't is weer zover

Maandag. Ik word wakker van gepiep. De airco staat uit en ja hoor, de electriciteit is weer op. Het gepiep is afkomstig van mijn UPS, een soort van grote batterij waar je de stekkers van je pc en beeldscherm in kunt stoppen en je nog gauw, voor de batterij ook leeg is alles af kunt sluiten zonder dat je programma's of downloads weer opnieuw gaan controleren, of in een ernstiger geval je hele besturingssysteem het niet meer doet.

Uiteraard kan ik dan ook geen senseo-koffie maken, maar als je hier woont heb je diverse back-up programma's voor stroomloze tijden. Het gas werkt namelijk wel, ok, de electrische vonkjes niet, waarvoor dan lucifers zijn uitgevonden. Dus hoppa steelpannetje met water, lucifer om het gas aan te steken en het doosje met de capuccino-poederkoffie uit de voorraadkast gehaald. Dat doosje is mijn trouwe reisgezel. Als ik op vakantie ga, vooral in Egypte, neem ik mijn blauwe doosje met speciaal schepje altijd mee. Met een mok en een waterkoker. De koffie die ze in de meeste hotels 's morgens bij het ontbijt serveren is geen echte koffie. Althans niet de koffie waar ik mijn dag mee wil beginnen. Daarbij, als ik wakker word is een van mijn eerste werkjes een kop koffie maken en daarna ga ik pas douchen en aankleden. Waar ook in de wereld (behalve Nederland, daar kun je het immers kopen) heb ik mijn blauwe doosje bij me voor die sensatie van koffie met melk, ook al is het dan in poedervorm. En o ja, het moet wel Nescafe zijn, zonder suiker of wat voor smaakje dan ook. Puur dus.

Het muskietenprobleem is verminderd, ik krijg de indruk dat ze toch uit de gootsteenafvoeren komen. Daar heb ik sinds enkele dagen de dekseltjes op als ik er geen water in gebruik en of het dat nou is, geen idee, maar geen wolken muggen meer in de keuken. Er zijn er nog wel, omdat ik nog steeds geen allesomvattende gifaanval heb ingezet, maar het zijn er duidelijk minder, veeeeel minder.

De trip naar Abu Simbel is wel ongeveer rond, gisteren heb ik de tickets van Luxor naar Aswan betaald, alsmede de cruise. Vriendinnetje Patries heeft een feluca geregeld in Luxor waar we onze lunch/diner hebben en voor de sound en lightshow kunnen we de kaartjes ter plekke kopen, zij regelt een taxichauffeur daar, want het schijnt in Luxor net zo erg te zijn als hier met het gedrag van deze klasse van werkers/ondernemers; bandieten dus. Ahmed moet nog de prive-auto (was vorige keer een van genaamd, een soort minbus, maar dan met goede stoelen en bedoeld voor maximaal 5 passagiers met bagage) regelen, van Hurghada naar Luxor, van Aswan naar Abu Simbel en dan de terugreis weer van Luxor naar Hurghada. Het is allemaal best spannend en voor mij ook gelukkig weer een aantal nieuwe dingen. Zo heb ik natuurlijk al wel eens met een feluca op de Nijl gevaren, diverse keren zelfs, maar niet 3 uur lang en ook niet met een egyptische lunch. De sound en lighshow ken ik wel van Abu Simbel, die in de Tempel van Karnak schijnt nog indrukwekkender te zijn omdat je dan door de tempel zelf loopt en er op een aantal plaatsen dan een verhaal wordt verteld met lichtbeelden. Aswan ken ik ook niet, ja, een beetje van het rondrijden van de vorige keer op weg naar de boot, maar nu gaan we daar ook overnachten en wel in het Movenpick hotel wat op een eiland ligt, als ik het goed begrepen heb. Het cataracthotel waar destijds Agatha Christie logeerde en in haar boeken geroemd wordt, is helaas in renovatie, maar dit hotel is schijnbaar mooier en beter. De renovatie is niet voor niets als ik zo de reviews lees van gasten die er vorig jaar logeerden. Dat doen we dan wel weer een keer als het opgeknapt is.

In Luxor verblijven we in het Sonesta hotel, eigenlijk voornamelijk om te slapen, want we komen daar rond een uur of 3 of 4 aan, koffers afleveren, opfrissen en naar de feluca, daarna waarschijnlijk even ergens wat drinken en naar de tempel voor de sound en light show en daarna nog even een afzakkertje en slapen, want de volgende morgen moeten we op tijd op om het vliegtuig naar Aswan te halen. Hoe dat dan gaat in Aswan moet ik nog vragen, want we zijn daar natuurlijk veel te vroeg om in te checken, wat normaal gezien rond een uur of 12 is. Maar wie weet hebben we weer geluk, zoals in Sharm, daar konden we ook om 11 uur al op een kamer.

Ik verheug me best op Aswan, het eiland Philea en de botanische tuinen, dat had ik de laatste keer al willen doen, maar ja, Margaret had dat al ooit eens gedaan en na een week wilden we wel terug naar huis. Volgens kenners moet het te doen zijn, ook met de verschroeiende hitte in Aswan, daar is het altijd minstens een graad of 5 warmer dan hier. Temperaturen van rond de 50 graden kunnen ons ten deel vallen..... Wat ik al bedacht heb, als het te heet is gaan we gewoon het zwembad uitbuiten. Dat is prettig als je hier woont, je leert om alles wat meer te nemen zoals het is en heb je altijd alternatieven achter de hand. Net zoals gisteren. Het was weer tijd om mijn driemaandelijkse internetrekening te betalen, een klein godsvermogen, 1350 pond (ongeveer 80 euro per maand), maar goed, het is niet anders. Maar om iets voor 2 uur hoorde ik dat ik ook pardoes mijn cruise moest betalen en dat het ticket die dag gekocht moest worden omdat het anders een paar honderd pond zou schelen. Meer dan 100 pond per ticket, dus wel de moeite waard.

Ik liep nog in mijn ochtendgewaad, gebruikelijk niet veel om het lijf hebbend, en spoedde mij naar de douche en na opgefrist te zijn en wat kleren te hebben aangeschoten ging ik naar de bank, met in mijn achterhoofd van ehhhh, gaan die nou om 2 uur dicht of niet. Want dan zou het dus lastig worden. Maar uiteraard had ik alternatieven, ik heb 2 creditcards, waar ik geld mee kan pinnen en uiteraard mijn gewone europas. Dan zou het wel allemaal in egyptische ponden zijn, maar ok. Dat flitst dan allemaal door mijn hoofd want ik heb echt niet zoveel geld in huis en als ik niet zeker weet dat ik het nodig heb ga ik dat ook niet in huis halen. Uiteraard heb ik wel altijd het nodige in de portemonee, maar zoveel, nee, echt niet.

Het viel allemaal mee, de bank was open, er waren nauwelijks klanten en binnen de kortste keren stond ik met een dikke portemonee buiten. Niet lang daarna kwam Ahmed om het geld in ontvangst te nemen dus dat liep allemaal weer gesmeerd. Wel enige hectiek, terwijl ik met Patries belde voor de Luxor-expeditie, belde Ahmed. Dat kon ik niet zien, ik hoorde slechts een wederkerend gepiep op mijn telefoon door het telefoongesprek met haar heen. Blijkbaar heb ik iets van wisselgesprek op dat ding, maar hoe dat werkt, geen idee. Terwijl ik met haar sprak ging mijn andere telefoon, dat was de meneer van het internet, die aan de voorpoort stond. Hij zou er om 2 uur zijn, maar hij was te vroeg, ja, ook dat gebeurt hier een zeldzame keer.
Jurk over mijn hoofd gegooid en sleutels gepakt, alsmede de enveloppe die ik al klaar had liggen met het geld en naar hem toe. Kon hij weer geen geld teruggeven. In mijn portemonee vond ik gelukkig nog net genoeg kleiner geld om hem te betalen. Ik had Patries gezegd dat ik haar terug zou bellen, dus toen die internetmeneer weg was belde ik terug. En toen stond Ahmed ineens voor de achterpoort. Het is hier vaak zo, dagen kan er niets gebeuren, geen bezoek, heerlijk rustig en dan ineens gaan alle telefoons tegelijk bellen en staan er mensen aan de poorten, alsof dat afgesproken werk is.

Maar goed, alles went zeggen ze dan wel eens. Over het algemeen heb ik een redelijk kabbelend bestaan, met niet al te veel inbreuken op mijn kluizenaarsbestaan ;-).
Vandaag of morgen moet ik de bestelling gaan plaatsen voor dvd's en boeken, die kan mijn zoon mooi meenemen voor me. De (oude) buurvrouw liet me gisteren weten dat ze waarschijnlijk ook in september weer komt, dan kan ik bij haar ook weer het nodige 'bestellen'. Die neemt altijd kilo's aan lekkernijen voor me mee. Als nou die Italiaanse traiteur er echt komt na de Ramadan, dan kunnen de parmaham, prosciuto en andere italiaanse heerlijkheden ook weer van de lijst. Koffiepads en kattenvoer, alsmede paté, filet american, knolselderij, koolraap en rookworst, alsmede nog wat andere zaken als haringen, forel en gestoomde makreel zullen voorlopig nog wel op het verlanglijstje uit Nederland blijven staan, maar het wordt stilaan minder. Ook minder is dat ik eergisteren hoorde dat de nieuwe shoppingmall Senseo op de weg naar Safaga waarschijnlijk een fiasco wordt. De voor ons belangrijke aanwinst daar, een megastore waar je dus van alles kunt kopen, zou volgens deze laatste berichten toch weer niet komen, grrrrrrrrrr.

Toen we laatst in Sharm waren hoorden we dat zij daar wel een Carrefour krijgen, wij zitten nog steeds te wachten op een gelijkwaardige concurrent van Abu Ashra en de Metro, alhoewel we al heel blij zijn met deze echte supermarkten, dat wel. Maar die echte superstores waar je van tv's tot ondergoed en van keukemachines tot pollepels en dan nog alle fruit, groente, vis, vlees en bakkerswaren kunt kopen, die kunnen we echt wel gebruiken.

Inmiddels donderdag en ja, vandaag zou de Spinneys Superstore dan toch geopend worden in de nieuwe Senso Mall. Ik ben benieuwd hoe de reacties zullen zijn van de mensen die er geweest zijn. Het probleem van de usb-modemstick is ook opgelost, ik heb een nieuwe gekocht, het abonnement is een half jaar dus tja, ik had de eerste op 27 januari gekocht, en de laptop is weer onafhankelijk aan het draaien, ook als de stroom op is, zoals ongeveer iedere dag inmiddels wel een keer en dan meestal wel voor een paar uurtjes. Maar het is uit te houden, het huis is genoeg gekoeld om een paar uur zonder te zitten, gelukkig. Eergisteren bij Da Nanni gegeten, voor de rest lekker thuis. Vandaag een nieuwe alcoholleverancier uitgeprobeerd. Het werd keurig thuisbezorgd, nadat hij uiteraard eerst het huis moest vinden (blijft een probleem hier omdat we geen straatnamen hebben) en het is nog goedkoper dan wanneer we het zelf halen ook. Helemaal toppie! Ook de prijs gekregen voor het repareren van de opengebroken badkamerdeur- en stijl, de dvdbakken in de Ikeastelling en de pergola die naast het huis de kruipruimte wordt voor mijn druiven, klimroos, passieflora's en kamperfoelie. Het zou allemaal met een week of zo klaar zijn, dus wie weet. Deze keer heb ik het via Injy gedaanm, zij heeft twee goede timmermannen, de ene Kopt, de ander islamiet, zodat, welk feest ook gaande is, er in principe altijd een timmerman beschikbaar is. Dat is wel handig in dit land!

Vanavond weer naar Felfella, egyptische keuken van hoge klasse bij volle maan ;-).

Toch eigenlijk blijft het, 'Never a dull day in Egypt'.

Hurghada, 6 augustus 2009.