heb. Jemig, wat een sucker en looser was dat eigenlijk. Ik denk op een soort van onbewaakt moment nog wel eens aan hem, en dan komen al die leugens voorbij. Er is ook zoveel door hem verteld en dan vallen me daarvan ineens dingen te binnen.
Ik veracht die figuur, ik krijg te vernemen dat zijn bestaan ook wat wendingen heeft gekregen. Een van de zogenaamde belemmeringen om naar hier te komen is opgelost. Maar in deze herberg is geen plek meer voor hem.
Dat wat hem overkomt is hem van harte gegund, spelen met andermans gevoelens en levens kan weleens terugkaatsen.
Wat dat betreft is en blijft het ´wie goed doet, goed ontmoet´. Mensen prikken onzinverhalen door en op den duur sta je dan aardig in de kou, in je eentje. Ik moet er niet aan denken dat die man bij me was komen wonen, dan was ik deel geworden van de leugens en het bedrog. Het was pijnlijk, al die beloftes en toekomstfantasieën, maar gelukkig heb ik hem niet nodig, mijn leven is al druk en vol genoeg, met echte mensen en echte dingen, met blijheid en vrolijkheid. Geen zwaarlijvig mens in mijn bed, snurkend en me ongeveer het bed uitdrukkend, nee, twee lieve tevreden knuffelkatten naast me die echt zijn. Hun knuffels zijn gemeend, die zijn blij met me en ik met hen.

Het was een fantasietje, voor hem in ieder geval, hij zal zijn trekken wel thuis krijgen. Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel, van die tegeltjeswijsheden die niet voor niks door de tijden heen hun bestaansrecht hebben gegkregen.
Ik heb een lekker leventje, allemaal zelf gepresteerd, zonder leugens of bedrog, met hard werken en op de juiste tijd de goede beslissingen nemen. Het gaat over, die herinneringen slijten want lucht was het, gebakken lucht en dan nog met een vies kwalmpje ook.

Nog 1 dvd en dan is de serie Mcleods ook helemaal bekeken, er liggen nog genoeg filmpjes op me te wachten.

Het is druk, mensen vliegen af en aan, iedere avond wel een etentje en soms dagen dat ik allerlei bezoek krijg, af en toe wil ik gewoon effe niks, op tijd naar bed, geen mensen om me heen en ook geen telefoon, pingels op msn, effe tijd voor mezelf. Kun je zo nodig hebben he. Ik vind het heerlijk hoor, al die invitaties, maar ik ben ook genoeg kluizenaar om zalig te genieten van mijn huis, muziek, filmpjes, mijn heerlijke waterbed met extra topping waar je als een prinses in omgord wordt, de poezemannetjes naast me, de tuin, het terras, kortom mijn (soms over)volle leventje. Nog afgezien van electriciteitswerkjes, de was, de poetsers, de tuinman, enz. enz.

Never a dull day in Egypt, kan er niks anders van maken.