De witte woestijn schoonmaaktrip

Het symbool van de witte woestijn, de kip en de boom

Eindelijk, na jaren plannen en altijd weer uitstel ben ik dan in de witte woestijn terechtgekomen. Nee, geen safari zoals oorspronkelijk gepland, maar een kleine week de rotzooi van anderen opruimen om dit ongelooflijk mooie stuk natuur resp. moeder aarde weer terug te brengen naar hoe het hoort te zijn, ongerept en oogverblindend.

 

Als plakken merengue

Rimpels in het zand

De witte woestijn bestaat uit diverse landschappen, varierend van witte velden als schuimkoppen van de zee, platen oogverblindend wit en dan de velden met door wind en weer gevormde sculpturen. Daar tussendoor zandduinen, paarsroze lavavelden, zwarte lavavelden en velden van zand met korrels lava, waar de bandensporen van de eerste explorers (1920) nog steeds te onderscheiden zijn van de huidige bredere banden.

 

Onder de palm verschuilend voor de koperen ploert

De paarsroze lavavelden

Dan de wadi's, de groene oases met hun ondergrondse waterlopen, de bronnen met hun palmenbegroeiing, her en der bosjes ruige stekeldingen en zomaar ineens in het woestijnlandschap een heuvel waar een bron uitkomt. De bronnen waren meestal als sinds mensenheugenis omgetoverd tot kamelendrinkplaatsen.

 

De oorsprong van de bron op de heuveltop

en de uiteindelijke drinkbakken op grondniveau

 

Vanaf de top van de heuvel, de oorsprong van de bron (ja, wonderlijk genoeg op de top) liep het water dan via een aantal reservoirs naar beneden in de uiteindelijke drinkbak op grondniveau. Na onze schoonmaak, helder water.

 

Een bizar wonderschoon geheel waarvan ik deel mocht uitmaken. Geen echte safari, tenslotte waren we er om schoon te maken, maar die paar uurtjes werk per dag wogen ruimscheeps op tegen al het moois, het plezier, de fijne mensen die ik ontmoet heb en het totaal.

 
De eettent
Avondmuziek

Het eten was fantastisch, te veel voor mijn maag feitelijk want ik moest ontbijten vond men, om niet ziek te worden. Nou, de laatste 2 dagen heb ik mijn eigen ritme weer ingevoerd en dat deed mijn lijf goed. Na ruim 20 jaar zonder ontbijt is mijn gestel gewend aan niet eten in de morgen en gaat het op hol als ik wel eet.

 
     

et kamp bestond uit een grote l-vormige tent van doeken van kamelen en ezelhaar, met stokken omhooggehouden en kleden op de grond waar we op konden zitten, liggen, hangen of wat dan ook. Een deel van deze tentformatie was keuken, daarvoor een tafel waar het eten werd geserveerd, een tafel ernaast met mokken, glazen en drank, koelboxen voor water en frisdrank (en een enkele keer een biertje).
Genoeg ruimte voor iedereen, je kon je eigen hoekjes maken, wel of niet met anderen verkeren, en dan was er 's avonds nog het kampvuur waar muziek gemaakt werd, gezongen werd (bedoeinenmuziek- en zang) en ook gedanst werd van tijd tot tijd. Een gezellig en mooi gebeuren.

 

De (slaap)tenten stonden in een gedeelte naast een sculptuur, achter de grote tent waardoor de wind enigzins gebroken werd, alhoewel we een zandstormpje hebben gehad waarbij dan iedere tent toch enigzins was gaan wandelen en een laagje zand zich over je interieur (slaapzak, luchtbed, etc.) had verstrooid. We hadden 2 toiletten en een douche, agregaten voor de stroom, kortom alles wat nodig is voor een aangenaam basic verblijf in de woestijn.Je had de keuze uit een tent voor jezelf of een tent met meerdere mensen. Ik had mijn eigen tent in cairo gekocht, een ietwat ruimere dan de eenpersoonstentjes, die werd dan ook de bungalow genoemd.

 

Aankomst in het kamp

Tentenkamp in wording, uiterst rechts mijn 'bungalow'

's Morgens was het op tijd ontbijten, dan trokken we met de 4wd's naar een plek om een paar uur schoon te maken, als we niet te ver van het basiskamp afwaren dan gingen we voor de lunch en rustpauze daar naar terug, anders werd er in een oase een lunch klaargemaakt en verorberd, waarna we in de schaduw van palmen onze rustpauze hadden.

lunch onderweg bij een kleine oase

 

 

 

Even een break voor we teruggingen naar het basiskamp

uitladen spullen voor de lunch

Daarna gingen we weer een paar uur werken, tot rond half 7, 7 uur om vervolgens met al de verzamelde rommel kampwaarts te keren voor een douche, diner en avondvermaak.

 

Muziek bij het kampvuur

en magnifieke zonsondergangen

Het was bijzonder om te gaan slapen met die muziek en dans, die soms tot laat doorging, een enkele keer hoorde je een woestijnvosje keffen, de volgende morgen kon je dan ook hun sporen langs de tenten zien, voor de rest was het genieten van oorverdovende stilte, vooral als je in de woestijn aan het schoonmaken was. De sterrenhemel, tja, een met miljoenen pinkelende lichtjes uitspansel is en blijft een overweldigend iets, dan voel je je heel klein, wat zowiezo in die ongelooflijke leegte die je soms in de woestijn voor je ziet ook zo op je overkomt, we zijn nietig en slecht een zandkorreltje in dat sinds miljoenen jaren al bestaande woestijnlandschap.

Aangezien ik volgende week alweer vertrek voor een trip naar Dubai weet ik niet of ik tijd heb om het hele verhaal te schrijven inclusief foto's op te laden. Tussen de trips door is het sociaal gezien ook nogal drukjes, mensen vliegen af en aan, weer heerlijk rookworsten, koffie en kattenvoer (en andere heerlijkheden) ontvangen, het leven is mooi.

Never a dull day in Egypt!

Hurghada, 8 mei 2010