Dag twee Cairo dec. 2009

De wekker had ik om 8 uur gezet, zodat ik alle tijd heb voor mijn routinedingen van de dag. Ik heb me gisteren voor ik ging slapen suf gezocht naar de tijden voor het ontbijt. Nergens op de kamer was ook maar iets wat daar uitsluitsel over gaf. Ik heb een heel boekwerk door zitten bladeren waar alle services, restaurants en wat dan ook in te vinden was, geen ontbijt-tijden. Zelfs op de website van het hotel niet te vinden. Uiteindelijk heb ik de telefoon maar gebruikt en wel deftig; van 6 tot 11. Eerst dus een paar mokken capuccino, een paar peukjes, dan douchen en ontbijten. Na het ontbijt wellicht nog een bakkie, dan koffer inruimen, resp. deze ruimtes uitruimen en kijken wat ik dan verder met de dag ga doen.

 
Een van de twee balkonnen
De Spits, door een kapotte auto links bijna geen verkeer

Ik heb nog steeds geen plannen, behalve dan mijn lunchtijd-afspraak op de ambassade. Heerlijk, zo'n oningevulde dag waar heel veel mogelijkheden voor open staan. Cairo ontwaakte trouwens grauw en grijs, een dik wolkendek hing over de opstartende verkeerschaos. Zodra ik de gordijnen opendeed (en de balkondeur) werd het getoeter weer de gebruikelijke kakafonie. Er is een mooi artikel van Alexander Weissink over de taxi-chauffeurs hier, maar dat geldt voor heel Egypte vrees ik, die taxi-chauffeur had zijn oude gammele bak ingeruild voor een nieuwe, dit omdat de regering al die soms levensgevaarlijke oude bakken van de weg wil hebben. Met subsidie en een afbetalingsregeling kunnen ze/ moeten ze een nieuwe kopen. Tijdens de rit van het ruilstation tot Cairo-stad, iets van een half uur, had de man tientallen keren op de claxon gedrukt. De eindzin van het artikel was dan ook iets van 'ook al hebben ze een nieuwe auto, oude gebruiken zullen wel nooit afgeleerd worden'.

De zon probeert wel door de bewolking heen te dringen, heel even waren de straten gebaadt in het gouden licht, maar dat was maar even, de smog/bewolking won toch weer. Het is echt leuk om het verkeer vanaf hoogte te bekijken, een auto met pech kan hier zomaar een gigafile veroorzaken, zeker als dat op een toevoerweg is die uit 2 banen bestaat. Nog erger als een auto dwars op de weg gaat staan en een vierbaansweg, waar ze gewoonlijk met minstens 5 rijen auto's rijden wordt versmald, van ritsen hebben ze hier nog niet gehoord dus persen ze zich tot het laatst naar het punt waar de weg nog maar 2 baans doorgaand is (met een afslag naar links extra) wat natuurlijk niet zo goed lukt. Toch blijven ze het doen, dag na dag, jaar na jaar.

 
Grijs en grauw
van de smog, Cairo in de ochtend

Het ontbijt was weer fantastisch, ik heb genoten van echte en goede koffie, sushi, scrambled eggs met zalm, heerlijk volkoren bruinbrood met kaas en spinazie. Een beetje apart omdat ik eigenlijk thuis nooit ontbijt, maar zo af en toe wel lekker en dan kan ik er vandaag wel effe tegenaan, want het is nog steeds niet duidelijk waar ik voor de rest vandaag zal eten. De planning met Margaret en Injy is wat lastig met mijn afspraak in combinatie met de hunne, maar we bellen in de middag om te zien of er nog een ontmoeting inzit. Mijn vliegtuig gaat om 19.15, dus moet ik om 18.15 ongeveer op de luchthaven zijn, mag ook half 7 zijn. Maar met het verkeer hier is het een uur van de stad naar de luchthaven (mogelijk zelfs langer). City Stars, een supermall ligt op de weg naar de luchthaven in Heliopolos dus, wil ik nog wat winkelen dan moet ik om half 6 ongeveer bij City Stars weg, rekening houdend met de spits. Pffff, ik heb nog niet genoeg koffie op geloof ik om een goed plan in elkaar te fietsen. Zoals de Britten dan zeggen, 'we play it by ear'.

Een laatste kop capuccino op het balkon, de kamer uitgeruimd, airporter ingepakt en uitgecheckt. Airporter in bewaring gegeven en op weg naar de ambassade. Iedere keer doe ik dat weer verkeerd, eigenlijk moet ik gewoon de winkelstraat volgen en dan de 2e straat links, maar steeds weer loop ik de eerste straat in en verdwaal dan in de wijk daar. Uiteindelijk kom ik dan wel in de goede straat alleen altijd een stuk verder dan noodzakelijk. Anyway, is ook wel weer leuk want ik ontdekte daardoor een groot park en een museum voor islamitische kunst. Op de ambassade weer een kopje echte Douwe Egberts gedronken en weer terug naar het hotel, onderweg nog geprobeerd of Maisson Thomas dan wel varkensdingen had, ook niet dus, bij Maghrabi mijn variofocusbril van nieuwe neusvleugeltjes laten voorzien, ik had alsmaar afdrukken in mijn neus en de Magharabi in Senso Mall had het niet verholpen. In Diwa, de boekwinkel in Zmalek kerstinpakpapier en kerstkaarten gekocht, alsmede van die zakjes om cadeuatjes in te doen, handgemaakt en van jute....

Het Marriot weer in Kerstsfeer

Na terugkomst heb ik even genoten van een glas bier in de zon, vooraleer ik mijn koffertje op ging halen. Ik was nog aan het wachten tot er een meneer naast mij aan een tafeltje ging zitten en ook al avances maakte. Hij vroeg zelfs of hij aan mijn tafeltje mocht komen. Meneer zou in de im- export zitten en gaf me diverse complimenten, toen ik mijn biertje ophad heb ik hem vriendelijk goedendag gezegd, pfff, het zal wel in de lucht zitten of zo, al die mannelijke attentie.
In de 'winkelstraat' van het hotel 2 van die heerlijke bruine broden gescoord, wel duur trouwens. Maar goed, die ochtend bij het ontbijt had ik zoiets van, ja, dat brood is echt lekker, het smaakt vrijwel hetzelfde als het Pain de Boulogne van Albert Heijn. Koffertje opgehaald en naar de uitgang gelopen voor een taxi. Ik vond een keurige meneer met een nieuwe taxi die me voor (na enig stechelen) 125 pond naar City Stars zou brengen, daar op me zou wachten en vervolgens naar de luchthaven zou rijden. Rond 3 uur waren we in Heliopolos, waar het verkeer op volle drukte was, de ambtenaren stoppen om 3 uur met werken.

De boekhandel in City Stars was (natuurlijk) die dag aan het inventariseren dus helaas, ik had daar een agenda willen scoren. Bij mijn huishoudelijke artikelen winkel gekomen heb ik een set peper- en zoutmolens gekocht, helaas geen van plexiglas, maar wel van het merk Peugeot waar je levenslang garantie op heb. Een paar jaar geleden heb ik daar goede messen gekocht die ik niet goed scherp meer krijg met het aanzetstaal, hij had een speciale Zwillinger slijpert, ik heb hem gezegd dat als dit niet werkte ik persoonlijk met de messen terugkwam en hem in zijn vel zou snijden ;-). Ook bij een opticien een brillenkoker gevonden voor mijn (weer gerepareerde) silhouette zonnebril, die past na reparatie niet meer in zijn originele koker... Kosten, 20 pond, waar heb ik al die tijd voor zonder gezeten?

Ergens anders een nieuwe tas en portefeuille gevonden, van een italiaans merk en van een goede kwaliteit leer, mijn oude portefeuille viel langzamerhand echt uit elkaar en ik wilde wel eens een tas met veel vakjes, ik zoek me altijd een ongeluk als ik iets uit mijn tas wil hebben. Die winkel, Modapelle London genaamd, doet al je aankopen in schattige stoffen tasjes met hun naam erop en vervolgens gaat dat ook nog eens in een grote tas van hetzelfde spul. Ziet er best leuk uit.... Mooie tas trouwens, heel praktisch ook, mijn standaard dingetjes zitten weer in een vakje, dat is een minizaklampje, ohropax (waxdopjes voor geluidsoverlast) een pen en oordopjes voor in het vliegtuig, in de tas zelf een spiegeltje, mijn make-up tasje, vijltje, rescue remedie, de nieuwe koker met zonnebril, een borstel, een flesje handenwassen zonder water, een pakje lucifers en een aansteker en mijn geluksschelp die ik ooit van Margaret heb gekregen.

Mijn nieuwe koffer

Nog wat kledingwinkels bekeken en op de 4e verdieping gezocht naar een winkel waar ze Zwitserse messen zouden verkopen volgens de meneer van 'emotions' de messen etc. winkel, maar die was er dus echt niet. Wel vond ik een kofferwinkel waar ik een prachtige Samsonite lichtgewicht koffer heb gekocht. Ook weer met levenslange garantie, wereldwijd. Het is een zogeheten schalenkoffer, dus met harde buitenkant, maar het ding weegt maar 3,5 kilo. Hier ben ik uitermate blij mee, hij is niet alleen mooi (licht bronskleurig met lichtbruinleren handvaten en bies langs de rits, maar ook giga praktisch. Hier was ik eigenlijk al heel lang naar op zoek. Wat het leuke was dat ik eigenlijk zonder een echt boodschappenlijstje City Stars in ging en met dingen terugkwam die ik al lang op mijn verlanglijstje had staan. De vergrotende spiegel ben ik vergeten, maar ja, volgens Bruno had hij ze besteld en dan wacht ik maar tot ik ze hier in Hurghada kan kopen. Die tassen/portemonee winkel moet ik eens vaker langsgaan, die hebben ook lederen schoenen in grotere maten in klassieke modellen. Al met al dus zeer verguld met mijn aankopen en ook handig, ik kon al mijn aankopen in de nieuwe koffer kwijt. Ik was op tijd weer bij de luchthaven, alhoewel ik de uitgang waar ik binnen was gekomen niet direct kon vinden, dus heb ik de taxichauffeur laten bellen bij een andere uitgang waar hij mij oppikte.

Op de luchthaven een broodje, vers aardbeiensap en een flesje water gekocht en die in de rokersruimte versnaperd terwijl ik de krant las die die morgen onder de deur van mijn kamer was geschoven. Het is op zich best wel interessant om de krant van hier te lezen, Nederland werd ook nog genoemd in het artikel over het Zwitserse referendum over het minarettenverbod. In het tijdschrift van Egyptair stond een leuk artikel over Aswan en Safaga. Daar schijnt het zand allerlei helende krachten te bezitten, door de mineralen en licht radioactieve straling ervan.
Zelfs in oude tijden werden hier al mensen genezen door zandbaden, d.w.z. een uur of wat ingegraven te worden in het zand wat heilzaam is voor allerlei gewrichtsklachten. Nou wil ik toch nog eens terug naar Aswan, dus wie weet. Het schijnt nog steeds als therapie te worden aangeboden.

In Hurghada stond Sayed me op te wachten, die had ik in Cairo nog even gebeld, hij was weer terug van zijn familiebezoek. Thuis uiteraard de katten lekker geknuffeld en een pak erwtensoep uit de vriezer gehaald met een rookworst. Die later op de avond verorbert en nog een film gekeken. Het was een leuke trip, maar ik was ook weer heel blij thuis te zijn in mijn eigen bedje met de poezenmannen naast me. Deze nacht heb ik beter geslapen dan de twee nachten ervoor en lekker uitgeslapen. 's Morgens weer genoten van Senseokoffie met warme melk, de planten en zaailingen nagelopen, gewaterd en mijn aankopen uitgepakt. Morgen komt Sayed weer met zijn poetsploeg, vandaag dus een paar wasjes draaien, kan hij dat morgen weer strijken en heb ik weer ruime keuze voor mijn koffertje naar Luxor.
Het leven is goed.

Nu Sinterklaas en Cairo weer achter de rug zijn kan ik mijn hoofd gaan stellen op de Luxortrip en Kerst en Oud en Nieuw. En de wat verderopgelegen trip naar Londen.

Never a dull day in Egypt

Hurghada, 8 december 2009