Beetje klussen

Zaterdag alweer, de dagen vliegen voorbij. zo lijkt het wel. Ik ben het grootste gedeelte van de dag binnen, lekker bij de airco, druk met mijn filmpjes, de hele serie 24 staat op een externe harde schijf, eindelijk heb ik deel 2 van serie 2 ook binnen gekregen, pfff, dat duurde een eeuwigheid. De hele serie La Piovra, die ik origineel heb, staat nu op de nieuwe mediabox van 1,5 Terrabyte, de dvd's die te groot zijn om op een dvd te branden heb ik in het programma shrink verkleind en nu ben ik bezig de serie McLeods Daughters op harde schijf te zetten. Ik heb bij Bol.com de resterende delen besteld, die worden bij mijn zoon thuisbezorgd en hij kan die dan mooi meenemen als hij en zijn vriendin hier naar toe komen.

Maar ik ben verder ook aardig actief geweest, de logeerkamer en de kamer van mijn zoon heb ik eens uitgemest. Ook de kasten, allerlei ongein (oude gordijnen enzo) eruit gehaald en aan de tuinman meegegeven. Een beetje ruimte gemaakt zodat zoonlief en vriendin lig- en hangplek hebben in de kast voor hun spulletjes en eindelijk alle sloten boven werkend gemaakt. Destijds met het schilderen waren alle sloten meegeverfd, aja, zo gaat dat dan. Dat je dan daarna je deuren niet meer kan sluiten of de handels niet meer werken, dat is niet het probleem van de schilders nietwaar, zij smeren alles onder de kleur die erop moet, niet meer en niet minder. Ze hadden gelukkig wel de handels er afgehaald, maar uiteraard was in alle sloten verf gelopen, en de meeste deuren konden niet meer op slot. Nu dus wel. Ik heb met een hamer op het slot geslagen (alle verf uiteraard beschadigd), daarna met snijmesjes en een schroevendraaier aan de gang gegaan en het magische middel WD40. Na de nodige krachtpatserij en pogingen heb ik de sloten van mijn slaapkamer, de computerkamer en de logeerkamer goed gekregen. De deur van de kamer van mijn zoon was en is problematisch. Al sinds het verfgedoe is de deur niet meer te openen, de sluiting blijft hangen. En ja, ik had mezelf uiteindelijk opgesloten, grrrrrrrrrrrr. Gelukkig kreeg ik, zonder weer een deur en post te beschadigen, hem weer van de sluiting af. Pfffff, ik zag de film al voor me. Gelukkig is er aan die kant wel een raam zonder tralies, dus ik had me dan uiteindelijk nog wel kunnen laten bevrijden door de tuinman. Maar liever niet uiteraard.

De schuur heb ik ook opgeruimd, daar was het al lang een zootje en vandaag was het met een aardige bries minder warm dan de voorgaande dagen, dus mijn moed bij elkaar geraapt en effe gerausd daar. Nu staan mijn duiktassen daar ook, eerst hadden die hun opslag in de kamer van mijn zoon, maar ja, dat is nogal een omvang, dus ook opgeruimd. Ik zie wel als hij weer weg is of ik hem terug in die kamer zet, de schuur kan wel eens bezocht worden door kakkerlakken en zoals ik uit het verleden weet, die vreten aan silicone en rubber. Ooit heeft me dat al een masker gekost en ook mondstukken van mijn ademautomaten. Een doos met oude t-shirt en blousjes die ik eigenlijk nooit draag hebben ook een plaats in de schuur gekregen, lekker opgeruimd dus. Ik vond in een kast een stuk stof, zijdeachtig, dat gebruik ik nu om de rieten manden in mijn slaapkamer mee te bekleden aan de binnenkant, dan kan daar mijn lingerie in en als dat succesvol is ga ik nog wat van die bakken halen om de badlakens in te doen, ik wil nog steeds een kast op de overloop voor het badgoed, zodat als er gasten zijn iedereen daar zijn spullen kan pakken. Als ik dus nog een stuk of 4 van die vierkante rieten manden kan vinden bij de bambooshop dan kan ik daaromheen een kast laten maken, ik heb al een paar jaar het idee wat ik daar wil, maar tot nu toe nooit kant en klaar gevonden, dus ok, dan wordt het ouderwets zelf ontwerpen. Niks mis mee.

De pergola en de doosjes voor de dvd's zijn in de maak, met een paar dagen zal dat klaar zijn, dus ik ben hooglijk benieuwd.

Zondag, mijn senzomall-doop. Geweldig hoor, veel winkels zijn nog niet geopend, maar er hangen wel overal vrolijk gekeurde doeken voor waardoor je kunt zien wat er achter aan winkel moet gaan verschijnen. Het belooft iets geweldigs te worden, dan hoeven we niet meer naar Cairo om uitgebreid te shoppen. Lingeriewinkels, kledingwinkels, een franse bakker, bioskopen (een is er reeds open), een heuse chinese en indische afhaalwinkel (eventueel kun je je schotel ook daar opeten, er is een tamelijk groot gedeelte met tafels en stoelen), speelgoedwinkels, de maghraba opticien (waar ik de vorige keer voor naar Cairo ging), kortom, helemaal te gek.

De Spinneys hypermarkt heb ik ook aangedaan, abu ashra en zelfs de metro zijn hierbij vergeleken tam. Alle mogelijke spullen voor je pc, alle mogelijke electrische apparaten, vlees, vis, groente, fruit, echt een super-supermarkt. Een keuze uit artikelen alsof je in Nederland bent. En jawel, eindelijk heb ik hier de douwe egberts capuccino gevonden, de echte, die kan dus van de lijst voor de nederlandse goederen. Maggi, pannenkoekenmeel, te veel om op te noemen. Eveneens heb ik een nieuwe stofzuiger gekocht, de oude had ik ooit (11 of 12 jaar geleden) bij de duty free gekocht, destijds in het gebouw wat iedereen de pyramide noemt. Dat ding is totaal verragd door de poetslui en zat met ducktape aan elkaar geplakt. De nieuwe poetslui hebben hun eigen stofzuiger dus ja, ik kon mezelf nu een goede en mooie cadeau doen. Het is zo'n ding zonder zak, met zo'n superfiltergedoe waar de lucht gereinigd wordt of zo. Zo'n muggending met blauwe lamp en electrische draden stond er ook, een electrisch mes, een ergonomisch toetsenbord, het is allemaal in de kar gegaan. O ja en ook een electrische grillplaat, de oude zou Peulus ooit repareren, maar ja, daar kwam het natuurlijk niet van. Nu kan ik weer tosties maken......
Ik blijf soms terugdenken aan hoe het was toen ik hier voor het eerst kwam, de plaatselijke mini-supermarktjes waar niet eens mayonaisse, fatsoenlijke shampoo of zonnenbrand te koop was en ik ook noodgedwongen kaas en koffie meenam uit Nederland. Wat een wereld van verschil in die 12 jaar. Dat hadden we toen niet kunnen dromen, dat het allemaal toch relatief zo snel zou gaan.

Anyway. Het leven wordt steeds beter hier en als ik de verhalen lees en hoor uit Nederland heb ik geen spijt van mijn beslissing destijds om me hier definitief te vestigen. Ok, het was soms moeilijk, vooral met die werklui waar ik af en toe helemaal gestoord van werd, maar ik heb nu een paleisje, een pracht van een tuin die ik in Nederland nooit zou kunnen hebben en een ruimte, rust en vrijheid die eigenlijk in Nederland ook niet meer te vinden is.

Vanavond uit eten bij Heavens Bistro, wat een leven.........

Ik zit hier goed!

Hurghada, 9 augustus 2009