Genieten van het voorjaar

Rups van de kolibriemot

Heerlijk, die zon, die blauwe lucht, je kunt er weer extra van genieten als je een tijdje in de grauwe grijze nattigheid hebt vertoefd. Niet alleen het weer, maar ook de tuin doet voorjaarsachtig aan, alles begint weer uit te lopen en te bloeien. De dubbele witte en roze, maar ook de enkele roze oleander is al weer aan de boei. Rozen als supersoepkommen zo groot buigen zich onder de rozenboog door. Een gele trompetlelie, alsmede een donkerpaarse met lichtpaarse binnenkant (fleur de lilac) laten je neus hun geuren toekomen. Ook die rozen bij de rozenboog geurten trouwens verrukkelijk. De mangoboom staat ongelooflijk in de bloei, als dit zo doorgaat heb ik dit jaar een fikse oogst eigen mango's.

 

Fleur de Lilac

Gele brugmansia

De donkerroze bouga verwindt zich in de lichtroze en samen vinden ze zich een weg langs de gevel tot aan het dak bijna, ook het balkon begint aardig bebloemd te raken. De zaaitafel is inmiddels leeggemaakt voor de nieuwe lading, helaas ben ik er nog niet aan toe gekomen, morgen zal het ook niet lukken, maar vrijdag weer een nieuwe dag.
Gisteren heb ik weer eens een indische rijsttafel gemaakt, ditmaal voor Loetie en Esther. Tussen de bedrijven door ben ik een aantal sambals gaan maken en atjar tampoer. Dit ter voorbereiding op de workshop die we in principe in maar gepland hebben. Op zich is het allemaal niet zo moeilijk, het enige is dat je best keukenhandschoenen aan kan doen of jezelf zo controleren dat je niet in een onbewaakt ogenblik in je ogen wrijft of andere tere huiddelen van jezelf of van een ander met je vingers beroert, want dan mag de brandweer komen, alhoewel met water deze brand ook niet te blussen is. De sappen van spaanse pepers trekken in je huid en zorgen minstens een etmaal voor brandgevaar. Ooit in het verleden heb ik daar op onprettige wijze kennis mee gemaakt, dat vergeet je dus niet zo gemakkelijk. Het was allemaal erg lekker, de sambals wel aardig heet, maar ja, zo hoort dat eigenlijk ook.

Loetie en Esther kwamen laat aan, ik begon al te denken dat ze vertraging hadden gehad, als ik hen probeerde te bellen kreeg ik afgesloten toon. Ook konden zij mij niet bellen, maar dat had uiteindelijk met de kaart van Loetie te maken. Inmiddels zijn we wederzijds bereikbaar, want eerst kon zij mij wel tekst sturen, maar niet bellen. Ik kon dan wel bellen, maar dat is dan op het nederlandse (dure) nummer. Ik had al een opwaardeerkaart gehaald, maar de simkaart die ik had werkte niet meer. Anyway, morgen met hen beiden naar dokter Jan en als het goed is krijgen we daar als lunch overheerlijke Vitello Tonata van Patricia, en dan in de avond naar de duty free (inmiddels heb ik al 10 sloffen dunhill) en dan naar de expat-avond bij Moby Dick.

Dat loopt goed, de laatste keer waren er al meer dan 30 mensen, en dat was dan de 3e avond pas. Er is dus duidelijk behoefte aan zoiets. Morgen gaan we inventariseren waar mensen behoefte aan hebben, kijken wat dat oplevert.
Zojuist heb ik buiten een biertje gedronken, het begon te schemeren en het is nu echt heerlijk om buiten te zitten, zelfs dus als de zon onder is.

Er komt langzamerhand ook weer orde in het huis, eergisteren heb ik de koelkast uitgeruimd en helemaal schoongemaakt, dat zijn zo van die klusjes die je toch zelf moet doen en eens in de zoveel tijd is het nodig. Tussentijds maak ik ook wel schoon, maar af en toe moet alles los wat los kan en diep schoongemaakt. Dan kom je ook weer sausjes en andere potdingen tegen die overtijd zijn en op die manier komt er weer extra ruimte. In de schuur heb ik ook weer loopruimte gemaakt, gisten hebben Margaret en ik een boozerun gedaan, maar toen ik de doos wijn in de schuur wilde zetten kwam ik erachter dat ik nog een volle doos rood had staan. Heb ik voor niets een aantal dagen zonder rode wijn geleefd ;-). Nu kan ik wel weer even vooruit, als ik tenminste niet teveel gasten krijg.... Er is heir nog geen alcoholcontrole, dus sommige mensen gaan best wel met nogal wat op in de auto, gelukkig gaan de meeste mensen die ik ken met een taxi, dat is voor de verkeersveiligheid nog het beste in zulke gevallen.

O ja, we hebben inmiddels een nieuw Grieks restaurant erbij in Sakalla. Ik kan de moussaka aanbevelen, maar ofwel neem dan geen voorgerecht (het is nogal een fikse schotel) of als je toch een voorgerecht wil, neem dan de helft of wat er over is mee als lunch voor de volgende dag. Het is echt een volledige maaltijd zonder iets anders.
Zoals altijd zie je in Sakalla weer van alles gebeuren, jonge dames die versierd worden door zo'n 'charmante' egyptische jongeling, die dan onderwijl de vriendin van zijn vriendin ook aan het inpalmen is, de gebruikelijke oudere dames met hun gigolo, het blijft mij tegen de borst stuiten, van die vrouwen van in de 60 of zo met een knul van in de 20, ziet niet uit. Maar ja, het zal wel echte liefde zijn..........
Er wordt volop gehandeld, zowel in zaken die in de winkel(tje)s liggen als in liefde, ofwel, op geld (en andere zaken) beluste egyptenaren die hun verhaaltjes afdraaien en de (meest west-) europese dames en meiden die het allemaal willen geloven. Een van de redenen dat ik 's avonds niet zo graag in Sakalla kom. Te druk en teveel van dat soort gedoe.

De katten beginnen weer een beetje normaal te doen, Clousseau is weer zelfverklaarde wasbakraskat, ze hangen beiden niet zo veel meer om me heen, ik denk dat ze het wel weer geloven dat ik niet ineens weer weg ben. Alhoewel, eind april is het feest van de schoonmaak van de witte woestijn, ik ben heel benieuwd, slapen onder de miljoenen sterren (die je daar ook echt ziet), bij een kampvuur eten en woestijnvosjes die aan je komen snuffelen (als je geluk hebt). De foto's die ik gezien heb laten een adembenemende schoonheid zien, prachtige sculpturen door wind er weer gevormd (vooral wind naar ik aanneem).

De meeste films die in onderweg heb gedownload zijn gebrand, jemig, weer een stuk of 50 of meer erbij. Er moet nu echt iets gemaakt worden om al die dingen op te slaan, het zal toch wel een valse wand worden, ik zie geen andere plek waar ik nog even vooruitkan met ze kwijt ze raken.
De neuzen van de tulpen steken door de aarde, die is door het water ook wat ingeklonken, maar de mierikswortel groeit echt hard, daar zijn blaadjes van boven de grond gekomen.
Ik hoop zo dat de rabarber en niet te vergeten de pioenrozen het deze keer gaan doen en blijven doen. Ik had in Nederland een pioenboom, met bloemen van wel een centimeter of 30, echt geweldig. Maar ja, die komt uit de Himalaya als ik me niet vergis, dat gaat hier dus echt niet lukken. Maar gewone pioenen, mits genoeg water gegeven, zouden het toch moeten doen.

Maandag

Het jaarlijkse 'festijn', het vernieuwen van het visum. Margaret vertelde dat ze met Janet en John naar het visumkantoor ging en meteen bedacht ik van o ja, ik moet ook weer. Ongewild was dat weer een beetje naar de achtergrond geschoven, ik vind het ook een naar gebeuren. Maar goed, het moet. Dus vanmorgen om kwart voor negen in de auto naar Dahar, de zeekant om de eersten te zijn. En jawel, het was nog erg rustig. De vorige keer hadden Janet en John kunnen wachten, deze keer dus niet, we moesten (zoals al jaren eigenlijk) terugkomen om 1 uur. Uiteraard was er weer iets niet in orde, niet bij mij deze keer, maar Janet en John hadden geen fotocopie gemaakt van hun laatste inreisvisum en ja, dan wordt je teruggestuurd. Ik bedacht dat gelukkig gisteren en meende dat ik daarom niet meekon, maar Margaret herinnerde me eraan dat ik een printer met kopieerfunctie heb, dus ik had mijn spullen compleet.

Om 1 uur gingen we terug, natuurlijk was er geen paspoort klaar, het in ongestructureerde zooi daar, 4 mensen werken aan de aanvragen. Eentje vertaalt in het Arabisch, dan gaat het naar de mevrouw die een stempeltje erin zet en het in het grote boek schrijft, er is een andere dame die de postzegels plakt, dan nog een meneer die ook weer iets nakijkt en vervolgens als laatste stap een knaap in uniform die heel gewichtig alle paspoorten doorbladert en dan een stempel zet, dat is ongeveer de laatste stap. Om tegen kwart voor 2 kregen we dan eindelijk onze paspoorten. Daarna vonden we wel een verfrissing te hebben verdiend en zijn we bij Friendship Village een biertje gaan drinken en hebben we een kleinigheidje gegeten.

Tot mijn verrassing kwam de 'vakantietuinman', Hazzam is vandaag weer voor 10 dagen vertrokken, nadat hij het grote terras een grote beurt had gegeven. Ik was er al aan begonnen, maar hij vond dat hij het moest doen. Vond ik helemaal niet erg, want met de regen en de zandstormen is het een stoffig werkje. Ik heb alle kussens weer gewassen, morgen zijn de gordijnen aan de beurt. Het wordt echt tijd voor het terrasleven, overdag is het rond de 30 of zo, 's avonds tussen de 22 en 25. Heerlijk weer dus, wel wat warm voor de tijd van het jaar.

Donderdag
Vannacht heb ik de airco aangehad, het was te warm. De ven kon het niet aangenaam meer houden, het is gewoon te warm.
Ook heb ik gisteren de poetsmeneer de dekbedhoes uit de hoes laten halen zodat ik slechts onder de hoes lig. Het is niet te geloven bijna, het lijkt wel europees zomerweer en temperatuur. Het is verdorie nog maar net maart. Bizar.
Gisteren heerlijk bloemkool met varkenskotelet op, met kaassaus en gebakken aardappeltjes, eergisteren verse spinazie met kotelet en gekookte aardappels. Daar kan ik dan echt van genieten.

De leeuwebekjes in de bakken (eigen zaaisel) doen het prachtig. Ik heb gele en donkerroze exemplaren in bloei nu, geen idee of er nog meer kleuren komen. De Brugmansia's staan ook weer met bloemknoppen, de zelfgezaaide lavas schijnt het nu ook te gaan doen enz. enz. Het is echt door de goede potgrond dat planten het nu wel doen en eerst niet. Alleen als het dan weer zo snel al warm wordt is dat weer een streep door de rekening. Maar wie weet is het alleen een hittegolf en worden de temperaturen weer normaler. Voor mij hoeft het niet zo warm, we hebben nog genoeg warme maanden in het vooruitzicht.

Zojuist heb ik bij de dichtbij gelegen electrawinkel geweest, daar heb ik nieuwe buitenlampen gekocht, een nieuwe ventilator voor boven het grote terras en nieuwe lampen voor boven de tafel. Nu overmorgen de electricien bellen zodat de hele buitenboel wordt vervangen en alles dan toch eindelijk eens fatsoenlijk wordt aangelegd. Hazzam heeft van de week alle bollen van de lampen die aan het huis hangen vervangen, dat brandt ook allemaal weer. Nu nog een aantal lampen uitkiezen voor het winterterras en die hoek en dan is de buitenboel weer op orde.

Hurghada, 11 maart 2010