Met genoegen in de kou

Ja, ik kan er van genieten, of laat ik het anders zeggen, ik heb er geen problemen mee. Regen, wind, kou, het is een soort van genoegen omdat ik de zekerheid heb van de dagelijkse blauwe lucht en zon als ik weer terug ga. Nog vreemder eigenlijk, tegen kou kun je je kleden, tegen warmte niet ;-). Een oplossing daarvoor is geen kleding, maar ja, binnenshuis en tuin kan dat wel, maar op straat wordt dat in een moslimland wat anders.......... Niet dat ik de behoefte daaraan zou hebben, maar ik bedoel maar.

Ik zit in Noordwijk in een leuk zomerhuisje, minder luxe als mijn eigen huis, maar met een beetje aanpassingen een prima plek voor de komende weken. Lekker centraal in het land, ik heb een auto te leen van een vriendinnetje en bij het huisje is een eigen parkeerplek, zoals zo veel plaatsen in Nederland, waar je geplukt wordt waar ze je kunnen plukken, is in Noordwijk overal parkeergeld verplicht, zelfs dag en nacht.

Vandaag de verjaardag van mijn zoon gevierd. Ik heb hem vanaf de parkeerplaats gebeld met mijn Egyptische telefoon en toen gezegd 'loop even naar buiten'. Het was gezellig en leuk, hij had het al wel verdacht gevonden dat ik niet op internet was, maar dat is wel vaker, als er weer eens een boot over een kabel vaart, of soms electriciteitsproblemen of wat dan ook. Zijn vriendin had het geheim gelukkig ook kunnen bewaren, althans tegen mijn zoon, niet tegen haar ouders. Die mocht ik dan ook vanavond ontmoeten. Leuke mensen, maar dat had ik al uit de gesprekken begrepen en de vriendin van mijn zoon is ook een leuke meid. Zo een mag met liefde mijn schoondochter worden.

Mijn zoon heeft een nieuwe hobby, superpadden zijn inmiddels zijn huisdieren en daar komt heel wat bij kijken, hij kweekt inmiddels zelf torren en sprinkhanen, want dat vinden die beesten lekker. Wel grappig eigenlijk. Hij maakt er ook een hele studie van, hij leest zelfs boeken tegenwoordig, boeken van papier dus, ik viel bijna achterover toen ik dat voor het eerst vernam. Zo zie je maar weer, alles komt goed.

Het is weer een genoegen om volkomen overdonderd te worden in de supermarkten hier, al die keuze, al die kant en klaar dingen. Wij hebben inmiddels ook een stuk of 4 grote supermarkten in Hurghada, maar het is toch anders. De mega schappen met kant en klaar en mixen en sauzen en whatever. De soorten kazen, vleeswaren, vleessoorten, groenten, het is allemaal net effe 10 keer zoveel of zo. Het blijft genieten ook van bijvoorbeeld witlof. Ja, die heb ik ook een keer gevonden bij de Metro in Hurghada, maar die hadden ongeveer de grootte van een wijsvinger en hier heb je ze zoals ik ze gewend ben.

Vandaag heb ik samen met mijn zoon en zijn vriendin Roti gehaald en gegeten, dat zijn dan zo van die dingen he, die kun je missen. Er vlakbij was een toko met zo'n heerlijke oudere indonesische vrouw, ook daar ben ik even naar binnen gelopen en heb ik een menu meegenomen, het zag er fantastisch uit, grote keuze en een meneer die er zijn bestelling deed, vertelde dat hij er al jaren kwam, dus dat moet goed zijn. Hij genoot er nog steeds van in ieder geval.

Morgen ga ik lunchen met Loetie en wellicht ook nog wat shoppen. Vandaag heb ik bij de Action even wat spullen gehaald om het huis iets te veraangenamen. Voor het koken is er van alles, maar ik miste wat schalen en zag ook nog een koekenpan voor een paar euro. Daarnaast heb ik een tweepersoons dekbed gekocht (maar omdat ik dus terugging na het betalen die koekepan zag bij een volgende klant en daarom terug de winkel in ging) daar bij de kassa laten liggen blijkbaar. Daar kwamen we veel later achter. Maar goed, ik had het bonnetje nog en morgen gaat mijn zoon daar mee langs om het dekbed alsnog op te halen. Er zijn wel dekbedden, maar van die eenpersoonsdingen en dat vind ik niet prettig. Dus ook een onderlaken en hoeslaken voor het dekbed. Omdat ik allemaal nieuw badlinnen heb gekocht had ik dus een tas vol met badlakens voor mijn zoon bij me, twee badlakens heb ik maar even hier gehouden omdat je in de badhanddoeken die bij het huisje geleverd werden niet helemaal kan wegkruipen en ja, met de kou hier is dat toch wel prettig. Die worden de laatste of voorlaatste dag naar mijn zoon gebracht, als nabestelling zeg maar.

Hij was blij met de kleding en het oude en ook nieuw voor hem gekochte badlinnen, aja, ook al had ie al geld voor zijn verjaardag gehad voor zijn nieuwe hobby (hij is een nieuw en groter terrarium aan het bouwen), ik heb maar een broddellapje zoals ik het wel eens zeg, en sinds ie niet meer vraagt is het ook leuk om te geven.

Daar kon ik even op internet en dus mijn email binnenhalen, want ik moet mijn ticket voor de terugreis nog binnenkrijgen. Dan moet ik ook nog effe ergens dat uit kunnen printen, maar mocht ik niemand vinden waar dat effe kan, dan kun je dat altijd nog bij een bibliotheek dacht ik te weten.

Het zomerhuisje ziet er nu wat apart uit, ik heb de nieuwe lakens bij mijn zoon gewassen, maar ja, hij heeft geen droger dus ik heb hier het een en ander gefabriekt om ze dan maar hier te drogen. Buiten is het geen doen met die vochtigheid en regelmatige regen, dus dan maar improviseren. Gelukkig heb ik in mijn leven van allerlei situaties het hoofd geboden en verzin ik wel een manier om toch dat voor elkaar te krijgen wat ik in mijn hoofd heb. CreaBea heet dat dan wel geloof ik.

Kortom, al weer van alles gedaan, maar ook lekker uitgeslapen, want de aankomst in Belgie was natuurlijk een latertje, dan nog de reis naar Noordwijk, nog effe wat drinken enz. en dan is het al gauw bijna ochtend.
Ik moet het afkloppen, maar tot op heden nog geen last gehad van 'de vloek van Tante Betje', de krampen en buikloop die ik hier meestal krijg, dus morgen hoop ik gewoon te kunnen lunchen en boodschapjes doen enzo.

Ik ga zo meteen onder de lakens, nog onder de eenpersoontjes, maar hopelijk morgen dus riant onder een veren dekbed van 2.00 x 2.40, trouwens bizar hoe weinig je daar bij de Action voor betaalt, maar goed. Dit is het tweede dekbed dat ik hier koop of misschien zelfs het derde, deze ga ik maar opslaan bij mijn zoon, want de meeste vakantiewoningen hebben eenpersoonsbedden en dekbedden, dus kan ik er beter hier een hebben voor het geval dat....

Anyway, never a dull day, even in Holland, zullen we maar zeggen.

Noordwijk, 17 februari 2009